II SA/Wa 1498/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. - przedstawiciela ustawowego małoletniego M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. P. - przedstawiciela ustawowego małoletniego M. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - przyznać małoletniemu M. M. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. K. P. - przedstawiciel ustawowy małoletniego M. M., wnioskiem z 31 lipca 2014 r., uzupełnionym wnioskiem z 08 września 2014 r., zwróciła się do WSA w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. P. - przedstawiciela ustawowego małoletniego M. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. We wniosku ww. wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, pełnoletnim synem oraz trójką małoletnich dzieci. Podała, że na miesięczny dochód rodziny składają się jedynie zasiłki: macierzyńskie w wysokości 1 198,46 zł brutto oraz rodzinne w kwocie 369 zł brutto, łącznie – 1 567,46 zł brutto. Oświadczyła, że nie posiada wraz z rodziną żadnego majątku, ani oszczędności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie strona skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ppsa, jest zwolniona z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 ppsa, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 243 § 1 ppsa, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 3). Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stwierdzenie zawarte w powołanym przepisie: "gdy osoba ta wykaże", oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Tym samym rozstrzygnięcie Sądu w tym przedmiocie będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Podstawę do przyznania prawa pomocy stanowią informacje wynikające z oświadczenia zawartego we wniosku składanym przez stronę na urzędowym formularzu. W sytuacji, gdy oświadczenie okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego strony lub budzi wątpliwości sąd (referendarz sądowy) może wezwać stronę do złożenia w zakreślonym terminie dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego. W ocenie Sądu, po przeanalizowaniu oświadczenia strony skarżącej zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie wykazała ona, iż spełnia przesłankę warunkującą przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Analiza wniosku o przyznanie prawa pomocy pozwala stwierdzić, że łączny miesięczny dochód gospodarstwa strony skarżącej (osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym ze stroną skarżącą to mąż skarżącej – D. P., pełnoletni syn skarżącej – K. M. oraz trójka małoletnich dzieci skarżącej – M. M., A. P. oraz Z. P.) wynosi 1 567,46 zł brutto (na dochód ten składają się zasiłki macierzyńskie w wysokości 1 198,46 zł brutto oraz zasiłki rodzinne w kwocie 369 zł brutto). Ponadto z oświadczenia skarżącej wynika, że nie posiada ona żadnego majątku ani oszczędności. Powyższe pozwala uznać, że skarżąca wykazała, że osiągany w gospodarstwie domowym dochód w rozbiciu na sześć osób w nim pozostających wynosi zaledwie 261, 24 zł brutto miesięcznie i nie pozwala ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, w tym kosztów pomocy prawnej udzielonej przez profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Mając powyższe na uwadze, na podstawie na podstawie art. 254 § 1 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.