II SA/Wa 1632/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2008 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. F. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2007r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata K. F.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) tytułem 22% podatku od towarów i usług. W sprawie ze skargi H. C. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2007r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku, zostało przyznane skarżącej - postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2007 r. - prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla H. C. adwokata K. F. z Kancelarii Adwokackiej w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 marca 2008 r. oddalił wniesioną skargę i przyznał adwokatowi stosowną kwotę tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wraz z pismem z dnia 28 kwietnia 2008 r. ustanowiony adwokat złożył do akt kopię opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie i zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Adwokat poinformował również, że sporządzona opinia o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej została wysłana do H. C. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem. Z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia wynika, że pełnomocnikowi z urzędu należy się wynagrodzenie, między innymi w sytuacji, gdy sporządzi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Przepis ten stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty za czynności adwokackie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie takiej opinii wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo adwokat nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł. Ponadto - w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia - opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie adwokat K. F. został ustanowiony pełnomocnikiem H. C. w trakcie postępowania sądowego w pierwszej instancji. W orzeczeniu kończącym to postępowanie Sąd zasądził na rzecz pełnomocnika z urzędu stosowną kwotę, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Jak wynika z wniosku adwokata z dnia 28 kwietnia 2008 r. o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, pomoc udzielona skarżącej na kolejnym etapie postępowania, polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Należało więc przyjąć, iż w tym wypadku podstawą ustalenia minimalnej stawki wynagrodzenia jest § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia. Równocześnie, jak wynika z powołanego wyżej przepisu wskaźnik procentowy stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 wynosi 50 %, jeżeli sprawę w pierwszej instancji prowadził ten sam adwokat. Natomiast wysokość stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 zależy od tego, czy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. a), czy adwokat domaga się wynagrodzenia za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. b), czy też adwokat występował w innej sprawie (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c). Należy uznać, że niniejsza sprawa należy do tej ostatniej kategorii, z uwagi na to, że dotyczyła odmowy przyznania skarżącej świadczenia w drodze wyjątku - a więc nie była sprawą, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a także adwokat nie sporządził w tej sprawie skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego. Dlatego ustalono, że w niniejszej sprawie wysokość "stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1" wynosi 240 zł. Należało więc przyjąć, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 50% z kwoty 240 zł, czyli 120 zł i powinno być podwyższone o kwotę 26,40 zł, stanowiącą podatek od towarów i usług, który na dzień wydania postanowienia wynosi 22 %, co łącznie stanowi kwotę 146,40 zł. Ponadto w niniejszej sprawie ustanowiony adwokat, stosownie do § 20 rozporządzenia, złożył wymagane oświadczenie, a także przesłał stronie, której świadczył pomoc prawną z urzędu, sporządzoną opinię. Z uwagi na to, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie adwokatowi K. F. żądanego wynagrodzenia, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ppsa oraz stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 oraz zgodnie z § 20 rozporządzenia, postanowiono jak w sentencji. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).