II SA/Wa 1539/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. I. na uchwałę Rady [...] W. nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie obsadzenia mandatu radnego Rady [...] W. postanawia -odrzucić skargę- Przedmiotem skargi jest uchwała Rady [...] W. nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. w sprawie obsadzenia mandatu radnego Rady [...] W. W zaskarżonej uchwale stwierdzono, że wobec wygaśnięcia mandatu radnego Rady [...] W. T. na jego miejsce z listy nr [...] wstępuje K. B. Ł. I. pismem z dnia 18 stycznia 2009 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie wskazanej uchwały. W odpowiedzi na wezwanie Rada [...] W. uchwałą nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. odmówiła uwzględnienia żądania Ł. I. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący podniósł, że zdobył więcej głosów niż wskazana w uchwale osoba, a w momencie wyborów do Rady [...] zamieszkiwał [...] i posiadał prawa wyborcze do Rady [...]. Z akt postępowania wynika, że uchwała z dnia [...] lutego 2009 r. stanowiąca odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wysłana została przez organ do skarżącego, lecz nie została podjęta przez adresata. Przesyłkę zwrócono organowi. Korespondencja ta została następnie wydana skarżącemu po jego osobistym stawieniu się w organie. Organ nie odnotował daty wydania przesyłki skarżącemu. Skarżący w piśmie z dnia 11 grudnia 2009 r. na pytanie Sądu dotyczące daty doręczenia uchwały nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. poinformował, że w dniu 25 lutego 2009 r. zaskarżył do Sądu Okręgowego uchwałę z dnia [...] listopada 2008 r. o obsadzeniu mandatu radnego, bezpośrednio po tym, jak był świadkiem uchwalenia uchwały z dnia [...] lutego 2009 r. W odpowiedzi na kolejne pismo Sądu dotyczące daty doręczenia uchwały stanowiącej odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżący w piśmie z dnia 1 stycznia 2010 r. poinformował, że był świadkiem uchwalenia uchwały z dnia [...] lutego 2009 r. i w tym dniu poznał jej treść, natomiast przesyłkę odebrał w Urzędzie Dzielnicy, jednakże daty nie pamięta. Skarga z dnia 6 maja 2009 r. złożona została przez skarżącego bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Datą wniesienia skargi jest zatem dzień przekazania skargi przez Sąd organowi - Radzie [...] W., tj. dzień 13 maja 2009 r. (zarządzenie z dnia 12 maja 2009 r. dot. Sygn. akt II KO/Wa 175/09). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu złożenia skargi po upływie ustawowego terminu, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.). Stosownie do art. 53 § 2 P.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Warunkiem koniecznym do skutecznego wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest uprzednie wezwanie organu gminy, który wydał zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, dokonanego poprzez wydanie zaskarżonego aktu. Skarżący wezwał organ pismem z dnia 18 stycznia 2009 r. (wniesionym w dniu 19 stycznia 2009 r.) do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Wezwanie to było bezskuteczne, bowiem organ uchwałą nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nie uwzględnił zawartego w nim żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął, wobec dwukrotnie złożonego w tym zakresie oświadczenia Ł. I., że skarżący zapoznał się z treścią uchwały z dnia [...] lutego 2009 r. stanowiącej odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu podjęcia tej uchwały, tj. w dniu [...] lutego 2009 r. Termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie obsadzenia mandatu radnego rozpoczął zatem swój bieg w dniu 18 lutego 2009 r. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi na uchwałę nr [...] w przedmiocie obsadzenia mandatu radnego upłynął zatem w dniu 19 marca 2009 r. Skarga na powołaną uchwałę wniesiona została w dniu 13 maja 2009 r., a zatem 55 dni po upływie ustawowego terminu przewidzianego do jej złożenia. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje, że w przypadku przyjęcia, iż uchwała z dnia [...] lutego 2009 r. stanowiąca odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie została doręczona skarżącemu - skargę na uchwałę nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. w sprawie obsadzenia mandatu radnego Rady [...] W., należało wnieść w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W związku z tym, że wezwanie to złożone zostało przez skarżącego w dniu 19 stycznia 2009 r. - termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 20 marca 2009 r. Skarga na uchwałę w sprawie obsadzenia mandatu radnego Rady [...] W. wniesiona w dniu 13 maja 2009 r. złożona została zatem z uchybieniem ustawowego terminu i z tego względu jest niedopuszczalna. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 2 oraz art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.