II SA/Wa 1665/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung (sprawozdawca) Sędzia WSA – Danuta Kania Sędzia WSA – Andrzej Góraj Protokolant – starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi J. M . na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej 1. oddala skargę w części dotyczącej kategorii zdolności do służby, 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] (dalej jako CWKL) orzeczeniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U z 2013, poz. 267 j.t) oraz art. 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2014, poz. 1414 j.t) oraz przepisów § 3 oraz § 11 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. z 2012, poz. 1013), a także w związku z § 3 ust. 1 pkt 4, § 12 ust. 1 i § 27 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2010, poz. 1580 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania [...] J. M. od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. uchyliła w całości zaskarżone orzeczenie i rozpoznała u badanego (pkt 8 orzeczenia): 1. [...] § 65 pkt 2, 2. [...] – § 26 pkt 3, 3. [...] – bez §, bez pkt 5 orzekła kategorię zdolności do zawodowej służby wojskowej (pkt 9 orzeczenia). "Kategoria N – zał. 1 Grupa II – trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz określiła (pkt 10 orzeczenia), iż rozpoznania w punktach 1 – 3 pozostają bez związku z czynną służbą wojskową. W motywach podjętego rozstrzygnięcia CWKL wskazała, iż Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] w wyniku postępowania orzeczniczego prowadzonego na skierowanie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] wydała w dniu [...] czerwca 2015 r. orzeczenie nr [...], w którym uznała J. M. za niezdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej kategoria N, załącznik I, Grupa II. Od powyższego rozstrzygnięcia J. M. złożył odwołanie, w którym zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 5 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, niezastosowanie, błędne zastosowanie i interpretację odpowiednio, § 22 ust. 1 pkt 4, § 65 pkt 3, 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. 2010 r. Nr 15, poz. 80 z późn. zm.) oraz niezastosowanie § 7 pkt 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzenia badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w kodeksie pracy (Dz.U. 1996 r. Nr 69, poz. 332 z późn. zm.) CWKL rozpoznając odwołanie wskazała, że wobec podnoszonych przez skarżącego wątpliwości zaistniały podstawy do uzupełnienia materiału dowodowego i jednoznacznego określenia rozpoznania. W myśl § 30 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, w razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne. CWKL z dniu [...] lipca 2015 r. wystąpiła do Dowódcy Jednostki JW [...] o przesłanie dokumentacji badań profilaktycznych skarżącego oraz wyników pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby oraz wezwała J. M. do Komisji celem wykonania uzupełniających konsultacji i badań. W dniu 28 lipca 2015 r. do CWKL wpłynęły pisma Dowódcy JW z załączonymi "Sprawozdaniem z badań środowiska pracy nr [...]", z którego wynika, iż na stanowiskach pracy komputerowej w pomieszczeniach biurowych dokonano pomiaru natężenia oświetlenia nie stwierdzając przekroczenia normatywów higienicznych w tym zakresie oraz dokumentacją badań profilaktycznych. W dniu [...] lipca 2015 r. przeprowadzono dodatkowe badania i konsultacje skarżącego w wyniku których stwierdzono: wzrost – [...], waga – [...], BMI – [...], AspAt – [...], AIAt – [...], GGTP – [...], EEG – zapis [...]; Konsultacja neurologiczna – Dgn.: [...]). Skarżący przedłożył również dodatkową dokumentację lekarską wystawioną przez specjalistę neurologa dr n. med. B. B. z której wynika, iż u skarżącego rozpoznano [...]. Biorąc powyższe pod uwagę CWKL w [...] rozpoznała jak w pkt. 8 niniejszego orzeczenia. W ocenie komisji schorzenie wymienione w pkt 8 ppkt. 1 [...] – § 65 pkt 2 powoduje niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej - Załącznik 1, Grupa II, kolumna piąta wykazu. Przepisy Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach przewidują w przypadku zakwalifikowania żołnierza zawodowego do tego paragrafu i punktu możliwość orzeczenia o jego niezdolności bądź zdolności do służby – "N/Z". Komisje uwzględniają przy tym nasilenie zmian chorobowych oraz charakter obciążeń na zajmowanym stanowisku służbowym. Organ podniósł, że przywołane rozporządzenie jest przepisem wykonawczym do ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W art. 5 ust. 9 ustawodawca wskazuje, że służbę wojskową powinny pełnić osoby posiadające stan zdrowia odpowiadający warunkom zawodowej służby wojskowej uzależnionym od rodzaju sił zbrojnych i rodzaju wojsk. Niejednokrotnie warunki te cechują się znacznym obciążeniem fizycznym i psychicznym, deficytem snu, stresem, narażeniem na działanie substancji chemicznych i czynników biologicznych, koniecznością wykonywania zadań o różnej porze dnia w zmiennych czasami skrajnych warunkach atmosferycznych, które występują w trakcie szkolenia poligonowego, czy też misji poza granicami kraju realizowanych praktycznie we wszystkich strefach klimatycznych. Orzekanie o zdolności fizycznej i psychicznej do służby wojskowej polega zatem, na ocenie przez komisję stanu zdrowia osoby badanej i na określeniu stopnia jej zdolności do służby wojskowej w kontekście opisanych powyżej niekiedy szczególnych jej warunków. Zdolność ta nie może być rozumiana, jako zdolność do służby na aktualnie zajmowanym stanowisku służbowym, co należy do kompetencji medycyny pracy, ale powinna uwzględniać zdolność do służby także na innych stanowiskach w poszczególnych rodzajach sił zbrojnych. W ocenie zespołu orzeczniczego CWKL w świetle całości zgromadzonej dokumentacji orzeczniczej w sprawie bezspornym jest fakt występowania u orzekanego [...], różnej częstości ich występowania w latach 2009 - 2015 oraz prowadzonej aktualnie farmakoterapii. Przemawiają za tym m.in. wywiad chorobowy, historia z Centrum Leczenia i Diagnostyki [...] w [...], konsultacje neurologiczne wykonane dla potrzeb orzekania przez RWKL i CWKL, zaświadczenia Pani prof. dr hab. n. med. Joanny Jędrzejczak (z dn. 26.08.2010 r., 10.11.2011 r., 08.01.2015 r.), dokumentacja badań profilaktycznych, zaświadczenie lekarskie Pana dr n. med. B. B. oraz odwołanie skarżącego, w którym nie kwestionuje on rozpoznania ani prowadzonego leczenia. Biorąc powyższe pod uwagę CWKL uznała, iż [...] J. M. jest niezdolny do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Na takiej kwalifikacji zaważył stopień nasilenia zmian chorobowych i praktyka orzecznicza w tym zakresie. Pomimo, iż wojskowe komisje lekarskie nie są związane przepisami Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17.07.2014 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o kierowanie pojazdami i kierowców (Dz.U. z 2014, poz. 949), to jednak w myśl jego zapisów u osoby, u której stwierdzono [...], przyjmującej leki [...], ubiegającej się o wydanie lub posiadającej prawo jazdy można orzec brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, jeżeli przedstawi ona opinię lekarza neurologa potwierdzającą brak napadów [...] w ciągu ostatnich dwóch lat leczenia. Z dokumentacji zgromadzonej w sprawie wynika, że w latach 2013 - 2015 u J. M. pomimo leczenia [...] napady występowały z różną częstością (zaświadczenie lekarskie WIM z dnia [...].08.2015 r. - w ostatnich 4 miesiącach 3 napady drgawkowe). Ponadto zgodnie z wytycznymi w tym zakresie i ugruntowaną praktyką orzeczniczą [...] niezależnie od morfologii napadów i przebiegu stanowi przeciwskazanie do prac związanych z posługiwaniem się bronią oraz prac zmianowych. Osoba z [...] nie może pracować w godzinach nocnych, gdyż deprywacja snu jest jednym z czynników wywołujących napady [...] ponadto przyjmowane leki mogą wpływać na sprawność psychoruchową. Napad [...] wystąpił u orzekanego w krótkim odstępie czasu po zakończeniu pełnienia służby pomocnika dyżurnego operacyjnego. Służby te pełnione są w systemie 24 godzinnym z bronią. Biorąc powyższe pod uwagę w ocenie zespołu orzeczniczego CWKL stopień nasilenia zmian chorobowych powoduje, iż aktualny stan zdrowia J. M. nieodpowiednio warunkiem służby wojskowej. Organ podkreślił, że zdolność do służby wojskowej nie może być rozumiana, jako zdolność do służby na aktualnie zajmowanym stanowisku służbowym "oficer sztabowy, którego narzędziem pracy jest komputer", ale powinna uwzględniać zdolność do służby także na innych stanowiskach w poszczególnych rodzajach sił zbrojnych. Z uwagi na szczególne warunki służby wojskowej, której integralną częścią jest posiadanie broni służbowej wymagania zdrowotne wobec żołnierzy zawodowych, są wyższe niż wobec innych obywateli. Aktualny stan zdrowia J. M. może budzić wątpliwości orzecznicze także przy orzekaniu dla celów przewidzianych przepisami innych ustaw niż ustawa o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych tj. ustawy o broni i amunicji czy kierujących pojazdami. CWKL w pkt 8 ppkt 3 orzeczenia rozpoznała nadwagę, gdyż przy wzroście [...] cm i wadze ciała – [...] kg wskaźnik BMI wynosi [...]. Wykonane badania biochemicznych wskaźników wydolności wątroby (AspAt, AIAt, GGTP) nie potwierdził patologii w tym zakresie wskazanej w orzeczeniu RWKL. W skardze na powyższe orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. M. zarzucił podjętemu rozstrzygnięciu "naruszenie norm prawa procesowego poprzez uchybienie poprzez uchybienie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § kpa polegające na nieuwzględnieniu przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy: orzeczenia RWKL w [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...] ustalającego przy takim samym schorzeniu zdolność do zawodowej służby wojskowej oraz zaświadczenia prof. dr hab. J. J. z dnia [...] stycznia 2015 r.". Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia oraz poprzedzającego orzeczenia RWKL w [...]. W odpowiedzi na skargę CWKL wniosła o jej oddalenie. Uznając zarzuty za całkowicie niezasadne, organ podtrzymał argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Wniosła również o odrzucenie skargi w części dotyczącej związku schorzeń ze służbą wojskową oraz określenia grupy inwalidztwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Polega ona na ocenie legalności, tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ppsa). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 kpa (art. 145 § 1 pkt 2 ppsa). Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu, skarga analizowana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć należy, że wojskowe komisje lekarskie działają jako organy administracji publicznej wydające decyzje w indywidualnych sprawach, w tym również decyzje w sprawach zdolności do służby wojskowej ze względu na stan zdrowia. Z tych względów, w zakresie nienormowanym przepisami szczególnymi, do postępowania w sprawach tego rodzaju mają zastosowanie - określone w Kodeksie postępowania administracyjnego - ogólne zasady postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1999 r., sygn. akt I SA 2114/97, publ. Lex nr 47973). Rozstrzyganie o zdolności do służby wojskowej odbywa się zatem w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym. W myśl art. 5 ust. 1 zdanie 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1414 ze zm.) orzeczenia wydawane przez komisje lekarskie są decyzjami administracyjnymi. Warunkiem wydania prawidłowej decyzji jest podjęcie przez organ wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy poprzez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 7 k.p.a.), a także prawne i faktyczne uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia (art. 107 § 1 k.p.a.). Zgodnie z art. 5 ust. 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ustala się następujące kategorie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej: (1) kategoria Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej, co oznacza zdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, (l/o) kategoria Z/O - zdolny do zawodowej służby wojskowej z ograniczeniami, co oznacza ograniczoną zdolność do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych, (2) kategoria N - trwale lub czasowo niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz niezdolny do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. Kwestie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach reguluje szczegółowo rozporządzenie z dnia 8 stycznia 2010 r. wydane przez Ministra Obrony Narodowej na podstawie delegacji ustawowej - art. 5 ust. 8 powołanej wojskowej ustawy pragmatycznej. Rozporządzenie to w załączniku nr 1 określa wykaz chorób lub ułomności uwzględnianych przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa, a także o ograniczonej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach sił zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych, a w załączniku nr 5 określa wzór orzeczenia w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Do załącznika nr 5 do ww. rozporządzenia odsyła przepis § 24 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia. Wojskowe komisje lekarskie orzekają na podstawie dokumentów, o których mowa w § 14 i po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich (§ 22 i § 23 ust. 1 rozporządzenia). Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w pierwszej instancji służy stronie odwołanie od właściwej wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia (§ 29). Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia rozpatrując odwołanie orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Jednakże, w razie potrzeby, może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów (§ 30 ust. 2). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o zdolności do zawodowej służby wojskowej obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia badanego kandydata do zawodowej służby wojskowej, czy dokonana kwalifikacja zdolności do zawodowej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Sąd nie jest natomiast uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Ustalony między innymi na podstawie wyżej wymienionych dokumentów stan faktyczny sprawy winien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu orzeczenia właściwej komisji lekarskiej. Biorąc pod uwagę treść art. 134 i art. 153 p.p.s.a. Sąd dokonał oceny legalności zaskarżonego orzeczenia uwzględniając przy tym wskazany powyżej dopuszczalny zakres kontroli. Skarżący został skierowany do wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia aktualnej zdolności do zawodowej służby wojskowej, CWKL orzekająca w składzie trzech lekarzy, działała zgodnie ze swoją właściwością w myśl § 12 pkt 1 ww. rozporządzenia. Orzeczenie zostało wydane w następstwie wnikliwej analizy zgromadzonej dokumentacji orzeczniczo - lekarskiej. Podjęte w sprawie rozstrzygnięcie zostało należycie uzasadnione. Komisja II instancji podkreśliła, iż orzeczenie w przedmiocie zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej zostało poprzedzone badaniami i ich szczegółową analizą. W wyniku przeprowadzonych badań, między innymi EEG oraz złożonej przez skarżącego dokumentacji lekarskiej stwierdzono u skarżącego [...] § 65 pkt 2 załącznika do rozporządzenia). Obszerne wyjaśnienia tej kwestii zawarto w uzasadnieniu orzeczenia. Organ podkreślił, że fakt występowania u skarżącego [...] o zróżnicowanym obrazie klinicznym napadów, różnej częstotliwości ich występowania w latach 2009 – 2015 oraz prowadzonej farmakologii jest bezsporny i nie był kwestionowany przez skarżącego. Biorąc powyższe pod uwagę CWKL uznała, że J. M. jest niezdolny do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Na tej kwalifikacji zaważył stopień nasilenia zmian chorobowych i praktyka orzecznicza w tym zakresie. Wskazała, iż u skarżącego pomimo leczenia [...] w latach 2013-2015 napady występowały z różną częstotliwością (zaśw. Lekarskie [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. – w ostatnich czterech miesiącach 3 napady drgawkowe). Podniósł, że [...] niezależnie od morfologii i przebiegu stanowi przeciwskazanie do prac związanych z posługiwaniem się bronią oraz prac zmianowych. Osoba z [...] nie może pracować w godzinach nocnych, gdyż deprywacja snu jest jednym z czynników wywołujących napady [...], ponadto przyjmowane leki mogą wpływać na sprawność psychoruchową. Podkreśliła, że napad [...] u skarżącego wystąpił w krótkim odstępie czasu po zakończeniu służby pomocnika dyżurnego operacyjnego. Służby te pełnione są w systemie 24 godzinnym z bronią. Tym samym zdaniem CWKL stopień nasilenia zmian chorobowych powoduje, że aktualny stan zdrowia skarżącego nie odpowiada warunkom zawodowej służby wojskowej. Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że zaliczenie skarżącego do kategorii N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej, znalazło potwierdzenie w okolicznościach faktycznych sprawy, które zostały szczegółowo omówione w zaskarżonym orzeczeniu. Sąd nie ma podstaw kwestionować tych ustaleń skoro zostały one dokonane w oparciu o ww. badania lekarskie min. EEG, a które przesądziły o stanie niezdolności fizycznej skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżone orzeczenie CWKL, kwalifikujące skarżącego jako niezdolnego do zawodowej służby wojskowej, nie narusza prawa. Zasadnym natomiast jest wniosek CWKL o odrzucenie skargi w części dotyczącej związku schorzeń ze służbą wojskową oraz określenia grupy inwalidztwa. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich można podzielić na dwie główne odrębne grupy. Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby wojskowej – czynnej lub zawodowej, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej w celu powołania jej lub przyjęcia do odbycia tej służby albo zwolnienia ze służby wojskowej. Te orzeczenia wojskowych komisji lekarskich mają byt w pełni autonomiczny: ostateczne orzeczenie komisji w tym przedmiocie jest wiążące dla innych administracyjnych organów właściwych w sprawach powołania lub przyjęcia określonej osoby do odbycia służby wojskowej albo do zwolnienia ze służby, i podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Druga grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich to orzeczenia ustalające schorzenia (stan zdrowia) danej osoby i ich związek ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw niż ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, czy ustawa o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Orzeczenia tej grupy nie mają wiążącego charakteru dla sądów powszechnych właściwych do rozpoznawania odwołań od decyzji administracyjnych, wydanych na podstawie orzeczeń tych komisji, ale przez inne organy, właściwe w przedmiocie ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. Orzeczenia komisji z tej grupy poddawane są autonomicznej kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego. Biorąc zatem pod uwagę te dwa reżimy prawne wskazać należy, iż od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia schorzeń danej osoby oraz ich związku ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie – jak w punkcie 2 wyroku.