II SA/Wa 1515/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na uchwałę Rady Powiatu [...] z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia starosty postanawia : odrzucić skargę. Uchwałą nr [...] z dnia [...] czerwca 2025 r., podjętą na podstawie art. 12 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 107 ze zm.), zwana dalej: ustawą o samorządzie powiatowym, art. 9 ust. 2 i art. 36 ust 3 i 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1135), zwana dalej: ustawą o pracownikach samorządowych oraz § 6-7 i tabeli I, Ip. 4, tiret drugi załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 października 2021 r. w sprawie wynagrodzenia pracowników samorządowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1638, ze zm.), Rada Powiatu [...] (zwana dalej także: organ) ustaliła (obniżyła) wynagrodzenie miesięczne [...] Powiatu [...] I. K. (zwana dalej także: skarżąca) w następującej wysokości: 1) wynagrodzenie zasadnicze w kwocie 7.670,00 zł, 2) dodatek funkcyjny w kwocie 3.450,00 zł, 3) dodatek specjalny w wysokości 30% łącznie miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego w wysokości 3.336,00 zł; 4) dodatek za wieloletnią pracę w wysokości 20% wynagrodzenia zasadniczego (§ 1 ust. 1 uchwały). Ustalono również, że [...] zgodnie z właściwymi przepisami, przysługują nagrody jubileuszowe i dodatkowe wynagrodzenie roczne (§ 1 ust. 2 uchwały). W dniu [...] lipca 2025 r. (data wpływu do organu) I. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną wyżej uchwałę, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Podjętej uchwale skarżąca zarzuciła istotne naruszenie prawa, tj.: art. 2 i art. 7 Konstytucji RP, art. 8, art. 112 i art. 113 oraz art. 42 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.), zwana dalej: K.p., § 12 ust. 3 Statutu Powiatu [...] oraz niewypełnienie obowiązku należytego uzasadnienia uchwały. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego oraz zasądzenie od skarżącej na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z treścią art. 2 w zw. z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwana dalej: P.p.s.a., sądy administracyjne rozpoznają sprawy sądowoadministracyjne, czyli sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte nią są jedynie działania administracyjne określone w ustawie – w art. 3 § 2, art. 4 i art. 154 § 1 P.p.s.a. Wynikający ze wskazanych przepisów zakres właściwości sądów administracyjnych powoduje, że sprawy inne, niż wymienione w art. 3 § 2, art. 4 oraz art. 154 § 1 P.p.s.a., są sprawami nienależącymi do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd odrzuca skargę. Zaskarżona uchwała podjęta została na podstawie art. 12 pkt 2 ustawy o samorządzie powiatowym, zgodnie z którym do wyłącznej właściwości rady powiatu należy wybór i odwołanie zarządu oraz ustalanie wynagrodzenia jego przewodniczącego. W podstawie prawnej uchwały wskazano także art. 9 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych, który stanowi, że czynności z zakresu prawa pracy wobec starosty, związane z nawiązaniem i rozwiązaniem stosunku pracy, wykonuje przewodniczący rady powiatu, a pozostałe czynności - wyznaczona przez starostę osoba zastępująca lub sekretarz powiatu, z tym że wynagrodzenie starosty ustala rada powiatu, w drodze uchwały. Zarówno treść powołanych wyżej przepisów prawa stanowiących podstawę prawną podjętej uchwały, jak też przedmiot zaskarżonej uchwały (ustalenie wynagrodzenia starosty) wskazują, że przedmiotowa uchwała podjęta została w sprawie z zakresu stosunku pracy. Określając bowiem jeden z warunków koniecznych umowy o pracę (art. 29 § 1 pkt 3 K.p.) – wynagrodzenie starosty, stanowi w istocie składnik umowy o pracę. Sprawy ze stosunku pracy w tym sprawy wynagrodzenia nie należą natomiast do spraw z zakresu administracji publicznej. Właściwą drogą do rozstrzygania sporów ze stosunku pracy jest droga postępowania przed sądem powszechnym. Zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych, spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają właściwe sądy pracy. Analogiczne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny (vide: wyrok z 6 września 2012 r. sygn. akt II OSK 1534/12 oraz wyrok z 19 września 2013 r. sygn. akt II OSK 1496/13, publ. CBOSA), a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w postanowieniu z 25 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Go 366/16, publ. j.w., uznając, że sprawa o ustalenie wynagrodzenia starosty (wójta) nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.