II SA/Wa 1535/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 12 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. Z. z dnia 20 sierpnia 2012 r. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1535/12 w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 16 lutego 2012 r. referendarz sądowy przyznał adwokatowi P. N. wynagrodzenie w kwocie 221,40 zł (w tym 23% VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 21 lutego 2012 r. Na wniosek skarżącego – A. Z. z dnia 17 lipca 2012 r., odpis ww. postanowienia został doręczony w dniu 16 sierpnia 2012 r. również skarżącemu, jedynie do wiadomości. W dniu 20 sierpnia 2012 r., za pośrednictwem urzędu pocztowego, A. Z. wniósł sprzeciw od postanowienia z dnia 16 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej ppsa, od postanowień referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy bądź o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków strona albo adwokat lub radca prawny mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Natomiast sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 ppsa). Podkreślenia wymaga, że ustalenie i przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu ramach przyznanego i wykonanego prawa pomocy jest tzw. postępowaniem wpadkowym (ubocznym, incydentalnym). W ramach tego postępowania sąd przyznaje takiemu pełnomocnikowi wynagrodzenie z własnych środków finansowych. Środek procesowy, jakim jest sprzeciw na postanowienie referendarza, przysługuje tylko adwokatowi będącemu jedyną stroną wskazanego postępowania wpadkowego. Stosownie bowiem do treści art. 250 ppsa, wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wniosek adwokata o przyznanie wynagrodzenia nieopłaconej pomocy prawnej jest rozpoznawany przez sąd lub referendarza z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), przy czym, zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 ze zm.), koszty pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ponosi Skarb Państwa (por. postanowienie NSA z dnia: 8 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 946/08; 20 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 939/08, publ. ONSAiWSA 2009/6/107). Wobec powyższego należy przyjąć, że w omawianym postępowaniu wpadkowym A. Z. nie ma statusu strony, a tym samym nie jest uprawniony do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 lutego 2012 r. o przyznaniu adwokatowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 259 § 1 i § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.