II SA/Wa 1559/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania oraz umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu postanawia: - odrzucić skargę - Zaskarżoną uchwałą Zarząd [...] W. odmówił T. M. (zwanej dalej skarżącą) zakwalifikowania oraz umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu. Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], Zarząd Dzielnicy poinformował skarżącą o ww. uchwale. W dniu [...] marca 2015 r. skarżąca złożyła do organu pismo zatytułowane "odwołanie od decyzji nr [...]". Kolejnym, pismem z [...] kwietnia 2014 r. skarżąca cofnęła powyższe pismo. Zarządzeniem z 24 września 2018 r. zwrócono się do pełnomocnika z pytaniem czy skarżąca złożyła do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w odpowiedzi pismem z [...] października 2018 r. pełnomocnik organu poinformował Sąd, że skarżąca nie wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Następnie zarządzeniem z 18 października 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do nadesłania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi informacji, czy skarżąca skierowała przed wniesieniem skargi do Sądu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z 14 listopada 2018 r. pełnomocnik skarżącej poinformował Sąd, iż skarżąca złożyła do organu pismo zatytułowane "odwołanie od decyzji nr [...]". Zdaniem pełnomocnika skarżącej pismo to stanowi wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa, albowiem o rzeczywistej treści żądania zawartego w piśmie złożonym do organu administracji publicznej nie decyduje jego tytuł nadany przez stronę, ale rzeczywista treść pisma. Jednocześnie pełnomocnik załączył przedmiotowe pismo do odpowiedzi na wezwanie Sądu. W dniu 23 lipca 2018 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. uchwałę Zarządu Dzielnicy w przedmiocie odmowy zakwalifikowania oraz umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446, z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Stosownie natomiast do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – zwanej dalej P.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem a odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Wyjaśnić należy, że warunkiem wniesienia skargi na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r., do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy było bezskuteczne uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia. Wezwanie to było bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ gminy wyraźnie odmówił usunięcia naruszenia bądź nie zajął żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. W razie odmówienia przez właściwy organ gminy uwzględnienia wezwania skargę należało wnieść za pośrednictwem tego organu gminy do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o stanowisku organu. Natomiast w przypadku braku reakcji organu gminy na wezwanie dopuszczalne było złożenie skargi, również za pośrednictwem organu, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Przyjmowano bowiem za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że: "Ustawa o samorządzie gminnym nie określa terminu wniesienia skargi na uchwałę rady gminy. Termin wniesienia skargi został określony w art. 53 § 2 P.p.s.a. To, że przepis art. 102a ustawy o samorządzie gminnym wyłącza stosowanie art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a. w sprawach, o których mowa w rozdziale 10 ustawy o samorządzie gminnym, oznacza tylko tyle, że w tych sprawach nie stosuje się wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a. Uchwała organu gminy jednak nie przestaje być innym aktem, o którym mowa w art. 52 § 4 P.p.s.a., a wobec tego należy do przypadków, do których odnosi się przepis art. 53 § 2 tej ustawy." (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2006 r. sygn. akt II OSK 1009/06, publik. ONSAiWSA 2007/2/30). Odnosząc przedstawione rozważania do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że skarżąca, nie spełniła warunku wezwania Zarządu Dzielnicy do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego uchwałą tego organu. Nawet gdyby przyjąć, że wezwaniem tym jest pismo zatytułowane "odwołanie od decyzji nr [...]" to skarżąca pismem z [...] kwietnia 2014 r. cofnęła powyższe pismo. Sam pełnomocnik skarżącej w skardze podnosi tę okoliczność. Wobec powyższego należy uznać, że skarżąca nie wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa Wniesienie skargi do sądu administracyjnego bez uprzedniego wykorzystania przez skarżącą przysługującego środka zaskarżenia na drodze administracyjnej w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa, czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną. Na marginesie należy dodać, że mając powyższe na uwadze wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest bezprzedmiotowy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, orzekł jak w sentencji postanowienia.