II SA/Wa 1563/08

PostanowienieWSA w Warszawie2012-03-05

Skład orzekający: Ewa Pisula-Dąbrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie wniesione do sądu administracyjnego za pomocą podpisu elektronicznego, bez jego własnoręcznego uzupełnienia, powinno zostać odrzucone?
Ratio decidendi
Zażalenie wniesione do sądu administracyjnego za pomocą podpisu elektronicznego, bez jego własnoręcznego uzupełnienia, powinno zostać odrzucone. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisów dopuszczających stosowanie podpisu elektronicznego, w przeciwieństwie do innych ustaw, które wprost to regulują. Brak takiego uregulowania oznacza, że podpis elektroniczny nie jest równoznaczny z podpisem własnoręcznym w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Stan faktyczny
Skarżący P. B. wniósł zażalenie na zarządzenie sądu o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd wezwał do usunięcia braków formalnych zażalenia, w tym do jego podpisania. Skarżący nie uzupełnił braków, wnosząc kolejne zażalenia, które również były odrzucane z powodu niewykonania wezwań. W niniejszej sprawie skarżący ponownie nie uzupełnił braków zażalenia z dnia 16 stycznia 2012 r. w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2011 r., sygn. akt 1563/08 w zakresie wniosku P. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić zażalenie. Zarządzeniem sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1563/08 pozostawiono bez rozpoznania wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy (k-178 akt, tom I). Na powyższe zarządzenie P. B. wniósł w terminie zażalenie (k-186 akt, tom I). Pismem z dnia 9 listopada 2009 r. Sąd wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych zażalenia, poprzez jego podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia (k-195 akt, tom I), a następnie postanowieniem z dnia 3 lutego 2010 r. odrzucił powyższe zażalenie, z uwagi na niewykonanie wezwania (k-199 akt, tom I). P. B. w niniejszej sprawie składał kolejne zażalenia od postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu wnoszonych zażaleń z powodu braku wykonania wezwań o ich uzupełnienie, nie respektując stanowiska zarówno Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zakresie dopuszczalności podpisu elektronicznego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. P. B. nie uzupełnił również braków zażalenia z dnia 16 stycznia 2012 r. (k-345 akt, tom II), które wniósł na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2011 r. (k-335 akt, tom II). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450 ze zm.), bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. Artykuł ten w ust. 2 odsyła do ustaw szczególnych, które dopuszczają możliwość posługiwania się podpisem elektronicznym w określonych sytuacjach, bowiem w polskim systemie prawa nie ma żadnego przepisu, który generalnie zrównywałby podpis elektroniczny z podpisem własnoręcznym. Wśród ustaw dopuszczających stosowanie podpisu elektronicznego można przykładowo wskazać Kodeks cywilny (art. 60 i art. 78 § 2), Ordynację podatkową (art. 1 pkt 13) oraz Kodeks postępowania administracyjnego (art. 57 § 5 pkt 1 i przede wszystkim art. 63 § 1). W związku z powyższym należy stwierdzić, że gdy ustawodawca chce by przed sądem lub organem administracji publicznej można było posługiwać się podpisem elektronicznym, to w stosownych regulacjach normujących zasady postępowania przed tymi organami wprowadza odpowiednie normy prawne, zezwalające na posługiwanie się takim rodzajem podpisu (por. postanowienie NSA z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 380/11). Natomiast w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma odpowiednika wyżej wskazanych przepisów Kodeksu cywilnego, Ordynacji podatkowej, czy Kodeksu postępowania administracyjnego, a pojęcie podpisu elektronicznego w ogóle nie występuje. Zatem nie można przyjąć, iż posługiwanie się podpisem elektronicznym przez stronę postępowania sądowego w korespondencji z sądem administracyjnym jest dopuszczalne, skoro ustawodawca tego wprost nie dopuścił. Gdyby ustawa o podpisie elektronicznym miała zastosowanie wprost do wszystkich aktów prawnych regulujących wnoszenie pism, zażaleń itp., to wówczas niepotrzebne byłyby zmiany w innych ustawach, wprost wprowadzające taką możliwość. Z samego faktu obowiązywania ustawy o podpisie elektronicznym nie można wywodzić, iż sposób podpisywania pism podpisem elektronicznym jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczalny, bowiem czyniłoby to zbędnym wprowadzanie odpowiednich regulacji w ustawach szczególnych. Stosownie do postanowień art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wskazać należy, iż w rozpoznawanej sprawie P. B. po raz kolejny nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków zażalenia – tym razem z dnia 16 stycznia 2012 r. - pomimo zakreślonego w wezwaniu terminu oraz wskazanego rygoru niewykonania tego wezwania. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło