II SA/Wa 1651/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Anna Mierzejewska, Protokolant specjalista Wiesława Jesiotr, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2016 r. sprawy ze skargi A. Z. i E. Z. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie umorzenia kosztów procesu oddala skargę. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej: "k.p.a.", oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego w [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] o umorzeniu w całości postępowania w sprawie umorzenia kwoty 1.565,25 zł z tytułu kosztów procesu, zasądzonych na rzecz Agencji wyrokiem Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. sygn. akt [...]. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy tok postępowania wskazując, co następuje: Pismem z dnia [...] lipca 2014 r., doprecyzowanym pismem z dnia [...] października 2014 r., A. Z. oraz E. Z. zwrócili się do Dyrektora Oddziału Regionalnego w [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej o umorzenie kwoty 1565,25 zł z tytułu kosztów procesu zasądzonych wyrokiem Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. o sygn. akt [...]. Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w [...], po rozpatrzeniu ww. wniosku, decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] odmówił umorzenia przysługującej Wojskowej Agencji Mieszkaniowej kwoty 1.565,25 zł. W wyniku rozpatrzenia odwołania A. Z. i E. Z. od ww. decyzji, Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] marca 2015r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku A. Z. i E. Z. z dnia [...] października 2014 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] umorzył w całości postępowanie w sprawie umorzenia kwoty 1.565,25 zł z tytułu kosztów procesu, zasądzonych wyrokiem Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. sygn. akt [...]. W odwołaniu od powyższej decyzji A. Z. i E. Z. wnieśli o stwierdzenie jej nieważności jako wydanej z rażącym naruszeniem art. 105 § 1, art. 107 § 3, art. 156 § 1 pkt 2 i 7 k.p.a., przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu rozpoznania dowodów wymienionych w piśmie z dnia [...] października 2014 r. i merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, a także o umorzenie nieponiesionych przez Oddział Regionalny WAM w [...] kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 1565,25 zł. W uzasadnieniu odwołania ww. wskazali, iż zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, gdyż organ pierwszej instancji nie przedstawił w niej sposobu wyliczenia kwoty 1.095,80 zł stanowiącej - według stanu na dzień [...] lipca 2014 r. - odsetki od zasądzonej wyrokiem o sygn. akt [...] należności w kwocie 9.266,82 zł. Ponadto, w ocenie odwołujących się, w przedmiotowej decyzji wykazano "mataczenia w księgowości" dotyczące dokonywanych przez nich wpłat na poczet umowy ratalnej nr [...] zawartej w dniu [...] lipca 2014 r. z Dyrektorem Oddziału Regionalnego WAM w [...]. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania. Motywując powołaną na wstępie decyzję z dnia [...] sierpnia 2015 r. wskazał, iż przedmiotem postępowania administracyjnego, w którym Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w [...] wydał w dniu [...] czerwca 2015 r. decyzję o umorzeniu w całości postępowania, było umorzenie kosztów procesu powstałych w związku z dochodzeniem na drodze sądowej zaległych należności pieniężnych WAM za lokal mieszkalny przy ul. [...] m. [...] w [...]. Wskazany lokal przydzielony był pierwotnie H. S. jako pracownikowi cywilnemu wojska na podstawie imiennego nakazu przydziału kwatery stałej nr [...] z dnia [...] kwietnia 1995 r. Po śmierci H. S. lokal ten zajmowany był przez A. Z. i E. Z. bez tytułu prawnego. W dniu [...] lutego 2011 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w [...] decyzją nr [...] zobowiązał A. Z. i E. Z. do opróżnienia lokalu mieszkalnego przy ul. [...] m. [...] w [...] oraz do uiszczania opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz zapłatę odszkodowania w wysokości 200% wartości należnych opłat za używanie lokalu mieszkalnego bez tytułu prawnego. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]. Sąd Rejonowy dla [...] w [...], wyrokiem z dnia [...] czerwca 2014 r. w sprawie oznaczonej sygn. akt [...], zasądził od A. Z. i E. Z. na rzecz Wojskowej Agencji Mieszkaniowej kwotę 9.266,82 zł z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwot: 1.549,42 zł od dnia [...] czerwca 2013 r. do dnia zapłaty; 7.717,40 zł od dnia [...] czerwca 2013 r. do dnia zapłaty. Nadto Sąd zasądził od pozwanych – A. Z. i E. Z. solidarnie na rzecz powoda kwotę 1.704,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Wskazana wyżej należność w całości została przez strony uznana, o czym świadczy zawarcie w dniu [...] lipca 2014 r. pomiędzy A. Z. i E. Z. a Dyrektorem Oddziału Regionalnego WAM w [...] umowy nr [...] o ratalnej spłacie zadłużenia w łącznej kwocie 12.066,62 zł, w tym: należność główna w kwocie 9.266,82 zł (według stanu na dzień [...] lipca 2014r.), odsetki w kwocie 1.095,80 zł (według stanu na dzień [...] lipca 2014 r.) i koszty sądowe w kwocie 1.704,00 zł. Z ewidencji księgowej prowadzonej dla należności Wojskowej Agencji Mieszkaniowej obciążających A. Z. i E. Z. za lokal mieszkalny przy ul. [...] m. [...] w [...], wynika, że dłużnicy wywiązują się z ww. umowy ratalnej dokonując regularnych comiesięcznych wpłat, dzięki czemu do zapłaty pozostała około połowa kwoty objętej umową. Przy rozliczaniu wpłat wierzyciel, tj. Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w [...] zastosował się do przepisu art. 451 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.), który daje uprawnienie wierzycielowi do rozliczenia w pierwszej kolejności należności ubocznych, takich jak zwrot kosztów procesu i odsetki, a jeśli pozostaje jeszcze nierozliczona część wpłaty - część tę zalicza się na poczet należności głównej. W ten sposób część wpłat, tj. 503,00 zł z dnia [...] grudnia 2014 r., 433,37 zł z dnia [...] grudnia 2014 r. (w uzasadnieniu decyzji nr [...] omyłkowo wskazano datę [...] grudnia 2015 r.), 503,00 zł z dnia [...] stycznia 2015 r. i 264,63 zł z dnia [...] lutego 2015 r., rozliczono na poczet zasądzonych kosztów procesu w łącznej kwocie 1.704,00 zł. Organ drugiej instancji nie stwierdził w takim działaniu Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...], wbrew ocenie odwołujących się, "mataczenia w księgowości", a jedynie odpowiednie do zaistniałej sytuacji zastosowanie przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Organ odwoławczy wskazał, iż w świetle powyższych ustaleń nie ulega wątpliwości, że należności, o których umorzenie wnosili A. Z. i E. Z. w swoim wniosku z dnia [...] października 2014 r. zostały w całości spłacone. Postępowanie administracyjne wszczęte na podstawie ww. wniosku stało się więc bezprzedmiotowe. Nie można bowiem rozstrzygać o umorzeniu, bądź o odmowie umorzenia należności pieniężnych, które zostały już spłacone w ramach realizowanej przez wnioskodawców umowy ratalnej. Następnie organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Z tego względu, Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w [...], na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., nie miał innych możliwości jak tylko umorzyć przedmiotowe postępowanie administracyjne w całości, co uczynił wydając zaskarżoną decyzję. Decyzja ta w zaistniałym stanie faktycznym została wydana zgodnie z obowiązującym prawem. W ocenie organu odwoławczego, nie zaistniały podstawy do uwzględnienia odwołania A. Z. i E. Z., w tym żądania przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego oraz umorzenia zasądzonych kosztów procesu. Końcowo na marginesie (w zakresie nie objętym niniejszym rozstrzygnięciem) organ odwoławczy wskazał, iż Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w [...] w treści zawiadomień o zakończeniu postępowania z dnia [...] kwietnia 2015 r. udzielił A. Z. i E. Z. odpowiedzi na poruszone przez nich kwestie sposobu wyliczenia kwoty 1.095,80 zł stanowiącej - według stanu na dzień 11 lipca 2014 r. - odsetki od należności w kwocie 9.266,82 zł, załączając do nich stosowne zestawienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2015r. A. Z. i E. Z. wnieśli o jej uchylenie. Skarżący zarzucili organowi, iż odmówił umorzenia kwoty 1565,25 zł nieponiesionych przez OT WAM kosztów (sygn. akt [...]), nie uznał naliczenia odsetek ustawowych od kwot nadpłat skarżących (nie objętych wyrokiem z dnia [...] czerwca 2014 r., sygn. akt [...]), które zostały wykazane w pkt 1 do 6 pisma skarżących z dnia [...] października 2014 r. i w załącznikach do skargi, nie wykazał rozliczenia za media od dnia [...] stycznia 2013 r. do dnia [...] lipca 2013 r. (data przekazania mieszkania nr [...] przy ul. [...]), nie wykazał sposobu naliczenia odsetek ustawowych na kwotę 1095,80 zł, nie uwzględnił podania skarżących z dnia [...] czerwca 2014 r. w sprawie cofnięcia pozwu OT WAM z dnia [...] października 2013 r. (sygn. akt [...]), nie uwzględnił podania skarżących z dnia [...] lipca 2014 r. w sprawie cofnięcia ww. pozwu albo umorzenia nieponiesionych przez WAM kosztów zastępstwa procesowego. Nadto skarżący zarzucili organowi, iż nie wziął pod uwagę ich trudnej sytuacji materialnej, a szczególności tego, iż są osobami w podeszłym wieku o złym stanie zdrowia i nie posiadają mieszkania. W związku z powyższymi zarzutami skarżący wnieśli również o uchylenie nieponiesionych przez OT WAM kosztów 1200 zł (rzekomego zastępstwa procesowego), uchylenie kwoty 365,25 zł zwróconej przez Sąd, naliczenia odsetek ustawowych od kwot nadpłat skarżących, wykazanie rozliczenia za media od dnia [...] stycznia 2013 r. do dnia [...] lipca 2013 r., wykazanie sposobu naliczenia odsetek ustawowych na kwotę 1095,80 zł. W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Organ wskazał, iż z treści skargi wynika, że skarżący kwestionują wysokość należności zasądzonych na rzecz Wojskowej Agencji Mieszkaniowej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. o sygn. akt [...] w kwocie 9.266,82 zł wraz z odsetkami ustawowymi, a w szczególności kwotę 1.704.00 zł zasądzoną tytułem zwrotu kosztów procesu. Z tego względu skarga powinna podlegać odrzuceniu, jako że przedmiot zaskarżenia nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych. Wnosząc o oddalenie skargi organ odwoławczy podkreślił, iż należności w postaci ww. kosztów procesu już nie istnieją, gdyż zostały przez skarżących zapłacone w następstwie realizacji umowy nr [...] o ratalnej spłacie zadłużenia, zawartej w dniu [...] lipca 2014 r. pomiędzy skarżącymi a Dyrektorem Oddziału Regionalnego WAM w [...]. Z tego względu organ pierwszej instancji zasadnie umorzył - jako bezprzedmiotowe - postępowanie w sprawie umorzenia ww. należności stosując art. 105 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 134 § 1 i 2 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Skarga analizowana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zaznaczyć należy, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] zostało zainicjowane wnioskiem z dnia [...] lipca 2014 r., doprecyzowanym wnioskiem z dnia [...] października 2014 r., w którym skarżący – A. Z. oraz E. Z. - zwrócili się do Dyrektora Oddziału Regionalnego w [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej m.in. o "umorzenie kwoty 1565,25 zł (1200,00 + 365,25 zł) z kosztów sądowych w kwocie 1704,00 zł" zasądzonych na rzecz Agencji wyrokiem Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. sygn. akt [...]. Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2015 r., poz. 746 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, w przypadkach uzależnionych względami społecznymi, gospodarczymi lub finansowymi należności pieniężne Agencji mogą być umarzane, odraczane lub rozkładane na raty. Na podstawie delegacji ustawowej (art. 19a ust. 5 powołanej ustawy) Minister Obrony Narodowej w rozporządzeniu z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności pieniężnych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (Dz. U. Nr 245, poz. 2460 ze zm.) określił tryb, szczegółowe przypadki uzasadniające umorzenie, odroczenie lub rozłożenie na raty należności pieniężnych przysługujących Agencji oraz ich wysokość (§ 1 pkt 1-3 rozporządzenia). Przesłanki umorzenia należności przysługujących Agencji zostały określone w § 2 ust. 1 i 2 powołanego rozporządzenia, przy czym dopiero spełnienie wymienionych w tym przepisie kryteriów daje organowi WAM możliwość rozstrzygnięcia sprawy w ramach uznania administracyjnego, co nie jest tożsame z obligatoryjnym uwzględnieniem wniosku. W niniejszej sprawie organy orzekające stwierdziły jednak brak podstaw faktycznych i prawnych do merytorycznego rozpatrzenia wniosku skarżących w oparciu o powołane wyżej przepisy rozporządzenia. Uznały bowiem, iż zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania administracyjnego zainicjowanego wnioskiem skarżących. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszym postępowaniu jest zatem wyłącznie materia objęta zaskarżoną decyzją Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego w [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] czerwca 2015 r. o umorzeniu w całości postępowania w sprawie umorzenia kwoty 1.565,25 zł z tytułu kosztów procesu. Z tego względu, wszelkie inne zarzuty i wnioski skarżących, które nie dotyczą przedmiotu niniejszej sprawy, a zostały podniesione w skardze, nie mogły być przedmiotem oceny tutejszego Sądu. Wykraczają one bowiem poza zakres niniejszego postępowania. Dotyczy to w szczególności argumentacji skarżących, która prowadzi w istocie do kwestionowania należności zasądzonych od skarżących na rzecz Wojskowej Agencji Mieszkaniowej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. o sygn. akt [...]. Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji wskazać należy, iż jej podstawę prawną stanowił art. 138 § 1 pkt 1 w związku z 105 § 1 k.p.a. Utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji organ odwoławczy uznał, iż istniały podstawy do umorzenia przedmiotowego postępowania w całości. Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości lub w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania w całości lub w części. Umorzenie postępowania na podstawie powołanego przepisu ma miejsce wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 ust. 1 k.p.a. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 967/05, publ.: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Bezprzedmiotowym może być zatem postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy. Określeniem "postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe" obejmuje się sytuacje, gdy żądanie strony jest nieaktualne lub wygasło z mocy prawa. O bezprzedmiotowości postępowania w sprawie można zatem mówić, gdy zachodzi brak jego strony lub brak przedmiotu, czyli gdy brak jest podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy. W konsekwencji, postępowanie można zakwalifikować jako bezprzedmiotowe, gdy sprawa indywidualna nie podlega merytorycznemu załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia (por. A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego; Komentarz, System Informacji Prawnej LEX 23/2016). Przenosząc powyższe uwagi na stan niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2015r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nie naruszają prawa. Jak wynika z akt sprawy, Sąd Rejonowy dla [...] w [...], wyrokiem z dnia [...] czerwca 2014 r. w sprawie oznaczonej sygn. akt [...] zasądził od A. Z. i E. Z. na rzecz Wojskowej Agencji Mieszkaniowej kwotę 9.266,82 zł z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwot: 1.549,42 zł od dnia [...] czerwca 2013 r. do dnia zapłaty; 7.717,40 zł od dnia [...] czerwca 2013 r. do dnia zapłaty. Nadto Sąd zasądził od pozwanych A. Z. i E. Z. solidarnie na rzecz powoda kwotę 1.704,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W dniu [...] lipca 2014 r. pomiędzy A. Z. i E. Z. a Dyrektorem Oddziału Regionalnego WAM w [...].została zawarta umowa nr [...] o ratalnej spłacie zadłużenia w łącznej kwocie 12.066,62 zł, w tym: należność główna w kwocie 9.266,82 zł (według stanu na dzień [...] lipca 2014r.), odsetki w kwocie 1.095,80 zł (według stanu na dzień [...] lipca 2014 r.) i koszty sądowe w kwocie 1.704,00 zł. Z akt sprawy wynika, że dłużnicy wywiązują się z ww. umowy ratalnej dokonując regularnych comiesięcznych wpłat, w wyniku czego do zapłaty pozostała kwota stanowiąca blisko połowę kwoty objętej umową. Potwierdzają to dane zawarte w ewidencji księgowej prowadzonej dla należności Wojskowej Agencji Mieszkaniowej obciążających A. Z. i E. Z. za lokal mieszkalny przy ul. [...] m. [...] w [...]. Przy rozliczaniu dokonywanych przez dłużników wpłat organ zastosował przepis art. 451 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz., 121 ze zm.), który daje uprawnienie wierzycielowi do rozliczenia w pierwszej kolejności należności ubocznych, takich jak zwrot kosztów procesu i odsetki, a jeśli pozostaje jeszcze nierozliczona część wpłaty - część tę zalicza się na poczet należności głównej. W ten sposób część wpłat skarżących, tj. 503,00 zł z dnia [...] grudnia 2014 r., 433,37 zł z dnia [...] grudnia 2014 r., 503,00 zł z dnia [...] stycznia 2015r. i 264,63 zł z dnia [...] lutego 2015 r., rozliczono na poczet zasądzonych kosztów procesu w łącznej kwocie 1.704,00 zł. Wynika to z danych zawartych w kartotece konta za lokal mieszkalny przy ul. [...] m. [...] w [...] za okres od [...] sierpnia 2014 r. do [...] lipca 2015 r. (k. 78 - 74 akt administracyjnych). Wpłaty zostały przekazane na subkonto "koszty działań windykacyjnych - odszkodowania (OKK)" z kolejnych rat umowy. Nieuzasadnione są tym samym zarzuty skarżących odnośnie nieprawidłowości w dokumentach księgowych organu, z których jednoznacznie wynika, że wpłaty w ww. wysokości rozliczone zostały na poczet zasądzonych kosztów procesu i w całości spłacone. W tym stanie rzeczy organ pierwszej instancji prawidłowo przyjął, iż brak jest podstaw do wydania decyzji merytorycznej w przedmiocie umorzenia (bądź odmowy umorzenia) należności Agencji objętych wnioskiem skarżących z dnia [...] października 2014 r. Wydając decyzję z dnia [...] czerwca 2015 r. organ zastosował art. 105 § 1 kpa., uznając, iż postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy w sytuacji, gdy należności Agencji zostały przez skarżących zapłacone. Utrzymując w mocy powyższą decyzję organ odwoławczy zasadnie podzielił stanowisko organu pierwszej instancji. Jak już wyżej wskazano, ocenie Sądu w niniejszej sprawie podlegała decyzja organu w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego, a więc decyzja o charakterze formalnym (procesowym), nie zaś rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie umorzenia przedmiotowych należności. Z tego względu nie mogły odnieść zamierzonego skutku zarzuty skargi dotyczące nieuzasadnionej odmowy umorzenia wnioskowanych należności pieniężnych, pominięcia przez organ trudnej sytuacji zdrowotnej i materialnej skarżących oraz zaniechania przeprowadzenia przez organ dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Argumentacja prezentowana przez skarżących wykracza poza przedmiot sprawy zakreślony rozstrzygnięciem procesowym organu o umorzeniu postępowania administracyjnego. Reasumując Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym do eliminacji z obrotu prawnego, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku pełnomocnika organu o odrzucenie skargi Sąd stwierdza, iż brak było ku temu podstaw prawnych w sytuacji, gdy skarżący - jako przedmiot zaskarżenia - wskazali decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2015 r. Sąd administracyjny natomiast, w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.