II SA/Wa 1505/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. C. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi W. S. na niewykonanie przez Wójta Gminy K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 280/10 p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. C. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) powiększoną o kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złoty i czterdzieści groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1505/11, skarżący W. S. został zwolniony od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego radcę prawnego. Pismem z dnia [...] października 2011 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego M. C. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1505/11, w punkcie pierwszym wymierzył Wójtowi Gminy K. grzywnę w wysokości 1.000 zł za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 280/10, a w punkcie drugim przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. C. kwotę 240 zł powiększoną o kwotę 55,20 zł stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu [...] marca 2012 r. Wójt Gminy K. (reprezentowany przez radcę prawnego S. B.) wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 23 stycznia 2012 r., zaskarżając go w całości. Natomiast w dniu [...] kwietnia 2012 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu złożył odpowiedź na skargę kasacyjną. W piśmie tym pełnomocnik z urzędu wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w toku postępowania kasacyjnego, według norm przepisanych. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1097/12, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w punkcie pierwszym i oddalił skargę oraz oddalił skargę kasacyjną w pozostałym zakresie, a także odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego na rzecz Wójta Gminy K. Pełnomocnik skarżącego stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. (dalej rozporządzenie). W niniejszej sprawie ustanowiony z urzędu radca prawny M. C. reprezentował skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym zarówno w pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, jak i w drugiej instancji przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W ramach postępowania kasacyjnego pełnomocnik skarżącego z urzędu sporządził i wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W tym miejscu podnieść należy, iż w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12 (orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie ww.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a., stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. W uzasadnieniu tej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna) jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia, w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei w myśl z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie (niż sprawa, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna lub sprawa ze skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego RP), wynosi 240 zł. Niniejsza sprawa mieści się w kategorii tych innych spraw, o których mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, gdyż jej przedmiotem zaskarżenia jest niewykonanie przez organ – Wójta Gminy K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 280/10. Zatem 75% stawki określonej w ww. przepisie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia (tj. 75% 240 zł) wynosi 180 zł, przy czym stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę 41,40 zł. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.