II SA/Wa 1731/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Danuta Kania, Sławomir Antoniuk, Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Wiechowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi E. K. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niewłaściwości miejscowej do rozpoznania wniosku o umieszczenie na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego oddala skargę. Zarząd Dzielnicy [...], działając na podstawie § 45 pkt 2, 4 i 5 i § 50 ust. 1 Statutu Dzielnicy [...], stanowiącego załącznik Nr 17 do Uchwały Nr LXX/2182/2010 Rady m. st. Warszawy z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom m. st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 32, poz. 453, z późn. zm.), w związku z § 6 pkt 8 Uchwały Nr XLVI/1422/2008 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 roku w sprawie przekazania dzielnicom m. st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m. st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 220, poz. 9485, z późn. zm.) oraz w związku z § 22 ust. 1 oraz § 24 ust. 1 Uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937, z późn. zm.), w dniu [...] lipca 2015 r. podjął uchwałę nr [...], w której stwierdził swoją niewłaściwość miejscową do rozpatrzenia wniosku E.K. i A.K. do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu uchwały podano, że E.K. i A.K. ubiegają się wraz z dzieckiem o najem lokalu komunalnego. Wnioskodawczyni zameldowana jest w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., najemcą lokalu była jej matka, której z uwagi na zaległości czynszowe została wypowiedziana umowa najmu, a sąd wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2015 r. orzekł eksmisję z lokalu bez uprawnienia do lokalu socjalnego. Wnioskodawca nie posiada miejsca stałego zameldowania. Aktualnie zainteresowani podają, że zamieszkują w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., dziecko uczęszcza do szkoły podstawowej przy ul. [...] w W. Z uwagi na fakt, że wnioskodawcy nie zamieszkują na terenie Dzielnicy [...], Zarząd Dzielnicy, na podstawie § 22 ust. 1 Uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy z późniejszymi zmianami, stwierdził brak właściwości miejscowej do rozstrzygnięcia wniosku. Pismem z dnia 11 sierpnia 2015 r. (tj. w dniu wpływu pisma do organu) E. K. i A.K. wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie w dniu 1 lutego 2016 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2015 r., zarzucając naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego. Skarżący wskazują, iż lokal przy ul. [...], w którym przebywają jest lokalem, w którym ich pobyt jest tymczasowy, bowiem nie mają zgody właściciela ani tytułu prawnego do tego lokalu. Podnieśli, iż nie wiążą swojej przyszłości z Dzielnicą [...], a ich obecność wynika jedynie z bardzo trudnego położenia, w jakim się znaleźli. Zdaniem skarżących powinni być potraktowani jako osoby bezdomne, a więc z uwagi na wieloletnie zamieszkiwanie w W. właściwą do rozpatrzenia ich wniosku powinna być Dzielnica [...]. Skarżący, podnosząc powyższe zarzuty, wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. Zarząd Dzielnicy [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej uchwale. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana na podstawie powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 (publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl) określił, iż uchwała zarządu dzielnicy [...] odmawiająca zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego z zasobu gminy, jest innym niż prawo miejscowe aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.". NSA stwierdził ponadto, że jest to rozstrzygnięcie indywidualne, gdyż rozstrzyga, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu skarżący bez wątpienia posiadają taki interes. Zauważyć należy, że podstawę prawną zaskarżonej uchwały indywidualnej stanowi uchwała nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, która zawiera zarówno przepisy prawa materialnego, jak i procesowego, zatem reguluje tryb podejmowania uchwały indywidualnej, jak również faktyczne podstawy jej przyjęcia. W stosunku do uchwał indywidualnych nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), dalej: "Kpa", co powoduje, że nie podlegają one kontroli sądu administracyjnego pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Kontrola sądowoadministracyjna takich uchwał dokonywana jest w trybie art. 147 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 147 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Natomiast stosownie do przepisu art. 147 § 2 P.p.s.a., rozstrzygnięcia w sprawach indywidualnych, wydane na podstawie uchwały lub aktu, o których mowa w § 1, podlegają wzruszeniu w trybie określonym w postępowaniu administracyjnym albo w postępowaniu szczególnym. Zgodnie z § 22 ust. 1 uchwały, wnioski osób występujących o zawarcie umowy najmu lokalu, zamianę lub uregulowanie tytułu prawnego do lokalu, z wyłączeniem spraw wymienionych w § 40 i § 40a, wraz z oświadczeniami dotyczącymi stanu majątkowego oraz dokumentacją potwierdzającą posiadane przez te osoby tytuły prawne do lokali, powinny być składane w urzędzie dzielnicy właściwym dla miejsca zamieszkania wnioskodawcy, w przypadku bezdomnych – w urzędzie dzielnicy, w której wnioskodawca posiadał ostatnie miejsce faktycznego zamieszkania, natomiast w przypadku osób bezdomnych, które nie wykazały swojego ostatniego miejsca zamieszkania w W. – w dowolnie wybranym urzędzie dzielnicy. Wnioski w sprawach, w których wymagane jest weryfikowanie kryterium dochodowego, składane są dodatkowo wraz z oświadczeniami i dokumentami wydanymi przez podmioty wskazane w § 1 pkt 25, potwierdzającymi wysokość dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę i inne osoby zgłoszone we wniosku do wspólnego zamieszkiwania. Z przytoczonego przepisu wynika, że przedmiotowy wniosek powinien być, w przypadku skarżących, złożony w urzędzie właściwym do miejsca zamieszkania wnioskodawców. E.K. i A.K. złożyli wniosek w dniu [...] czerwca 2015 r. w Urzędzie Dzielnicy [...], podając, iż ich miejscem zamieszkania jest lokal przy ul. [...] (Dzielnica [...]). Wskazali, iż zamieszkują w lokalu użyczonym im bez tytułu prawnego przez znajomego, a pobyt ten ma charakter czasowy. W protokole z dnia [...] czerwca 2015 r., sporządzonym w Wydziale Zasobów Lokalowych Urzędu Dzielnicy [...], E. K. wskazała, iż od marca 2015 r. wraz z mężem i dzieckiem zamieszkuje przy ul. [...] w W. w lokalu udostępnionym przez znajomego w zamian za opiekę nad tym mieszkaniem, lokal składa się z jednego pokoju, ogólna powierzchnia lokalu wynosi około 25, 5 m2. Wskazała również, iż ich syn od września 2014 r. uczęszcza do szkoły na [...]. Wskazała również, iż jest zameldowana przy ul. [...] w W., jednak w lokalu tym nie mieszka od 2013 r., mąż nie jest nigdzie zameldowany. Tym samym zgodzić się należy z organem, iż skarżący nie zamieszkują na terenie Dzielnicy [...]. Nie są również osobami bezdomnymi. Reasumując, skoro miejscem zamieszkania skarżących na dzień złożenia wniosku był lokal przy ul. [...] w W., znajdujący się w Dzielnicy [...], zasadnie organ podjął uchwałę nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r., stwierdzającą, iż jest niewłaściwy miejscowo do rozstrzygnięcia wniosku E. K. i A. K. Stanowisko to jest w pełni uzasadnione w świetle § 22 ust. 1 w/w uchwały z dnia 9 lipca 2009 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.