II SA/Wa 1590/12

PostanowienieWSA w Warszawie2016-02-29

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi ustanowionemu z urzędu należy się wynagrodzenie za czynności podjęte przed sądem pierwszej instancji oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, a także za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeśli wyrok sądu pierwszej instancji został uchylony przez NSA?
Ratio decidendi
Adwokatowi ustanowionemu z urzędu należy się wynagrodzenie za czynności podjęte przed sądem pierwszej instancji oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej i reprezentowanie skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, nawet jeśli wyrok sądu pierwszej instancji został uchylony przez NSA. Wynagrodzenie to, wraz z podatkiem VAT, jest przyznawane przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz odpowiednich rozporządzeń.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrywał wniosek adwokata L. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Adwokat został ustanowiony dla skarżącego P. U. w sprawie dotyczącej przetwarzania danych osobowych. Po oddaleniu skargi przez WSA, adwokat wniósł skargę kasacyjną, która została uwzględniona przez NSA, uchylając wyrok WSA i decyzje organów. Adwokat wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata L. S. kwotę 420 zł oraz kwotę 96,60 zł tytułem podatku od towarów i usług, jako nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata L. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi P. U. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata L. S. kwotę 420 zł (czterysta dwadzieścia złotych) oraz kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy), stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na wniosek P. U. zostało przyznane mu w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (k-295 akt). Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adwokata L. S. (k-305 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 listopada 2013 r. oddalił wniesioną skargę oraz przyznał stosowne wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu (k-365 akt). Wyznaczony pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 703/14, uchylił zaskarżony wyrok i uchylił zaskarżoną decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych oraz decyzję ją poprzedzającą (k-457 akt). Wyznaczony adwokat w skardze kasacyjnej, na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz w piśmie z dnia 12 stycznia 2016 r. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oraz oświadczył, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie to jest przyznawane przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu, określonym w przepisach art. 258-261 tej ustawy. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Przepis przejściowy, tj. § 22 powyższego rozporządzenia stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało zakończone przed wejściem w życie nowych przepisów, stąd do rozpoznania wniosku pełnomocnika z urzędu znajdą zastosowanie przepisy dotychczasowe, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem. Jak wynika z akt sprawy, adw. L. S. został ustanowiony pełnomocnikiem dla skarżącego przed sądem I instancji. Po oddaleniu skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną od wydanego wyroku i reprezentował skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 703/14 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (wraz z orzeczeniem o przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu) oraz decyzje organu I i II instancji. Z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynika, że wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo adwokat nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł. Natomiast w myśl § 18 ust. 1 pkt. 2 lit. a rozporządzenia, zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Powyższy przepis stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty za te czynności wynosi 75% stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli w drugiej instancji występował w sprawie ten sam adwokat, który brał udział w sprawie przed sądem I instancji. Ponadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stosownie do powołanych wyżej przepisów ustalono, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 420 zł, tj. 240 zł za czynności podjęte przed Sądem I instancji oraz 180 zł za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej i reprezentowanie skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Nadto - stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia - przyznane wynagrodzenie zostało podwyższone o podatek od towarów i usług, wynoszący na dzień wydania niniejszego postanowienia 23%, tj. o kwotę 96,60 zł. Jednocześnie, w niniejszej sprawie ustanowiony pełnomocnik, stosownie do § 20 rozporządzenia, złożył wymagane oświadczenie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, postanowiono, jak w sentencji. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło