II SA/Wa 1573/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. z dnia 7 października 2016 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. S. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym postanawia: odmówić przywrócenia terminu. T. S. pismem z dnia 12 sierpnia 2016 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] o odmowie przyznania prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym od dnia [...] marca 1987 r. do dnia [...] marca 1992 r. oraz od dnia [...] września 1992 r. do dnia [...] września 1994 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 września 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1573/16, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., odrzucił skargę T. S. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 6 października 2016 r. Pismem z dnia 7 października 2016 r. (nadanym w placówce pocztowej) T. S. wniósł za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż w dniu 12 sierpnia 2016 r. za pośrednictwem Centralnego Biura Śledczego Policji w B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Dzień 12 sierpnia 2016 r. był ostatnim dniem tygodnia (piątek), termin do wniesienia skargi na rozkaz personalny upływał w dniu 16 sierpnia 2016 r. (wtorek), a 15 sierpnia 2016 r. (poniedziałek) to dzień świąteczny. Mając na względzie, że nadanie przesyłki w Urzędzie Pocztowym w godzinach popołudniowych w piątek mogło uniemożliwić dostarczenie przesyłki do Komendanta Głównego Policji do wtorku, skargę złożył za pośrednictwem wewnętrznej poczty specjalnej. Skarżący podał, że nie są mu znane przyczyny przekazania skargi do Komendanta Głównego Policji dopiero w dniu 19 sierpnia 2016 r. W ocenie skarżącego nadanie przesyłki wewnętrzną pocztą resortową do właściwego adresata należy uznać za jednoznaczne z wysłaniem przesyłki za pomocą operatora pocztowego, a więc termin do wniesienia skargi został zachowany. Komendant Główny Policji, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na wniosek wniósł o jego odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Sąd przyjął, że przyczyna uchybienia terminu ustała w sposób bezsporny w dniu doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2016 r. o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 6 października 2016 r. Wniosek o przywrócenie terminu wniesiony w dniu 7 października 2016 r., tj. w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, jest zatem dopuszczalny. Wniosek nie jest jednakże zasadny. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w niniejszej sprawie nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Skarżący jako przyczynę braku winy powołuje skorzystanie z funkcjonującego w Policji wewnętrznego systemu przesyłania korespondencji służbowych, co zdaniem strony miało przyspieszyć dostarczenie skargi do Komendanta Głównego Policji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2001 r. sygn. akt I SA/Wr 676/99, niepublikowany). W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, aby na przeszkodzie złożeniu w terminie skargi stanęły niespodziewanie i niemożliwe do przewidzenia przeszkody, których pomimo starań nie udało się usunąć. Zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi. Z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jednoznacznie wynika, że nie istniała po stronie skarżącego jakakolwiek przeszkoda uniemożliwiająca wniesienie skargi w terminie, choćby przez nadanie jej w polskiej placówce pocztowej. Wybór przez skarżącego sposobu złożenia skargi poprzez skorzystanie z wewnętrznej poczty specjalnej nie stanowi okoliczności uprawdopodabniającej brak winy strony w uchybieniu terminowi. Skarżący nie dołożył należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. Okoliczności przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu świadczą o tym, iż skarżący polegał przy prowadzeniu własnej sprawy na innych osobach – zajmujących się pocztą specjalną – co nie wyłącza winy strony. To, iż skarżący nie przypuszczał, że skarga nie zostanie przekazana organowi niezwłocznie nie stanowi w ocenie Sądu tego rodzaju przeszkody w dokonaniu czynności, której skarżący nie mógł usunąć przy użyciu choćby najmniejszego wysiłku. Z wniosku o przywrócenie terminu wynika, że uchybienie terminu było następstwem dokonanego przez skarżącego wyboru sposobu wniesienia skargi, opartego na działaniu innych osób. Powyższe świadczy o niedołożeniu należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy i nie stanowi okoliczności uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminowi. Kryterium braku winy wiąże się bowiem z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie przedstawionych przez skarżącego okoliczności, brak było podstaw do przywrócenia uchybionego terminu. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 1 - § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.