II SA/Wa 1587/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Asesor WSA Sławomir Antoniuk, Protokolant Łukasz Bazyluk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2007 r. sprawy ze skargi Gminy K. na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie likwidacji zakładu budżetowego - oddala skargę - II SA/Wa 1587/07 UZASADNIENIE Gmina K. reprezentowana przez Burmistrza W. Ł. działając na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) i art. 101 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) złożyła w dniu 20 sierpnia 2007 r. skargę na uchwałę nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Rady Miasta O. "w sprawie likwidacji zakładu budżetowego pod nazwą [...] Zakład Wodociągów i Kanalizacji w celu przekształcenia w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością". W skardze podkreślono, że Gmina K. wezwała organ stanowiący Miasta O. do usunięcia naruszenia prawa jakie nastąpiło w wydaniu ww. uchwały, ale wezwanie nie spowodowało działań po stronie Rady Miasta O.. Zdaniem skarżącego uchwała nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Rady Miasta O. narusza jego interes prawny poprzez: • nadmierne utrudnienie, a nawet uniemożliwienie dochodzenia wzajemnych roszczeń jakie powstały w wyniku wzajemnej eksploatacji sieci wodociągowej przez zlikwidowany zakład budżetowy; • trwające nadal pomiędzy stronami wzajemne porozumienie międzygminne z dnia [...] czerwca 1993 r., gdyż nie zostały spełnione warunki formalne charakterystyczne dla rozwiązania tego typu porozumień. W odpowiedzi na skargę Miasto O. wniosło o jej odrzucenie, gdyż skarga nie spełnia przesłanek z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało skierowane do Przewodniczącego Rady Miasta O., a nie do samej rady jako organu. Nadto przedstawione przez stronę naruszenia interesu dotyczą jedynie interesu faktycznego, a nie prawnego. Z ostrożności procesowej Miasto O. wniosło alternatywnie o oddalenie skargi podnosząc, iż działanie Rady Miasta O. miało oparcie w przepisach ustawy o samorządzie gminnym, a wypowiedzenie porozumienia gminnego zostało skutecznie doręczone skarżącemu. W dniu 2 października 2007 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo skarżącego, który wskazał na to, że skutecznie doręczono wezwanie do usunięcia stanu sprzecznego z prawem oraz jeszcze raz podniósł na naruszenie przez zaskarżoną uchwałę jego interesu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpatrywana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy jednak wyjaśnić, że wbrew stanowisku Miasta O. skarga nie podlega odrzuceniu. Wezwanie do usunięcia interesu prawnego z dnia 17 lipca 2007 r. zostało skierowane do właściwej osoby, bowiem przewodniczący rady jak wynika z treści art. 19 ustawy o samorządzie gminnym organizuje pracę rady, prowadzi jej obrady, a także reprezentuje radę w stosunkach z innymi jednostkami organizacyjnymi gminy (por. A. Agopszowicz, Z. Gilowska Ustawa o samorządzie gminnym, Komentarz Warszawa 1999 r., s. 176), oznacza to, że do tego organu mogą być kierowane pisma, które dotyczą działalności rady, bowiem to przewodniczący jest organem, który przede wszystkim decyduje o tym, co będzie przedmiotem obrad rady. Nadto treść wezwania wyraźnie wskazuje, że dotyczy on działań rady, na której czele stoi przewodniczący. W wezwaniu Gmina K. wyraźnie wskazała na interes prawny jaki jest podstawą wezwania. Tym interesem jest dochodzenie wzajemnych roszczeń powstałych na gruncie eksploatacji sieci wodno-kanalizacyjnej oraz kwestie właścicielskie dotyczące wzajemnych rozliczeń dotyczących mienia jakim dysponował zlikwidowany zakład budżetowy. Nie jest to, wbrew twierdzeniom Miasta O., interes hipoteczny, ale konkretny, wynikający ze stosunków jakie wiążą skarżącego w związku z działalnością zlikwidowanego zakładu wodno-kanalizacyjnego. Jednak skarga nie może być uwzględniona, gdyż podjęta uchwała jest zgodna z prawem. Podstawą ww. skargi jest przepis art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h, który nadaje radzie gminy prawo do tworzenia, likwidacji i reorganizacji przedsiębiorstw, zakładów i innych gminnych jednostek organizacyjnych oraz wyposażania ich w majątek. Istnieje zatem podstawa prawna do podjęcia takiej uchwały, co więcej uchwała jest zgodna z treścią ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858), która wyraźnie wskazuje w art. 1, na gminę jako podmiot odpowiedzialny za gospodarkę wodno-kanalizacyjną. Jak wynika z protokołu nr [...] nadzwyczajnej sesji Rady Miasta z dnia [...] lipca 2007 r., znajdującego się w aktach sprawy, uchwała została podjęta w sposób prawidłowy przy odpowiedniej liczbie radnych uprawnionych do głosowania. Samo porozumienie zostało wypowiedziane w sposób prawidłowy. Jak wynika z treści § 9 Porozumienia międzygminnego zawartego w dniu [...] czerwca 1996 r. pomiędzy Miastem O. a Gminą K. Porozumienie może być wypowiedziane "przez każdą ze stron za 10-cio letnim wypowiedzeniem". Treść § 9 Porozumienia wyraźnie wskazuje na to, że strony ustaliły, iż będzie można wypowiedzieć Porozumienie w drodze jednostronnego oświadczenia woli. Nie ustalono tu szczególnej formy takiego wypowiedzenia, a zatem należy przyjąć, że wystarczy zwykła forma pisemna przewidziana przez przepisy kodeksu cywilnego. Takie wypowiedzenie nastąpiło w dniu [...] października 1996 r., kiedy to Zarząd Miasta i Gminy K. został poinformowany o wypowiedzeniu pismem Prezydenta Miasta O., który z kolei działał z upoważnienia Rady Miasta O. Termin wypowiedzenia Porozumienia upłynął zatem w dniu 1 listopada 2006 r., a zaskarżona uchwała została podjęta w dniu [...] lipca 2007 r., a więc długo po okresie, gdy jeszcze Porozumienie obowiązywało. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.