II SA/Wa 1576/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę. K. S., reprezentowana przez ojca A. S., 14 sierpnia 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie skreślenia z listy słuchaczy Uzupełniającego Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych. Wobec powyższego Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z 10 listopada 2015 r., wezwała pełnomocnika Skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego, informując jednocześnie, że niewykonanie tego wezwania w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka sądowa zawierająca pismo Sądu z 13 listopada 2015 r., wraz z którym przesłano odpis ww. zarządzenia, została uznana za doręczoną z dniem 4 grudnia 2015 r. na podstawie art. 73 P.p.s.a. Postanowieniem z 23 lutego 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po rozpoznaniu wniesionego 18 grudnia 2015 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy, przyznał Skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłatą sądową jest między innymi wpis od skargi (art. 212 § 1 P.p.s.a.). Natomiast skutkiem procesowym braku uiszczenia wpisu, mimo stosownego wezwania w tym przedmiocie, jest – stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucenie skargi. Zauważyć trzeba, iż w sytuacji gdy po doręczeniu stronie wezwania do uiszczenia wpisu, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży ona wniosek o zwolnienie od kosztów, to wezwanie takie traci aktualność. Powyższe oznacza, iż złożenie wniosku po upływie wskazanego wyżej siedmiodniowego terminu, nawet w przypadku jego zasadności, nie konwaliduje braku pisma procesowego jakim jest brak uiszczenia należnego wpisu. Wniosek taki nie może bowiem przerwać biegu terminu, który już upłynął (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 213/12; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2009 r., sygn. akt II FSK 755/09; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 3 grudnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Lu 65/12 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie odpis zarządzenia, zawierający wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, został uznany za doręczony pełnomocnikowi Skarżącej z dniem 4 grudnia 2015 r., a zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu upływał z dniem 11 grudnia 2015 r. W zakreślonym terminie skarga nie została opłacona, nie został również złożony wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Co za tym idzie czynność złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, jako zrealizowana z uchybieniem terminu (18 grudnia 2015 r.), jest równoznaczna w skutkach z nieuiszczeniem opłaty. Realizując obowiązek wynikający z art. 6 P.p.s.a. wyjaśnić należy, że postanowienie z 23 lutego 2016 r. o zwolnieniu Skarżącej z obowiązku uiszczania kosztów sądowych i ustanowieniu radcy prawnego, jako wydane po rozpoznaniu wniosku złożonego po upływnie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, rodzi skutki jedynie na przyszłość, to jest odnośnie ewentualnych kolejnych czynności procesowych podejmowanych przez Skarżącą (Jej pełnomocnika) w niniejszym postępowaniu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.