II SA/Wa 1635/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie WSA Danuta Kania, Ewa Pisula – Dąbrowska, Andrzej Góraj (spraw.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2015 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie zwolnienia ze służby – oddala skargę – Dnia 16 listopada 2012 r. do Komendy Głównej Straży Granicznej wpłynęło pismo J. K., które organ odczytał jako raport zawierający deklarację strony wystąpienia ze służby. Komendant Główny Straży Granicznej rozkazem personalnym z [...] listopada 2012 r. zwolnił J. K. ze służby stałej w Straży Granicznej z dniem [...] lutego 2013 r. Minister Spraw Wewnętrznych decyzją z [...] lutego 2013 r. uchylił powyższy rozkaz w zakresie określenia terminu zwolnienia, orzekł że zwolnienie nastąpi z dniem [...] lutego 2013 r., a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy badany rozkaz. Rozpoznając sprawę wskutek wniesionej przez stronę skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 listopada 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 733/13, uchylił powyższe rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu nakazał organowi aby ten dokonał ponownej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Zwrócił uwagę na fakt, że spór w sprawie dotyczy charakteru, jaki miało pismo strony z dnia 14 listopada 2012 r. Przesądził jednocześnie, że ww. pismo strony nie mogło być traktowane jako wniosek funkcjonariusza wszczynający postępowanie w sprawie zwolnienia go ze służby, lecz jedynie jako deklarację rozwiązania problemu. Realizując wytyczne Sądu, zawarte w wyroku z dnia 19 listopada 2013 r., wezwano stronę do podania, czy pismo z dnia 14 listopada 2012 r. należy traktować jako pisemne wystąpienie ze służby. W odpowiedzi otrzymano stanowisko strony o braku chęci rozwiązania stosunku służbowego. Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z [...] maja 2014 r. umorzył postępowanie w sprawie zwolnienia J. K. ze służby w Straży Granicznej. Rozpoznając sprawę wskutek wniesionego odwołania Minister Spraw Wewnętrznych decyzją z [...] lipca 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, iż wobec ustalenia, że strona wystosowując pismo z 14 listopada 2012 r. nie chciała osiągnąć skutku w postaci zwolnienia jej ze służby na wniosek, postępowanie w sprawie zwolnienia funkcjonariusza na wniosek stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie wszczęte na wniosek strony nie może się zaś toczyć w sytuacji, gdy strona nie potwierdzi żądania jego wszczęcia, co w konsekwencji musi skutkować decyzją o umorzeniu toczącego się w tej materii postępowania. Od powyższej decyzji skargę do tutejszego Sądu wywiódł J. K., zarzucając organowi, iż nie wykonał należycie zaleceń Sądu, zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 listopada 2013 r. Mimo wyrażenia przez stronę woli wznowienia stosunku służbowego nie wszczął postępowania w tym zakresie. Podniósł też, iż organ nie zbadał, czy strona wyraziła zgodę na objęcie zaproponowanego jej stanowiska, ani czy stan zdrowia strony pozwalał na takie objęcie. W powyższym zakresie strona zarzuciła organowi bezczynność. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa. Na obecnym etapie postępowania, jego istota sprowadzała się do ustalenia, czy organ, wydając skarżoną decyzję, wykonał zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawarte w wyroku z dnia 19 listopada 2013 r. (sygn. akt II SA/Wa 733/13) uchylającym zapadłe w sprawie rozstrzygnięcia organu. Zgodnie bowiem z regulacją zawartą w przepisie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) organ, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Analiza niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, iż organ ponownie rozpoznając sprawę zrealizował wytyczne zawarte w wyroku z 19 listopada 2013 r. Wyjaśnił bowiem w sposób wyczerpujący intencję strony składającej wniosek z dnia 14 listopada 2012 r. Wezwał stronę do wskazania, czy pismo z 14 listopada 2012 r. należy traktować jako zgłoszenie wystąpienia ze służby. W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona oświadczyła, że wnosząc omawiane pismo nie chciała dokonać rozwiązania stosunku służbowego, a jedynie wyrazić niezadowolenie z przekształcenia stosunku służbowego mocą rozkazu personalnego z dnia [...] kwietnia 2009 r. W świetle wyżej wyrażonego stanowiska strony oczywistym stało się, że jej intencją nie było wszczynanie postępowania w sprawie zwolnienia ze służby na wniosek. Brak więc było podstaw do zwalniania skarżącego ze służby na jego wniosek. W takiej więc sytuacji organ był zobowiązany do tego, aby zakończyć postępowanie toczące się w sprawie zwolnienia funkcjonariusza ze służby na jego wniosek. Wobec zaś ustalenia, że skarżący wnosząc pismo z 14 listopada 2012 r. nie chciał osiągnąć skutku w postaci jego zwolnienia na wniosek, postępowanie w tym przedmiocie stało się bezprzedmiotowe. Organ postąpił wiec prawidłowo umarzając to postępowanie. Dodatkowo wyjaśnienia wymagała okoliczność, że sąd administracyjny orzeka tylko w granicach danej sprawy. Skoro przedmiotem skargi była decyzja dotycząca umorzenia postępowania w sprawie zwolnienia strony ze służby na jej wniosek, to tutejszy Sąd nie mógł w niniejszym postępowaniu badać problematyki wznowienia stosunku służbowego ze skarżącym, jak też tematyki zdolności strony do służby, czy też odpowiedniości zaproponowanego stronie stanowiska. Te kwestie pozostawały bowiem w oderwaniu od istoty niniejszej sprawy. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, jak również że przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).