II SA/Wa 1737/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Andrzej Góraj Sędzia WSA – Adam Lipiński Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Protokolant – specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi K.F. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby – oddala skargę – Po wystawieniu przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w dniu [...] października 2013 r. świadectwa służby K. F. świadectwa służby, wymieniony skarżący w tym samym dniu wystąpił do organu o jego sprostowanie. Natomiast Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej pismem z dnia [...] października 2013 r. odmówił sprostowania świadectwa służby z dnia [...]października 2013 r. Wobec powyższego skarżący w dniu [...] listopada 2013 r. zażalenie do Komendanta Głównego Straży Granicznej, zaś Komendant Główny Straży Granicznej w odpowiedzi na powyższe pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] postanowił uchylić świadectwo służby z dnia[...] października 2013 r. i polecił Komendantowi [...] Oddziału Straży Granicznej wydanie nowego świadectwa służby. W związku z powyższym Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wystawił skarżącemu K. F. w dniu [...] lutego 2014 r. nowe świadectwo służby, zaś skarżący pismem z dnia [...] lutego 2014 r. wniósł o jego sprostowanie, po czym Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej nie uwzględnił żądania i pismem z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] odmówił sprostowania świadectwa służby. Powyższe pismo stało się przedmiotem zażalenia skarżącego z dnia [...] kwietnia 2014 r. skierowanego do Komendanta Głównego Straży Granicznej na odmowę sprostowania świadectwa służby. W uzasadnieniu odniósł się do kwestii umieszczenia w świadectwie służby informacji dotyczącej zaległych urlopów oraz ekwiwalentu za niewykorzystane zaległe urlopy. Wskazał w nim ilość zaległych urlopów w rozbiciu na poszczególne lata, która powinna być ujęta w treści świadectwa służby (łącznie 135 dni), jak również liczbę dni urlopu zaległego, za który został wypłacony ekwiwalent (90 dni). Z kolei w piśmie uzupełniającym z dnia [...] kwietnia 2014 roku zawarł kolejne uwagi dotyczące nieumieszczenia w świadectwie danych co do pobieranego zwiększenia dodatku służbowego z tytułu pełnienia służby granicznej w bezpośredniej ochronie granicy państwowej lub kontroli ruchu granicznego oraz zwiększenia dodatku dla funkcjonariuszy pełniących służbę w wydziałach zabezpieczenia. Komendant Główny Straży Granicznej postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz w zw. z § 6 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie świadectw służby i opinii o służbie funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 81, poz. 738), stwierdził uchybienie terminu do złożenia zażalenia. Powyższe rozstrzygniecie stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 20 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1291/14, uchylił zakażone postanowienie i stwierdził, że nie podlega ono wykonaniu w całości. Nakazał także organowi drugiej instancji merytoryczne rozpoznanie zażalenia na rozstrzygnięcie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej o odmowie sprostowania świadectwa służby. W tej sytuacji Komendant Główny Straży Granicznej postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. nr [...], mając za podstawę § 6 ust. 5 pkt 2 cytowanego już wyżej postanowienia, nie uwzględnił zażalenia z dnia [...] kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu podał, że ujęte w świadectwie służby informacje odnośnie wykorzystanych urlopów wypoczynkowych, jak również wypłaconego ekwiwalentu za urlop zostały podane prawidłowo. Zgodnie bowiem z przepisami cytowanego wyżej rozporządzenia, jak też zapisami zawartymi we wzorze świadectwa służby stanowiącym załącznik do tegoż rozporządzenia, w świadectwie służby umieszcza się informacje o liczbie dni urlopu wypoczynkowego oraz urlopu dodatkowego przysługującego i wykorzystanego w roku w którym ustał stosunek służbowy. Podobnie uregulowano również kwestię wskazania w świadectwie służby liczby dni urlopu niewykorzystanego, za które wypłacono ekwiwalent pieniężny i wskazaniu podlegają tylko dni urlopu niewykorzystanego w roku kalendarzowym, w którym stosunek służbowy został rozwiązany. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 roku o Straży Granicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1402 ze zm.), funkcjonariuszom przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 30 dni kalendarzowych z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy. W kontekście powyższego stwierdzono, iż w roku, w którym ustał stosunek służbowy, tj. 2013, skarżący nabył prawo do 30 dniu urlopu wypoczynkowego, który nie został wykorzystany. Jedynie stan wykorzystania tego urlopu winien zostać określany w świadectwie służby. Podobnie wygląda kwestia wskazania liczby dni urlopu wypoczynkowego, za który wypłacono ekwiwalent. Podkreślono, iż w myśl obowiązujących przepisów w świadectwie służby podaje się informację niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku służbowego i uprawnień z ubezpieczenia społecznego zwalnianego funkcjonariusza. W kontekście powyższego nie jest to miejsce do wykazywania urlopów przysługujących funkcjonariuszowi za poprzednie lata (niewykorzystanych) czy też ekwiwalentu wypłacanego z tego tytułu. W związku z powyższym Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w świadectwie służby z dnia [...] lutego 2014 r. w sposób prawidłowy wykazał liczbę dni urlopu wypoczynkowego przysługującego i wykorzystanego w roku, w którym ustał stosunek służbowy (wykorzystany urlop wypoczynkowy za 2013 rok w wymiarze 00 dni (przysługiwał 30 dni) oraz liczbę dni urlopu wypoczynkowego za rok, w którym ustal stosunek służbowy za który wypłacono ekwiwalent pieniężny (30 dni). Nawiązując natomiast do podnoszonego przez skarżącego tematu wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy wskazano, iż powyższe nie podlega ocenie w niniejszej sprawie. Odnosząc się z kolei do wskazanej przez kwestii ujęcia w świadectwie służby składników uposażenia w tym zwiększenia dodatku służbowego z tytułu pełnienia służby w bezpośredniej ochronie granicy państwowej lub kontroli ruchu granicznego oraz pełnienia służby w wydziale zabezpieczenia stwierdzono, iż powyższa materia została w kwestionowanym świadectwie służby ujęta w sposób prawidłowy. Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w sprawie (wydruki dotyczące wysokości uposażenia) oraz z pisma Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] marca 2014 roku, w części VI pkt 2 świadectwa służby organ wskazał wysokość i składniki uposażenia określone wg grup zaszeregowania dla ostatnio zajmowanego przez skarżącego stanowiska w danej grupie. Wykazano więc składniki uposażenia odpowiadające ostatniemu wypłaconemu uposażeniu na ostatnio zajmowanym w danej grupie zaszeregowania stanowisku służbowym. Taki sposób ujęcia powyższych informacji należy uznać za zgodny z żądaniem zawartym w piśmie skarżącego z dnia [...] października 2013 r., w którym skarżący wniósł aby w nowym świadectwie "umieścić informację o wysokości i składnikach mojego uposażenia na każdym ze stanowisk służbowych zajmowanych przez moją osobę w Straży Granicznej".  W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący K. F. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Komendanta Głównego Straży Granicznej oraz poprzedzającej go postanowienia Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej jako naruszających prawo i wydanie nowej o kierunku zgodnym z pierwotnym wnioskiem skarżącego, tj. wpisanie do świadectwa służby zgodnych ze stanem faktycznym jak i prawnym ilości przysługującego skarżącemu na dzień [...] października 2013 r. dni zaległego urlopu wypoczynkowego oraz ilości dni zaległego urlopu wypoczynkowego za który wypłacono ekwiwalent pieniężny, jak również wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zarzucając błędne ustalenia stanu faktycznego poprzez arbitralna ocenę organu dotyczącą tego, że świadectwo służby nie jest miejscem do wykazywania urlopów jak i wysokości wypłacanego z tego tytułu ekwiwalentu przysługujących odchodzącemu ze służby funkcjonariuszowi, nie przeprowadzenie postępowaniach co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, którą było żądanie sprostowania nieprawdziwych informacji zawartych w świadectwie służby oraz zarzucając podejrzenie poświadczenie nieprawdy w dokumencie wydanym przez organ Straży Granicznej. W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny – podał, że organ I instancji powołuje się na wzór formularza świadectwa służby, będącego załącznikiem do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 roku w sprawie świadectw służby i opinii o służbie funkcjonariuszy Straży Granicznej. Jak wskazują podpowiedzi (napisane małym drukiem) wzoru świadectwa służby załączonego do cytowanego wyżej rozporządzenia w pkt. 4 ppkt. 1 powinno się wpisać liczbę dni urlopu wypoczynkowego oraz urlopu przysługującego i wykorzystanego w roku, w którym ustał stosunek służbowy. W tym miejscu należało wpisać ilość przysługującego skarżącemu urlopu ujętego w jego karcie urlopowej z którą zapoznał się w dniu [...] października 2013 r.. Było tam zapisane, iż przysługuje mu na ten dzień (kserokopia w załączeniu) 135 dni urlopu wypoczynkowego na który składają się: 15 dni urlopu wypoczynkowego za roku 2009, 30 dni urlopu wypoczynkowego za rok 2010, 30 dni urlopu wypoczynkowego za rok 2011, 30 dni urlopu wypoczynkowego za rok 2012 i 30 dni urlopu wypoczynkowego za rok 2013. Jednocześnie w pkt. 4 ppkt. 2 powinno się wpisać ilość dni urlopu wypoczynkowego przysługującego w roku, w którym ustał stosunek służbowy, za który wypłacono ekwiwalent pieniężny. Jak wynika z informacji uzyskanych z Wydziału Finansów [...]OSG, wypłacono mi ekwiwalent pieniężny za 90 dni urlopu wypoczynkowego (kserokopie pism w załączeniu). Dlatego ma podejrzenie, iż organ podając nieprawdziwe dane dopuścił się poświadczenia nieprawdy w dokumencie. W przeciwnym razie – w związku wypłaceniem ekwiwalentu pieniężnego za 90 dni urlopu wypoczynkowego, a nie jak wpisano do świadectwa służby za 30 dni – musiałoby zostać wszczęte co najmniej postępowanie szkodowe, a o ile mu wiadomo, takowe nie zostało wszczęte. Podkreślił, że tak w pierwszym jak i w drugim przypadku należało w myśl ustanowionego wzoru świadectwa służby, wpisać należności przysługujące "w roku", a nie "za rok" jak twierdzą organy Straży Granicznej. Ponadto organ Straży Granicznej pokrętnie tłumaczy, iż w " ...2013 roku nabył Pan prawo do 30 dniu urlopu wypoczynkowego, który nie został wykorzystany" (pisownia jak w oryginale). Prawdą jest natomiast, że w 2013 r. nabyłem prawo do kolejnych 30 dni urlopu wypoczynkowego, co wraz z zaległym urlopem wypoczynkowym dało w sumie 135 dni. Zatem według niego dzieje się tak m.in. dlatego, gdyż jak stanowią przepisy Unii Europejskiej potwierdzone stosownym wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, prawo do urlopu jest prawem niezbywalnym i pracownika nie może pozbawić prawa do urlopu. Stąd też nie może być przyzwolenia na to, że funkcjonariusz, który wypracował 135 dni urlopu wypoczynkowego i któremu wypłacono ekwiwalent pieniężny za 90 dni, ma wpisane w świadectwie służby niepokrywające się ze stanem faktycznym ani prawnym liczby. Takie zachowanie Komendanta [...]OSG i jego przełożonego, polegające na odmowie wpisania właściwych ilości dni i powoływania się na wzór dokumentu, którego sam Komendant [...] Oddziału SG nie przestrzega, może wskazywać na chęć ukrycia faktu, że pracodawca nie wypłacił funkcjonariuszowi ekwiwalentu za 45 dni zaległego urlopu wypoczynkowego i co może to być błędnie odczytane przez zakład emerytalny czy też przyszłego pracodawcę skarżącego. Do skargi załączył kserokopię karty ewidencji obecności funkcjonariusza, kserokopię zestawienia z dnia [...] września 2013 r. i kserokopię pisma nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Straży Granicznej wniósł o jej oddalenie i wskazał, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1402 ze zm.), funkcjonariuszom przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 30 dni kalendarzowych, z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy. Stosownie natomiast do treści § 4 ust. 1 pkt 4 i 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie świadectw służby i opinii o służbie funkcjonariuszy Straży Granicznej z dnia 7 czerwca 2002 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1122 ze zm.), w świadectwie służby podaje się dane niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku służbowego i uprawnień z ubezpieczenia społecznego zwalnianego funkcjonariusza, dotyczące liczby dni urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego wykorzystanego w roku kalendarzowym, w którym stosunek służbowy został rozwiązany lub wygasł oraz liczby dni urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego w roku kalendarzowym, w którym stosunek służbowy został rozwiązany lub wygasł, za które wypłacono ekwiwalent pieniężny. Ponadto, jak wynika ze wzoru świadectwa służby stanowiącego załącznik do niniejszego rozporządzenia, w świadectwie służby podaje się m.in. liczbę dni urlopu wypoczynkowego oraz urlopu dodatkowego przysługującego i wykorzystanego w roku, w którym ustał stosunek służbowy oraz informację o wypłaconym ekwiwalencie pieniężnym za dni urlopu wypoczynkowego przysługującego w roku, w którym ustał stosunek służbowy. Uwzględniając powyższe podkreślono, iż we wzorze świadectwa służby prawodawca użył określenia "liczbę dni urlopu wypoczynkowego oraz urlopu dodatkowego przysługującego i wykorzystanego w roku, w którym ustał stosunek służbowy". Zatem prawodawca użył określenia urlop przysługujący i wykorzystany w roku, w którym ustał stosunek służbowy, czyli użył określenia w liczbie pojedynczej, a nie określenia w liczbie mnogiej – urlopy wypoczynkowe. Powyższe zatem jednoznacznie potwierdza, że w świadectwie służby należy wskazać jedynie dni urlopu nabytego w roku, zgodnie z art. 86 ust. 1 cyt. ustawy, w którym ustał stosunek służbowy. Analogicznie uregulowana jest kwestia ekwiwalentu pieniężnego, bowiem prawodawca również posłużył się określeniem "wypłacono ekwiwalent pieniężny za (...) dni urlopu wypoczynkowego przysługującego w roku, w którym ustał stosunek służbowy". Ponadto za powyższym stanowiskiem przemawia również okoliczność, iż zgodnie z § 4 cyt. Rozporządzenia, w świadectwie służby podaje się dane niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku służbowego i uprawnień z ubezpieczenia społecznego zwalnianego funkcjonariusza (pkt 1 – świadectwa służby). Wobec powyższego podanie w świadectwie służby ilości dni urlopu zaległego, czy też informacji o wypłacie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop zaległy, nie ma żadnego znaczenia dla nowego pracodawcy zwalnianego funkcjonariusza. Dotychczasowy pracodawca ma obowiązek rozliczyć się ze zwalnianym pracownikiem z przysługującego pracownikowi urlopu. Jak wynika bowiem z art. 1551 k.p., pracownikowi w razie podjęcia zatrudnienia w trakcie roku kalendarzowego u innego pracodawcy przysługuje urlop wypoczynkowy proporcjonalnie do okresu pozostałego do końca roku kalendarzowego, w razie zatrudnienia na czas nie krótszy niż do końca roku kalendarzowego. Także informacja o wypłacie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop nie ma żadnego wpływu na uprawnienia pracownicze zwalnianego funkcjonariusza Straży Granicznej. Wbrew twierdzeniom skarżącego, także wskazanie w świadectwie służby liczby dni urlopu zaległego, czy też informacji o wypłaconym ekwiwalencie za niewykorzystany urlopy nie ma żadnego wpływu na uprawnienia emerytalne, czy też na wysokość emerytury/renty. Co więcej, świadectwo służby nie jest wysyłane przez Straż Graniczną do Zakładu Emerytalno – Rentowego MSW, a jedynie zaświadczenie o przebiegu służby dla celów emerytalnych oraz zaświadczenie o uposażeniu i nagrodzie rocznej dla celów emerytalnych, w których nie wpisuje się wypłaconego ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy. W kontekście powyższego stwierdzono, iż w roku w którym ustał skarżącego stosunek służbowy, tj. w roku 2013, skarżącemu przysługiwało prawo, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy pragmatycznej, do urlopu wypoczynkowego w wymiarze 30 dni. Urlop ten nie został przez skarżącego wykorzystany w roku zwolnienia. Wobec powyższego uznać należy, iż Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w świadectwie służby z dnia [...] lutego 2014 r. w sposób prawidłowy wykazał liczbę dni urlopu wypoczynkowego przysługującego i wykorzystanego w roku, w którym ustał stosunek służbowy (wykorzystany urlop wypoczynkowy za 2013 r. w wymiarze 0 dni, przysługiwał 30 dni) oraz liczbę dni urlopu wypoczynkowego za rok, w którym ustał stosunek służbowy, za który wypłacono ekwiwalent pieniężny (30 dni). Jednocześnie dodano, iż analogicznie kwestia wpisania do świadectwa pracy urlopu wypoczynkowego została uregulowana w przypadku pracowników w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydania i prostowania (Dz. U. Nr 60, poz. 282 ze zm.). Jak wynika bowiem z § 1 ust. 1 pkt 2 cyt. Rozporządzenia, w świadectwie pracy, oprócz informacji określonych w art. 97 § 2 Kodeksu pracy, zamieszcza się informacje niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku pracy i uprawnień z ubezpieczenia społecznego, dotyczące urlopu wypoczynkowego wykorzystanego przez pracownika w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy. Na marginesie dodano, iż kwestia wypłaty bądź odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop nie podlega ocenie w tym postępowaniu. Ponadto powyższa kwestia był rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16 kwietnia 2015 r. (sygn. akt II SA/Wa 1290/14), w którym Sąd oddalił skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. W uzupełnieniu do powyższego dodano, że zaskarżone postanowienie (pismo) z dnia [...] września 2015 r., zawiera uzasadnienie, które zachowuje aktualność w świetle zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że rozróżniamy dwie sytuacje, tj. pełnienie służby dla celów uposażeniowych oraz pełnienie służby dla potrzeb świadectwa służby. Pełnienie służby dla celów uposażeniowych ma miejsce w sytuacji, kiedy to funkcjonariusz faktycznie pełnił służbę. Z kolei pełnienie służby dla potrzeb świadectwa służby to okres pozostawania we służbie. Wobec powyższego np. po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji o zwolnieniu ze służby, następuje zmiana jego sytuacji, w zakresie pozostawania w służbie, co powinno znaleźć odzwierciedlenie również w świadectwie służby. Możliwość otrzymania przez zwolnionego ze służby funkcjonariusza świadectwa służby bądź też żądania jego sprostowania wynika z art. 50 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.). Zgodnie z § 3 ust. 1 i ust. 4 rozporządzenia wykonawczego Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie świadectw służby i opinii o służbie funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 81, poz. 738), wydanego do art. 50 powołanej wyższej ustawy, funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby wydaje się świadectwo służby w dniu, w którym następuje rozwiązanie stosunku służbowego. Świadectwo służby wydaje przełożony właściwy w sprawach osobowych. W świadectwie tym podaje się dane niezbędne dla ustalenia uprawnień ze stosunku służbowego i uprawnień z ubezpieczenia społecznego zwalnianego funkcjonariusza (§ 4 ust. 1 ww. rozporządzenia). Wymienione w powołanym przepisie informacje muszą być umieszczone w świadectwie służby. Przepis § 4 rozporządzenia nie ogranicza informacji, jakie należy zamieścić w świadectwie służby tylko wskazuje na te, które muszą być w nim zawarte. Celem świadectwa służby jest przekazanie innemu pracodawcy wszystkich informacji mogących mieć znaczenie z punktu widzenia uprawnień zwalnianego funkcjonariusza. Na życzenie funkcjonariusza w świadectwie służby należy także zamieścić informacje o wysokości i składnikach uposażenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Stosownie do § 6 ust. 1 i ust. 4 ww. rozporządzenia, funkcjonariusz zwolniony ze służby może wystąpić do przełożonego właściwego w sprawach osobowych z żądaniem sprostowania świadectwa służby, a na odmowę sprostowania służy zwolnionemu funkcjonariuszowi zażalenie do wyższego przełożonego właściwego w sprawach osobowych. Jak wynika z akt sprawy skarżący złożył do organu zażalenie na odmowę sprostowania świadectwa służby z [...] lutego 2014 r. W uzasadnieniu odniósł się do kwestii umieszczenia w świadectwie służby informacji dotyczącej zaległych urlopów oraz ekwiwalentu za niewykorzystane zaległe urlopy. Z kolei w piśmie uzupełniającym z [...] kwietnia 2014 r. zawarł kolejne uwagi dotyczące nieumieszczenia w świadectwie danych co do pobieranego zwiększenia dodatku służbowego z tytułu pełnienia służby granicznej w bezpośredniej ochronie granicy państwowej lub kontroli ruchu granicznego oraz zwiększenia dodatku dla funkcjonariuszy pełniących służbę w wydziałach zabezpieczenia. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że brak jest podstaw do sprostowania świadectwa służby z [...] lutego 2014 r. Ujęte w świadectwie służby informacje odnośnie wykorzystanych urlopów wypoczynkowych, jak również wypłaconego ekwiwalentu za urlop zostały podane prawidłowo. Zgodnie bowiem z § 4 ust. 1 pkt 4 i 5 cytowanego wyżej rozporządzenia, jak też zapisami zawartymi we wzorze świadectwa służby stanowiącym załącznik do tegoż rozporządzenia, w świadectwie służby umieszcza się informacje o liczbie dni urlopu wypoczynkowego oraz urlopu dodatkowego przysługującego i wykorzystanego w roku, w którym ustał stosunek służbowy. Podobnie uregulowano również kwestię wskazania w świadectwie służby liczby dni urlopu niewykorzystanego, za które wypłacono ekwiwalent pieniężny i wskazaniu podlegają tylko dni urlopu niewykorzystanego w roku kalendarzowym, w którym stosunek służbowy został rozwiązany. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 roku o Straży Granicznej , funkcjonariuszom przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 30 dni kalendarzowych z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy. W kontekście powyższego stwierdzono, iż w roku, w którym ustał stosunek służbowy, tj. 2013, skarżący nabył prawo do 30 dniu urlopu wypoczynkowego, który nie został wykorzystany. Jedynie stan wykorzystania tego urlopu winien zostać określany w świadectwie służby. Podobnie wygląda kwestia wskazania liczby dni urlopu wypoczynkowego, za który wypłacono ekwiwalent. Podkreślono, iż w myśl obowiązujących przepisów w świadectwie służby podaje się informację niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku służbowego i uprawnień z ubezpieczenia społecznego zwalnianego funkcjonariusza. W kontekście powyższego nie jest to miejsce do wykazywania urlopów przysługujących funkcjonariuszowi za poprzednie lata (niewykorzystanych) czy też ekwiwalentu wypłacanego z tego tytułu. W związku z powyższym Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w świadectwie służby z dnia [...] lutego 2014 r. w sposób prawidłowy wykazał liczbę dni urlopu wypoczynkowego przysługującego i wykorzystanego w roku, w którym ustał stosunek służbowy oraz liczbę dni urlopu wypoczynkowego za rok, w którym ustal stosunek służbowy za który wypłacono ekwiwalent pieniężny. Odnosząc się z kolei do wskazanej przez kwestii skarżącego ujęcia w świadectwie służby składników uposażenia w tym zwiększenia dodatku służbowego z tytułu pełnienia służby w bezpośredniej ochronie granicy państwowej lub kontroli ruchu granicznego oraz pełnienia służby w wydziale zabezpieczenia stwierdzono, iż powyższa materia została w kwestionowanym świadectwie służby ujęta w sposób prawidłowy. Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w sprawie (wydruki dotyczące wysokości uposażenia) oraz z pisma Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] marca 2014 roku, w części VI pkt 2 świadectwa służby organ wskazał wysokość i składniki uposażenia określone wg grup zaszeregowania dla ostatnio zajmowanego przez skarżącego stanowiska w danej grupie. Wykazano więc składniki uposażenia odpowiadające ostatniemu wypłaconemu uposażeniu na ostatnio zajmowanym w danej grupie zaszeregowania stanowisku służbowym. W świetle powyższego uregulowania umieszczenie informacji dotyczących zaległych urlopów oraz ekwiwalentu za niewykorzystane zaległe urlopy za lata poprzedzające rok kalendarzowy, w którym stosunek służbowy został rozwiązany naruszałoby prawo, bowiem są to dane które nie mają znaczenia w niniejszej sprawie. Pracodawca jest zobowiązany rozliczyć się ze zwolnionym pracownikiem z przysługującego pracownikowi urlopu. Na koniec należy zaznaczyć, że skoro w ww. rozporządzeniu brak jest mowy o możliwości umieszczenia żądanych informacji przez skarżącego w świadectwie służbowym, to organ nie miał podstawy prawnej do uwzględnienia jego żądania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że świadectwo służby wystawione skarżącemu [...] lutego 2014 r. zawiera dane, które odpowiadają okolicznościom faktycznym sprawy i są niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku służbowego. Stąd żądanie jego sprostowania nie mogło zostać przez organ uwzględnione. Oznacza to, że skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i dlatego też, na zasadzie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, została oddalona