II SA/Wa 166/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Janusz Walawski, Protokolant Łukasz Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi M. W. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia do dyspozycji i zwolnienia ze służby: -oddala skargę. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym nr [...] z [...] października 2007 r. na podstawie art. 50 i art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.), przeniósł funkcjonariusza M. W. z dniem 15 października 2007 r. do dyspozycji Szefa ABW oraz na podstawie art. 50, art. 60 ust. 2 pkt 4 i art. 63 wyżej wskazanej ustawy orzekł o zwolnieniu go ze służby w ABW z dniem 14 czerwca 2008 r. Jako przyczynę zwolnienia ze służby Szef ABW przyjął orzeczenie Regionalnej Komisji nr 1 ABW w W. z dnia [...] lipca 2007 r., utrzymane w mocy przez Centralną Komisję Lekarską ABW w dniu [...] sierpnia 2007 r., o uznaniu M. W. za trwale niezdolnego do służby w ABW. M. W. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając organowi błędne ustalenie daty zwolnienia. Jego zdaniem termin 12 miesięcy, określony w art. 63 ust. 1 ustawy pragmatycznej winien być liczony od dnia wydania prawomocnego orzeczenia o trwałej niezdolności do służby i dlatego powinien to być dzień 16 sierpnia 2008 r. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 3 Kpa, uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej podstawy prawnej zwolnienia (art. 60 ust. 2 pkt 4 ustawy pragmatycznej), ustalając jako podstawę art. 60 ust. 1 pkt 1 ustawy o ABW oraz AW, zaś w pozostałej części utrzymał w mocy rozkaz personalny nr [...]. W uzasadnieniu Szef ABW, wskazując na swoje kompetencje merytoryczno-reformacyjne, stwierdził, iż skoro M. W. został przez Komisję Lekarską uznany za trwale niezdolnego do służby i przedmiotem postępowania administracyjnego było zwolnienie funkcjonariusza ze służby z powodu orzeczenia przez komisję lekarską trwałej do niej niezdolności, to podstawą zwolnienia ze służby winien być art. 60 ust. 1 pkt 1 ustawy o ABW oraz AW a nie, jak wskazano w zaskarżonym rozkazie art. 60 ust. 2 pkt 4. Organ potwierdził prawidłowość daty zwolnienia ze służby (dzień 14 czerwca 2008 r.), gdyż jest to dzień wyliczony w oparciu o 12 miesięczny okres od dnia 13 czerwca 2007 r. - to jest od dnia rozpoczynającego nieprzerwany okres zaprzestania służby z powodu choroby. M. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższy rozkaz personalny nr [...] Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] listopada 2007 r. i wniósł o jego uchylenie w części dotyczącej daty zwolnienia go ze służby. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 63 ust. 1 ustawy pragmatycznej poprzez przyjęcie błędnej daty zwolnienia skarżącego ze służby. Zdaniem skarżącego, zwolnienie ze służby winno nastąpić z dniem 16 sierpnia 2008 r., tj. po upływie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia Regionalnej Komisji Lekarskiej ABW nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Skarżący bowiem stwierdził, że podstawą zwolnienia winno być właśnie to orzeczenie Komisji, a nie orzeczenie wcześniejsze Regionalnej Komisji Lekarskiej ABW nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., uchylone przez Centralną Komisję Lekarską w dniu [...] lipca 2007 r. Jednocześnie skarżący podał, że nie jest prawdą, jakoby zaprzestał służby z powodu choroby w dniu 13 czerwca 2007 r., ponieważ korzystał jedynie ze zwolnienia lekarskiego wystawionego mu przez członków RKL ABW bezpośrednio po wydaniu orzeczenia lekarskiego z dnia [...] czerwca 2007 r. i było to zwolnienie na okres ewentualnego zaskarżenia tego orzeczenia lub ewentualnego jego uchylenia przez CKL. Nadmieniał, iż od 11 lipca 2007 r. nie korzystał ze zwolnień lekarskich. W uzasadnieniu skargi M. W. zarzucił naruszenie § 3 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 marca 2003 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy ABW do dyspozycji (Dz. U. Nr 52, poz. 453) poprzez brak wniosku w sprawie przeniesienia do dyspozycji i zarzucił naruszenie § 13 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 lipca 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy ABW (Dz. U. Nr 120, poz. 1125) poprzez brak wydania rozkazu zwalniającego go od zajęć służbowych w związku z orzeczeniem komisji lekarskiej ABW. W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga nie jest zasadna. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozstrzygnął sprawę zgodnie z obowiązującym prawem. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dokonanie przez organ rozkazem personalnym z [...] listopada 2007 r. korekty przepisu stanowiącego podstawę zwolnienia funkcjonariusza ze służby, w tym konkretnym przypadku nie stanowiło zmiany przedmiotowej tożsamości sprawy. Zarówno z treści uzasadnienia rozkazu personalnego z [...] października 2007 r., jak i z treści wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, wynika, że organ jak i skarżący przedmiot niniejszej sprawy rozumieli jednoznacznie - zwolnienie funkcjonariusza ze służby w związku z orzeczeniem przez komisję lekarską trwałej niezdolności do służby, czyli sytuacji uregulowanej w treści art. 60 ust. 1 pkt 1 ustawy o ABW i AW. Jak trafnie zauważa Szef ABW w uzasadnieniu rozkazu personalnego z [...] listopada 2007 r., w rozkazie personalnym z [...] października 2007 r., mimo całkowitej jasności co do przedmiotu sprawy, organ omyłkowo przywołał przepis art. 60 ust. 2 pkt 4 ustawy pragmatycznej. Ponownie rozpatrując sprawę, organ dokonał korekty tego błędu. W takiej sytuacji, gdy przedmiot sprawy jest oczywisty, nie można uznać takiej korekty podstawy prawnej za zmieniającą jej tożsamość (porównaj wyrok NSA z 23 listopada 2006 r. sygn. akt I OSK 451/06 publ. LEX nr 29049, także wyrok NSA z dnia 26 stycznia 1998 r. sygn. akt IV SA 536/96 publ. LEX nr 43127 i wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 lutego 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 629/04 publ. LEX 165015). Brak tu zatem, z tej przyczyny, naruszenia prawa, a tym bardziej jego rażącego naruszenia. Zgodnie z art. 60 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o ABW oraz AW, funkcjonariusza zwalnia się ze służby w przypadku orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską właściwej Agencji. Na podstawie art. 63 ust. 1, zwolnienie funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 60 ust. 1 pkt 1 nie może nastąpić przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby. Wbrew twierdzeniom skarżącego, określenie przez Szefa ABW daty zwolnienia na dzień 14 czerwca 2008 r., licząc 12 miesięcy od dnia 13 czerwca 2007 r., jest prawidłowe i nie oznacza w żadnym razie, że Szef ABW przyjął za podstawę zwolnienia wcześniejsze, uchylone orzeczenie RKL nr [...] wydane z tą właśnie datą. Podstawą faktyczną rozkazu nr [...] z dnia [...] października 2007 r. o zwolnieniu skarżącego ze służby jest bowiem prawomocne orzeczenie nr [...] Regionalnej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] lipca 2007 r., utrzymane w mocy przez orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej ABW w dniu [...] sierpnia 2007 r. Data 13 czerwca 2007 r. (zbieżna z dniem wydania uchylonego następnie orzeczenia RKL nr [...]) jest to jednocześnie pierwszy dzień zaprzestania służby przez skarżącego z powodu choroby - pierwszy dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim od 13 czerwca do 10 lipca 2007 r. (k. 7 akt administracyjnych). Ten właśnie dzień, zgodnie z art. 63 ustawy, jest początkiem 12 miesięcznego terminu, określającego datę zwolnienia ze służby. Twierdzenie skarżącego, jakoby zwolnienie lekarskie o jego niezdolności do służby z powodu choroby opiewało jedynie na okres od dnia 13 czerwca 2007 r. do dnia 10 lipca 2007 r. nie jest prawdziwe, gdyż w aktach postępowania administracyjnego znajdują się następne zwolnienia lekarskie od 11 lipca 2007 r. do dnia 25 lipca 2007 r., od dnia 26 lipca 2007 r. do dnia 22 sierpnia 2007 r. (k. 8 i 9 akt sprawy). Tak więc od dnia 13 czerwca 2007 r. funkcjonariusz na trwałe zaprzestał służby z powodu choroby. Świadczą o tym zwolnienia lekarskie i treść orzeczeń komisji lekarskich. Z akt sprawy administracyjnej również nie wynika aby skarżący przystąpił do świadczenia służby. Faktu przystąpienia do świadczenia służby w żaden sposób nie wykazał także sam skarżący. Powyższy stan faktyczny wskazuje na prawidłowe zastosowanie przez organ normy art. 63 ustawy pragmatycznej. Także nie jest prawdziwe zawarte w skardze twierdzenie o braku wniosku w sprawie przeniesienia do dyspozycji, zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 marca 2003 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy ABW do dyspozycji (Dz. U. Nr 52, poz. 453). W aktach administracyjnych sprawy znajduje się taki wniosek (k. 2) oraz wniosek o zwolnienie funkcjonariusza ze służby (k. 1). Nadmienić tu należy, iż nawet w przypadku braku takich wniosków, wobec kategorycznej treści art. 60 ust. 1 ustawy pragmatycznej - wprost nakazującej organowi zwolnienie ze służby funkcjonariusza, wobec którego komisja lekarska ABW orzekła trwałą niezdolność do służby - uchybienie to nie miałoby znaczenia dla prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Tak samo i z tych samych przyczyn, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy jest okoliczność ewentualnego naruszenia § 13 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 lipca 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy ABW (Dz. U. Nr 120, poz. 1125) poprzez brak wydania rozkazu zwalniającego funkcjonariusza od zajęć służbowych w związku z orzeczeniem komisji lekarskiej ABW. Reasumując, wszystkie zarzuty skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za chybione. Sąd nie dopatrzył się również innych naruszeń, które miałyby wpływ na wynik rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.