II SA/Wa 1732/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 2482/12 postanawia - odrzucić skargę - Wyrokiem z dnia 15 września 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1086/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy wypłacenia należności z tytułu zwrotu kosztów wyżywienia oraz zakwaterowania z tytułu szkolenia za granicą. Od wyroku tego Minister Obrony Narodowej złożył skargę kasacyjną, którą Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 2482/11 oddalił. Pismem z dnia 31 maja 2012 r. M. D. wystąpił do Ministra Obrony Narodowej z wezwaniem do wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przy piśmie z dnia 23 lipca 2012 r. przesłał Ministrowi Obrony Narodowej odpis prawomocnego wyroku z dnia 15 września 2011 r. wraz z uzasadnieniem oraz zwrócił nadesłane do sprawy akta administracyjne. Akta te wpłynęły do organu w dniu 30 lipca 2012 r. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] , Dyrektor Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej przyznał M. D. kwotę [...] zł z tytułu zwrotu kosztów wyżywienia oraz zwrotu kosztów zakwaterowania [...] w okresie od [...] lutego 2002 r. do [...] czerwca 2003 r. Decyzję tę M. D. odebrał w dniu 27 sierpnia 2012 r. Pismem z dnia 12 września 2012 r. M. D. ponownie wystąpił do Ministra Obrony Narodowej z wezwaniem do wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2012 r., w którym wniósł o wydanie decyzji w sprawie wypłaty odsetek ustawowych od kwoty głównej w wysokości [...] zł za okres od [...] lipca 2003 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wezwania podkreślił, że Ministerstwo Obrony Narodowej w dniu [...] sierpnia 2012 r. wydało w sprawie decyzję, w której przyznano mu należność finansową z tytułu zwrotu kosztów wyżywienia i zakwaterowania podczas odbywania w trybie stacjonarnym studiów podyplomowych [...] w okresie od [...] lutego 2002 r. do [...] czerwca 2003 r. W decyzji tej jednocześnie wyjaśniono, że sprawa roszczenia o odsetki od roszczenia głównego zostanie rozpatrzona w odrębnym postępowaniu. Zdaniem M. D. takie rozstrzygnięcie sprawy nie spełnia wymogów wykonania wyroku NSA z dnia 23 maja 2012 r., zaś rozbijanie roszczenia głównego i odsetek na dwie sprawy, gdy dotyczą jednej osoby i oparte są na tych samych podstawach prawnych, jest błędem organu. Dyrektor Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] odmówił M. D. przyznania i wypłaty odsetek ustawowych z tytułu opóźnienia w wypłacie należności z tytułu zwrotu kosztów wyżywienia i zakwaterowania podczas odbywania w trybie stacjonarnym studiów podyplomowych [...] . Decyzja powyższa została odebrana przez skarżącego w dniu 13 września 2012 r. M. D. pismem z dnia 15 września 2012 r. wniósł za pośrednictwem Dyrektora Departamentu Kadr MON do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w oparciu o treść art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę na niewykonanie w ustawowym terminie przez Ministra Obrony Narodowej prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 2482/12, żądając wymierzenia Dyrektorowi Departamentu Kadr MON kary grzywny. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Departamentu Kadr MON wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej jako P.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jedynym warunkiem skutecznego wniesienia skargi na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Na wstępie wyjaśnić należy, że stroną postępowania przed WSA w Warszawie był Minister Obrony Narodowej, bo to jego orzeczenie, jako organu II instancji, zostało zaskarżone do sądu. Wyrokiem z dnia 15 września 2011 r. uchylono orzeczenie Ministra Obrony Narodowej jako organu II instancji i orzeczenie organu I instancji, tj. Dyrektora Departamentu Kadr MON. W wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 maja 2012 r. oddalił skargę kasacyjną, tym samym wyrok WSA w Warszawie został utrzymany w mocy i stał się prawomocny. Oznacza to, że sprawa w przedmiocie należności finansowych z tytułu zwrotu kosztów wyżywienia i zakwaterowania podczas odbywania w trybie stacjonarnym studiów podyplomowych, powinna być od początku ponownie rozpatrzona przez organy – w pierwszej instancji przez Dyrektora Departamentu Kadr MON a następnie, na skutek ewentualnego odwołania, przez Ministra Obrony Narodowej, jako organ drugiej instancji. Z powyższego wynika zatem, że organem właściwym do wykonania wyroku jest Dyrektor Departamentu Kadr MON a nie Minister Obrony Narodowej. W konsekwencji stwierdzić należy, że skarżący wzywając pismami z dnia 31 maja 2012 r. i 12 września 2012 r. Ministra Obrony Narodowej do wykonania wyroku NSA nie spełnił warunku formalnego skargi na niewykonanie wyroku, tj. przed jej wniesieniem do sądu administracyjnego pisemnie nie wezwał właściwego organu do jego wykonania. Podkreślenia wymaga, że w trybie skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku sądu administracyjnego mają zastosowanie wyłącznie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie obowiązuje zatem określona w art. 65 § 1 K.p.a. zasada przekazywania podań według właściwości. Tym samym, przekazanie do organu właściwego niewłaściwie skierowanego wezwania do wykonania wyroku, nie sanuje uchybienia przez stronę warunku określonego w art. 154 § 1 P.p.s.a. i nie powoduje skutecznego skierowania wezwania do właściwego organu. Reasumując stwierdzić należy, że skarżący nie spełnił warunku skutecznego wniesienia skargi na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a., jakim jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Z powyższego wynika zatem, że skarga wniesiona w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. jest niedopuszczalna i związku z tym podlega odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w postanowieniu.