II SA/Wa 1714/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia nagrody rocznej za rok 2015 r. o 50 % jej wysokości postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania decyzji - K. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia nagrody rocznej za 2015 r. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanego wyżej orzeczenia. Podniósł, że wykonanie tego orzeczenia przyniesie dla niego niepowetowane negatywne skutki osobiste i majątkowe. Orzeczenie to będzie bowiem skutkowało utratą znacznych korzyści materialnych, a tym samym ograniczeniem możliwości życiowych dla jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Na wstępie należy wyjaśnić, iż WSA w Warszawie uznał, że w treści wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia Szefa SKW w przedmiocie obniżenia nagrody rocznej nastąpiła oczywista omyłka. W aktach administracyjnych sprawy jak również w aktach osobowych skarżącego brak jest bowiem orzeczenie Szefa SKW z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] wydanego w przedmiocie obniżenia nagrody rocznej. WSA w Warszawie uznał zatem, że przedmiotem wniosku jest zaskarżona decyzja z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]. Sąd, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., II FZ 452/06). W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił w sposób dostateczny, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie dowiódł, że wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Strona nie wykazała, jak obniżenie nagrody rocznej wpłynie na całościową sytuację materialną i czy grozi to wyrządzeniem znacznej szkody. W szczególności skarżący nie odniósł konkretnej kwoty, o którą obniżona została nagroda roczna do swojej rzeczywistej sytuacji majątkowej. Nie wykazał, jaki będzie faktyczny skutek wykonania zaskarżonej decyzji na płaszczyźnie jego sytuacji majątkowej oraz czy zmniejszony dochód przekłada się na niebezpieczeństwo poniesienia znacznej i trudnej do naprawienia szkody. W szczególności za takie nie mogą być uznane okoliczności przytoczone we wniosku, a mianowicie: utrata znacznych korzyści materialnych czego skutkiem miało być ograniczenie możliwości życiowych rodziny skarżącego. Należy podkreślić, że instytucja ochrony tymczasowej została obwarowana określonymi przesłankami, które osoba ubiegająca się o nią powinna wykazać. Skoro więc przepis art. 61 § 3 cytowanej ustawy zobowiązuje wnioskodawcę do uprawdopodobnienia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to skarżący powinien w sposób logiczny i ciągły te okoliczności wskazać. Brak wskazania powyższych okoliczności nie może skutkować uwzględnieniem wniosku. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.