II SA/Wa 1596/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia E. z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: - odrzucić skargę - Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia E. z siedzibą w R., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta M. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej. W uzasadnieniu organ wskazał, iż Stowarzyszenie E. zwróciło się do Burmistrza Miasta M. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci kserokopii umowy trójstronnej [...]. Burmistrz Miasta M. decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] odmówił udostępnienia żądanych informacji. Po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. wskazało, iż z uwagi na treść art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu, m.in. z uwagi na tajemnice przedsiębiorcy. Organ wyjaśnił, iż ze zgromadzonego w sprawie materiału wynika, iż przedsiębiorcy, których żądane informacje dotyczą, nie zrezygnowali z prawa ograniczenia dostępu do tajemnicy przedsiębiorstwa, a wręcz zastrzegli, że nie wyrażają zgody na udostępnienie treści postanowień przedmiotowej umowy. Fakt ten, zdaniem organu, był wystarczającą podstawą do odmówienia wnioskodawcy udostępnienia żądanej informacji publicznej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Stowarzyszenie E. wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając organowi naruszenie przepisów procedury administracyjnej i przepisów prawa materialnego. Stowarzyszenie wskazało, iż organy nie przeprowadziły postępowania wyjaśniającego i nie wykazały, iż żądane informacje publiczne objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na argumenty zaprezentowane w decyzji organu I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga Stowarzyszenia E. jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji. Z przytoczonego wyżej przepisu prawa wynika, iż o trybie dochodzenia praw związanych z odmową dostępu do informacji decyduje jej przedmiot, a droga sądowoadministracyjna oraz droga postępowania przed sądem powszechnym wzajemnie się wykluczają. Jeżeli więc podstawą odmowy udostępnienia informacji publicznej jest ochrona danych osobowych, prawo do prywatności, czy też tajemnica ustawowo chroniona, inna niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, to stronie ubiegającej się o taką informację nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Może ona natomiast wystąpić do właściwego sądu powszechnego z powództwem o udostępnienie tej informacji (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2008 r. sygn. akt I OSK 1640/07, LEX nr 453409). W niniejszej sprawie organy odmówiły udostępnienia żądanej informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa. Niewątpliwie powyższa tajemnica mieści się w katalogu wskazanym w art. 22 ust. 1 cytowanej ustawy jako inna tajemnica inna niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna. Oznacza to, iż w tym przypadku sąd administracyjny nie może badać, czy organ, wydając decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej, prawidłowo zastosował przepisy prawa i czy przesłanka z art. 22 cytowanej ustawy w ogóle wystąpiła. Samo bowiem powołanie jej w zaskarżonej decyzji, powoduje niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej. Natomiast błędne pouczenie strony o możliwości zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego nie powoduje automatycznego otwarcia drogi sądowoadministracyjnej i nie zwalnia sądu z obowiązku kontroli swojej właściwości (por. postanowienie NSA z dnia 09 września 2008 r. sygn. I OSK 1021/08 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl, postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2008 r. sygn. akt I OSK 1640/07, LEX nr 453409). Należy wyjaśnić również, iż wnioskodawca w sytuacji, gdy podstawą odmowy udostępnienia informacji publicznej jest ochrona dóbr, co do których właściwy jest sąd powszechny, korzysta z silniejszej ochrony prawnej. Orzeczenie sądu powszechnego będzie stanowiło podstawę do jej udzielenia, natomiast sąd administracyjny może jedynie uchylić zaskarżoną decyzję, bądź stwierdzić jej nieważność (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 600/04, LEX nr 160607; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 1640/07, LEX nr 453409). Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, orzekł jak w sentencji.