II SA/Wa 157/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o wypłacie odprawy mieszkaniowej postanawia: -odrzucić skargę- J. H. (dalej jako skarżący) pismem z 12 października 2010 r. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z [...] września 2010 r. w przedmiocie odmowy wydania decyzji o wypłacie odprawy mieszkaniowej. Następnie skargę tę Sąd przy piśmie z 18 października 2010 r., (nadanym 19 października 2010 r.) przekazał według właściwości do organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na złożenie jej po upływie terminu. Wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 17 września 2010 r., zatem termin do złożenia skargi upływał 18 października 2010 r. Skarżący złożył skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego, który 19 października 2010 r. przekazał ją do organu, a więc po terminie. Pismem z 8 lutego 2011 r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwaną "ppsa", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 ppsa decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. Woś, Knysiak – Molczyk, Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, LexisNexis 2006, s. 248; postanowienie SN z 14 listopada 1973 r. II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97). Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 17 września 2010 r. Zestawiając zatem datę doręczenia decyzji skarżącemu, tj. 17 września 2010 r. z datą przekazania skargi organowi, tj. 19 października 2010 r., stosownie do treści art. 53 § 1 ppsa, należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu. Ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był dzień 17 października 2010 r., w związku z tym, że była to niedziela, termin do wniesienia skargi uległ przesunięciu na poniedziałek i upływał 18 października 2010 r. (art. 83 § 2 ppsa). Odnośnie oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi należy wyjaśnić, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990 r. z. 4, poz. 207). Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Skarga dotknięta brakami nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania, niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą. Skoro skarżący złożył skargę po terminie, to nie wniósł on skutecznie skargi, bowiem skarga zawierała braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, tym samym Sąd nie miał też podstaw do badania dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa. Dlatego też, Sąd uznał cofnięcie skargi za niedopuszczalne, ponieważ zmierzałoby ono do obejścia przepisów dotyczących terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego w rozpoznawanej sprawie zasadne jest odrzucenie skargi, a nie umorzenie postępowania, skoro skarga została złożona po terminie. W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa, orzekł jak w postanowieniu. .