II SA/Wa 1573/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] postanawia: odrzucić skargę. Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] o odmowie przyznania prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym od dnia 26 marca 1987 r. do dnia 22 marca 1992 r. oraz od dnia 21 września 1992 r. do dnia 20 września 1994 r. Rozkaz personalny został doręczony skarżącemu w dniu 14 lipca 2016 r. T. S. pismem z dnia 12 sierpnia 2016 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...]. Skarga została wniesiona za pośrednictwem Centralnego Biura Śledczego Policji w B. w dniu 12 sierpnia 2016 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", alternatywnie o jej oddalenie. Pełnomocnik wskazała, że przesyłka zawierająca skargę nie została nadana przez T. S. w Placówce Pocztowej, a także nie została zarejestrowana w Centralnym Biurze Śledczym Policji (brak również informacji o terminie nadania przesyłki do Komendanta Głównego Policji). Stąd też za datę wniesienia skargi w niniejszej sprawie należy, w ocenie pełnomocnika, uznać datę wpływu przesyłki do Komendy Głównej Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten bądź organ powinien ją przesłać (nadać w urzędzie pocztowym) do właściwego organu administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) pod adresem właściwego organu administracji publicznej (vide: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" T. Woś i in., LexisNexis Wyd. 1, W-wa 2005 r., str. 248, postanowienia NSA z 18 czerwca 2008 r., I OSK 651/08, z 11 marca 2009 r., I OSK 234/09, dostępne na stronie internetowej pod adresem www.cbois.nsa.gov.pl, dalej jako CBOSA). W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi upływał 16 sierpnia 2016 r. Pomimo prawidłowego pouczenia skarżący wniósł skargę 12 sierpnia 2016 r., a więc w terminie do jej złożenia, ale uczynił to za pośrednictwem centralnego Biura Śledczego Policji w B., a więc za pośrednictwem organu niewłaściwego w przedmiotowej sprawie. Złożona skarga została przesłana wewnętrzną Pocztą Specjalną do organu właściwego, tj. Komendanta Głównego Policji i wpłynęła do tego organu w dniu 19 sierpnia 2016 r. Poczta specjalna jest agendą wewnętrzną Policji (por. postanowienie NSA z 24 czerwca 2008 r., II OZ 652/08, dostępne CBOSA). W tej sytuacji, datą wniesienia skargi jest data jej faktycznego wpływu do właściwego organu – tj. Komendanta Głównego Policji, co nastąpiło dopiero w dniu 19 sierpnia 2016 r., a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.