II SA/Wa 1712/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Janusz Walawski, Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2011 r. sprawy ze skargi M. N. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia z zajmowanego stanowiska służbowego i przeniesienia do dyspozycji oddala skargę Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. dotyczącą umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia M. N. z zajmowanego stanowiska [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. i przeniesienia do dyspozycji. Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Komendant Wojewódzki Policji w K. rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] września 2007 r. zwolnił [...] M. N. z dniem 5 września 2007 r. z zajmowanego stanowiska służbowego [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. i z dniem 6 września 2007 r. przeniósł ją do swojej dyspozycji. Decyzji tej na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Od powyższego rozstrzygnięcia M. N. złożyła odwołanie do Komendanta Głównego Policji, który po przeprowadzeniu postępowania w II instancji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. Na powyższą decyzję zainteresowana złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 639/08. W wyniku wniesionej skargi kasacyjnej przez M. N. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 lipca 2009 r. sygn. akt I OSK 1544/08 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając ponownie sprawę wyrokiem z dnia 7 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1593/09, uchylił zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] marca 2008 r. oraz utrzymany nim w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. Komendant Wojewódzki Policji w K. poinformował zainteresowaną, iż w związku z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 7 stycznia 2010 r. postępowanie w sprawie zwolnienia ze stanowiska [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. i przeniesienia do dyspozycji jest kontynuowane, a jego zakończenie i wydanie nowej decyzji nastąpi w ustawowo zakreślonym terminie. W nawiązaniu do powyższego pisma M. N. w piśmie z dnia 29 czerwca 2010 r. zwróciła się do organu o wykonanie wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1593/09 i wyrównanie jej wszystkich składników uposażenia oraz wysokości wypłaconych nagród rocznych i nagrody jubileuszowej wraz z ustawowymi odsetkami. Jednocześnie ponowiła zgłaszane wcześniej w przedmiotowej sprawie wnioski dowodowe. Komendant Wojewódzki Policji w K. decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r., wydaną na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w zw. art. 32 ust. 1, art. 37a pkt 1 i art. 121 ust.1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r., Nr 43, poz. 277 ze zm.), umorzył postępowanie administracyjne w przedmiocie zwolnienia [...] M. N. z zajmowanego stanowiska [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. i przeniesienia do dyspozycji przełożonego właściwego w sprawach osobowych. W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, iż w postępowaniu administracyjnym uchylenie decyzji wywołuje zawsze skutki ex nunc, a więc na przyszłość. W konsekwencji wadliwa decyzja administracyjna obowiązuje i wywołuje skutki prawne, dopóki nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego (uchylona). Do chwili zatem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2010 r. wyeliminowane tym wyrokiem rozkazy personalne organów I i II instancji w przedmiocie zwolnienia [...] M. N. ze stanowiska służbowego i przeniesienia do dyspozycji przełożonego w sprawach osobowych, miały moc obowiązującą, co z kolei oznacza, że nastąpił skutek prawny jej zwolnienia z dniem 5 września 2007 r. ze stanowiska [...] i przeniesienia z dniem kolejnym do dyspozycji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Konsekwencją takiego stanu rzeczy były kolejne decyzje administracyjne, drogą których inną osobę mianowano na stanowisko [...], na którym powstał wakat, oraz zapewniono pozostającej bez przydziału służbowego M. N. nowe stanowisko służbowe (równorzędne pod względem grupy uposażenia zasadniczego oraz stopnia etatowego ze stanowiskiem [...] ). Skutkiem tego w chwili obecnej pełni ona służbę od dnia 6 września 2008 r. na stanowisku [...] w Z., na które została powołana rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] września 2008 r. Sporne stanowisko [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. zajmuje natomiast od dnia 7 września 2007 r. - zgodnie z ostateczną decyzją - rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] września 2007 r. [...] T. M. Z powyższego wynika, że zgłoszone przez stronę żądanie wypłaty świadczeń pieniężnych stanowiących różnicę między świadczeniami, jakie otrzymywałaby pełniąc służbę na stanowisku [...] a rzeczywiście pobranymi z racji pozostawania najpierw w dyspozycji przełożonego w sprawach osobowych, a następnie zajmowania nowego stanowiska służbowego, pozbawione są usprawiedliwionych podstaw. Opisane zmiany okoliczności faktycznych sprawy spowodowały zaś, że obecnie nie jest możliwe wydanie decyzji rozstrzygającej merytorycznie w przedmiocie zwolnienia M. N. ze stanowiska [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K, i przeniesienia jej do dyspozycji przełożonego właściwego w sprawach osobowych. Przyjęcie odmiennego poglądu prowadziłoby bowiem do zastosowania przez organ normy prawa materialnego do stanu faktycznego, który już nie istnieje, a tym samym do naruszenia zasady praworządności wyrażonej w art. 6 k.p.a. Wskutek zatem przyczyn faktycznych, postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe - jak stanowi art. 105 § 1 k.p.a., choć nie było bezprzedmiotowe w chwili jego wszczęcia. W tej sytuacji niecelowe jest uwzględnienie zgłoszonych przez stronę w dotychczasowym toku postępowania wniosków dowodowych. W odwołaniu od powyższej decyzji M. N. zarzuciła organowi I instancji naruszenie art. 105 k.p.a. podnosząc, iż przedmiot postępowania w sprawie stanowiącej istotę odwołania istnieje, a wyroki WSA w Warszawie z dnia 7 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1593/09 oraz NSA z dnia 24 lipca 2009 r. sygn. akt I OSK 1544/08, będące wynikiem sądowej kontroli decyzji organów administracji w jej sprawie, winny przyczynić się do podniesienia jakości pracy organów, ujednolicenia wykładni i wzmocnienia przestrzegania prawa w administracji. Do odwołania dołączyła kopię wniosku skierowanego do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] września 2008 r. o powołaniu jej z dniem 6 września 2008 r. na stanowisko [...] w Z. Komendant Główny Policji, w wyniku rozpoznania powyższego odwołania, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podkreślił, że postępowanie w przedmiocie zwolnienia [...] M. N. z zajmowanego stanowiska służbowego [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. zostało wszczęte z urzędu w dniu 15 czerwca 2007 r. Na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1593/09 postępowanie, zgodnie z właściwością rzeczową, "powróciło" do organu I instancji celem ponownego rozpatrzenia. W takim stanie faktycznym, po przeprowadzeniu stosownego postępowania administracyjnego, organ I instancji mógł więc albo wydać rozstrzygnięcie merytoryczne, tj. o zwolnieniu wymienionej ze stanowiska [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. i przeniesieniu do dyspozycji przełożonego właściwego w sprawach osobowych, albo w przypadku zaistnienia przesłanek określonych w art. 105 k.p.a., umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe. Organ odwoławczy zaznaczył, że od dnia wszczęcia postępowania w sprawie zwolnienia M. N. ze stanowiska [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. i przeniesienia do dyspozycji minęły blisko trzy lata. W tym czasie zarówno sytuacja prawna, jak i faktyczna związana z jej stosunkiem służbowym uległa zmianie. Mimo więc uchylenia rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji i Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w sprawie przeniesienia M. N. do dyspozycji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. skutek związany ze zwolnieniem wymienionej z dniem 5 września 2007 r. ze wskazanego stanowiska bezsprzecznie nastąpił. W konsekwencji wydane zostały w stosunku do jej osoby kolejne decyzje administracyjne. Po okresie pozostawania w dyspozycji przełożonego właściwego w sprawach osobowych została rozkazem personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] września 2008 r. powołana z dniem 6 września 2008 r. na równorzędne stanowisko pod względem grupy zaszeregowania i stopnia etatowego ze stanowiskiem [...], tj. na stanowisko [...] w Z. Natomiast na stanowisko [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. został mianowany rozkazem personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] września 2007 r. inny oficer Policji. Organ odwoławczy zaznaczył jednocześnie, że decyzja w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza z określonego stanowiska służbowego i przeniesienia do dyspozycji przełożonego właściwego w sprawach osobowych ma charakter decyzji kształtującej stosunek służbowy danego policjanta. Może więc dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń. Skoro zatem M. N. została z dniem 6 września 2008 r. powołana na stanowisko [...] w Z, wydanie decyzji w przedmiocie zwolnienia jej ze stanowiska [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. nie jest już możliwe, nie można więc w tej sytuacji wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie co do istoty. Zasadnie więc organ I instancji uznał, iż postępowanie jest w takich okolicznościach bezprzedmiotowe. Organ podkreślił, że z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ administracji publicznej stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego załatwienia sprawy. Oznacza to, iż wszystkie elementy badanego stanu prawnego i faktycznego są tego rodzaju, że niepotrzebne jest postępowanie mające na celu wyjaśnienie wszystkich tych okoliczności w sprawie, natomiast wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem. Reasumując, organ o stwierdził, iż wszystkie zmiany, które zaistniały po wszczęciu niniejszego postępowania, musiały zostać uwzględnione przez organ administracji publicznej. Odnosząc się natomiast do żądania, zgłoszonego przez skarżącą w zakresie wypłaty świadczeń pieniężnych stanowiących różnicę między świadczeniami jakie otrzymywałaby pełniąc służbę na stanowisku [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. a rzeczywiście pobranymi z racji pozostawania w dyspozycji przełożonego właściwego w sprawach osobowych, organ stwierdził, iż roszczenia strony w tym zakresie należy uznać za nieuzasadnione. Zgodnie bowiem z art. 121 ust. 1 ustawy o Policji M. N. w tym okresie pobierała uposażenie w tej samej wysokości co na stanowisku [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. W skardze na powyższy rozkaz personalny skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. N. wniosła o uchylenie decyzji organów I i II instancji oraz zobowiązanie organu do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty. Decyzjom tym zarzuciła naruszenie prawa materialnego i przepisów k.p.a. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż na skutek wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1593/09 nastąpił powrót do takiej sytuacji przed organami administracji publicznej, która miała miejsce przed wydaniem uchylonych decyzji, tj. przed dniem [...] września 2007 r. Wydane zatem przed tą datą inne decyzje personalne winny być z urzędu zweryfikowane zgodnie z treścią wyroku i wydane nowe, kształtujące jej stosunek służbowy. Skarżąca podkreśliła, że przedmiotem niniejszego postępowania jest konkretna sprawa indywidualnego podmiotu, w której na podstawie przepisów prawa organ władny jest orzec, natomiast decyzja umarzająca postępowanie zalegalizowałaby inną bezprawną decyzję. W tej sytuacji rozstrzygnięcie sprawy co do istoty jest uzasadnione, albowiem nie zachodzą okoliczności, o których mowa w k.p.a., które stanowiłyby trwałe przeszkody do wydania decyzji co do istoty. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ ponownie podkreślił, iż fakt powołania skarżącej na inne równorzędne stanowisko służbowe uniemożliwia procedowanie w sprawie zwolnienia ze stanowiska zajmowanego poprzednio i przeniesienia do dyspozycji. Skarżąca w piśmie procesowym z dnia 15 listopada 2010 r., ustosunkowując się do udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę, zarzuciła że stanowisko, na które została powołana nie jest równorzędne ze stanowiskiem poprzednio zajmowanym, gdyż zmianie uległo uposażenie, miejsce pełnienia służby, zakres obowiązków oraz podległość służbowa. Poinformowała jednocześnie, że jej wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej rozkazem personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] września 2008 r. o powołaniu jej na stanowisko [...] w Z. został załatwiony odmownie. Organ odmówił także stwierdzenia nieważności tego rozkazu personalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga M. N. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji oraz utrzymana nim w mocy decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lipca 2010 r. nie naruszają prawa. Należy w tym miejscu przypomnieć, że powyższe decyzje wydane zostały w następstwie uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1593/09 rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] marca 2008 r. oraz utrzymanego nim w mocy rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] września 2007 r. w przedmiocie zwolnienia M. N. z zajmowanego stanowiska [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. i przeniesienia do dyspozycji. Przepis art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W doktrynie oraz orzecznictwie, na tle wykładni powyższego przepisu przyjmuje się zgodnie, że obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego podlega wyłączeniu w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub istotnej zmiany okoliczności faktycznych sprawy (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. - Jan Paweł Tarno, wyd. LexisNexis, W-wa 2006, str. 330). W ocenie Sądu stan taki zaistniał w niniejszej sprawie, gdyż od dnia wszczęcia przez organ z urzędu postępowania w sprawie zwolnienia M. N. ze stanowiska [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. i przeniesienia do dyspozycji sytuacja prawna, jak i faktyczna związana z jej stosunkiem służbowym uległa istotnej zmianie. W wyniku rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] września 2007 r., utrzymanego następnie w mocy rozkazem personalnym Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] marca 2008 r., nastąpił skutek prawny w postaci zwolnienia skarżącej ze stanowiska służbowego [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. i przeniesienia jej do dyspozycji. Następnie zaś rozkazem personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] września 2008 r. została ona powołana z dniem 6 września 2008 r. na stanowisko [...] w Z., a na stanowisko [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. został mianowany rozkazem personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] września 2007 r. inny oficer Policji. W toku ponownego rozpoznania sprawy w przedmiocie zwolnienia skarżącej ze stanowiska [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. i przeniesienia do dyspozycji (na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) doszło zatem do istotnej zmiany okoliczności faktycznych i prawnych, które organ musiał uwzględnić przy rozstrzyganiu sprawy. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organów Policji, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1593/09, uchylający rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] marca 2008 r. oraz utrzymany nim w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie zwolnienia M. N. ze stanowiska [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. i przeniesienia do dyspozycji wywołał skutek prawny ex nunc, tj. od daty jego wydania. Do tego czasu powyższe rozkazy personalne pozostawały zatem w mocy, wywołując określone skutki prawne. Nie znajduje tym samym uzasadnienia stanowisko skarżącej, iż w oparciu o powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nastąpił powrót do takiej sytuacji przed organami administracji publicznej, która miała miejsce przed wydaniem uchylonych decyzji tj. przed dniem [...] września 2007 r. Przepis art. 105 § 1 k.p.a. wskazuje na konieczność umorzenia postępowania administracyjnego, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Owa bezprzedmiotowość oznacza, iż brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, który skutkuje niemożnością wydania decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Decyzja o umorzeniu postępowania zapada więc w sytuacji, gdy organ administracji stwierdzi oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego bezprzedmiotowość postępowania rozumiana jest jako brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu (vide: wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2003 r. sygn. akt III SA 2225/01). W ocenie Sądu, organy Policji zasadnie uznały, iż na skutek zmiany sytuacji prawnej i faktycznej związanej ze stosunkiem służbowym M. N. wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie jej zwolnienia ze stanowiska służbowego [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. i przeniesienia do dyspozycji stało się bezprzedmiotowe. Skarżąca od dnia 6 września 2008 r., w oparciu o ostateczny rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] września 2008 r., jest bowiem zatrudniona na stanowisku [...] w Z., natomiast na stanowisku [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. jest zatrudniony od dnia 7 września 2007 r. inny oficer Policji. Należy jednocześnie zaznaczyć, że rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] września 2008 r. o powołaniu M. N. z dniem 6 września 2008 r. na stanowisko [...] w Z. wydany został w odrębnym postępowaniu administracyjnym, które nie mieści się "w granicach sprawy", której dotyczy niniejsza skarga, a tym samym nie mógł być przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu, co do równorzędności stanowiska [...] Policji w Z. ze stanowiskiem poprzednio zajmowanym przez skarżącą. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji oraz utrzymana nim w mocy decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego odpowiadają prawu. Na marginesie, w kontekście podnoszonych przez skarżącą roszczeń finansowych, Sąd chce jednocześnie zwrócić uwagę, iż przepis art. 287 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że w przypadku, gdy sąd w orzeczeniu uchyli zaskarżoną decyzję, a organ rozpatrując sprawę ponownie umorzy postępowanie, stronie, która poniosła szkodę, służy odszkodowanie od organu, który wydał decyzję. W zaistniałym przypadku strona (jeżeli poniosła szkodę), może zatem dochodzić odszkodowania w postępowaniu przed sądem powszechnym na podstawie art. 417-4172 k.c. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.