II SA/Wa 1754/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Danuta Kania (spr.), Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi A. C. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego 1. oddala skargę, 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. K. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu [...] lutego 2012 r. A.C. (dalej: "skarżący") wystąpił do Urzędu [...] Urzędu Dzielnicy [...] z wnioskiem o zawarcie umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu [...], w którym podał, iż jest osobą bezdomną, zamieszkuje w różnych miejscach - grzecznościowo u znajomych, zaś w dzielnicy [...]zamieszkuje od 1989 r., ostatnio był zameldowany za pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. [...]. Lokal ten opróżnił zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. orzekającym jego eksmisję z ww. lokalu bez prawa do lokalu socjalnego. Wskazał, iż utrzymuje się z pracy dorywczej (jako doktorant [...] udziela korepetycji), jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. W piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. Urząd [...] poinformował wnioskodawcę, iż w świetle przepisów uchwały Nr [...] Rady [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta [...] (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 ze zm.) w celu rozpatrzenia sprawy niezbędne jest przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego oraz uzupełnienie dokumentów poprzez złożenie: - zaświadczenia z miejsca zameldowania i zamieszkania rodziców wnioskodawcy - kto posiada tytuł prawny, powierzchnia użytkowa i mieszkalna lokalu, wykaz osób zameldowanych na pobyt stały i czasowy, wykaz osób zgłoszonych do opłat, - zaświadczenia z miejsca aktualnego zamieszkania - kto posiada tytuł prawny, powierzchnia użytkowa i mieszkalna lokalu, wykaz osób zameldowanych na pobyt stały i czasowy, wykaz osób zgłoszonych do opłat. W odpowiedzi na ww. pismo skarżący poinformował, że nie posiada zgody matki na udzielanie informacji na temat jej stanu majątkowego, nie posiada również zgody na zamieszkanie z matką w S., ani też po dwudziestu latach pobytu w W. nie ma zamiaru wracać do S. Stwierdził, iż nie posiada aktualnego, stałego miejsca zamieszkania, pomieszkuje u znajomych, zdarzało mu się również spać pod gołym niebem, ponieważ w schronisku dla bezdomnych nie było miejsca. Poinformował, iż nie jest w stanie udzielić informacji, o których mowa w ww. piśmie, wskazał jednak na możliwość przesłuchania na powyższe okoliczności świadków – E.B., E.F.,B.S. Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] działając na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta [...] (Dz. U. Nr 41, poz. 361 ze zm.), § 6 pkt 8 Uchwały Nr [...] Rady miasta [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom [...] do wykonywania niektórych zadań i kompetencji [...] (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 220, poz. 9485) zmienionej uchwałą Nr [...] (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 203, poz. 6025) w zw. z § 24 ust. 1 Uchwały Nr [...] Rady miasta [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta [...] (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2009 r. Nr 132, poz. 3937 ze zm.) zmienionej uchwałą Nr [...] (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 116, poz. 3676), rozstrzygnął o niezakwalifikowaniu i nieumieszczeniu A.C. na liście osób oczekujących na najem lokalu - biorąc pod uwagę przedstawiony obowiązujący stan faktyczny i prawny. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że po przeprowadzeniu szczegółowej analizy wniosku zgodnie z § 22 ust. 1 i 2 uchwały ustalono, że w przedmiotowej sprawie zachodzi przesłanka do odmowy zakwalifikowania wniosku wynikająca z § 22 ust. 5 uchwały, ponieważ wnioskodawca nie przedstawił dokumentów niezbędnych do oceny jego warunków mieszkaniowych. Nadto wskazano, że sprawa została negatywnie zaopiniowana przez Komisję Mieszkaniową zgodnie z § 23 uchwały. Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. Urząd [...] poinformował A.C. o podjęciu przez Zarząd Dzielnicy [...] ww. uchwały z dnia [...] listopada 2012 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa wskazując, iż brak było podstaw do negatywnego załatwienia jego wniosku o zawarcie umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu [...]. W uzasadnieniu podał, iż w toku postępowania poinformował organ, że z uwagi na brak stałego miejsca zamieszkania pomieszkuje "kątem u znajomych", wobec czego żądanie złożenia jakichkolwiek zaświadczeń z jego aktualnego miejsca zamieszkania jest bezprzedmiotowe. Wskazał, iż nie posiada żadnego prawa do uzyskania zaświadczeń dotyczących innych osób oraz ich majątku. To samo dotyczy zaświadczeń z miejsca zameldowania jego matki, która nie wyraziła zgody na ujawnienie jej danych w postępowaniu jej niedotyczącym. Nadto stwierdził, iż organ nie podjął żadnych działań zmierzających do ustalenia jego warunków mieszkaniowych np. poprzez przesłuchanie świadków. Odmowę pozytywnego załatwienia wniosku organ uzasadnił niedostarczeniem przez skarżącego dokumentów, do których nie posiada on żadnej legitymacji. Organ nie udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. A.C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...]. W motywach skargi skarżący ponownie wskazał, iż odpowiadając na pismo z dnia [...] czerwca 2012 r. poinformował organ, że nie posiada stałego miejsca zamieszkania. Nie miał zatem możliwości przedstawienia organowi jakichkolwiek zaświadczeń z aktualnego miejsca zamieszkania, nie był też uprawniony do zdobycia zaświadczeń dotyczących majątku osób mu pomagających. Wskazał, że nie jest również uprawniony do wnioskowania o zaświadczenia z miejsca zamieszkania jego matki, która nie wyraziła zgody na ujawnienie swoich danych w postępowaniu jej niedotyczącym. Zdaniem skarżącego organ nie podjął żadnych działań zmierzających do ustalenia faktycznych warunków mieszkaniowych skarżącego, ograniczając się wyłącznie do żądania dostarczenia przez skarżącego zaświadczeń, do których uzyskania nie jest on uprawniony. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Powołując treść § 22 Uchwały Nr [...] Rady miasta [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta [...] wskazał, iż to po stronie wnioskodawcy spoczywa obowiązek udokumentowania warunków, w jakich zamieszkuje. Bez dopełnienia powyższego obowiązku organ rozpatrujący wniosek nie ma możliwości dokonania oceny, czy wnioskodawca spełnia wymogi określone w przepisach ww. uchwały do uzyskania kwalifikacji do najmu lokalu komunalnego. Organ nie jest w stanie samodzielnie ustalić miejsca zamieszkania wnioskodawcy. Osoba zainteresowana musi wskazać miejsce zamieszkania, w którym faktycznie zamieszkuje. Skarżący nie przedstawił dokumentów niezbędnych do oceny warunków mieszkaniowych. Zarząd Dzielnicy [...] rozpatrzył sprawę zgodnie z § 22 ww. uchwały oraz zasadą racjonalnego gospodarowania mieszkaniowym zasobem biorąc pod uwagę fakt, że Sąd w wyroku orzekającym eksmisję skarżącego z lokalu nr [...] przy ul. [...] nie orzekł o przysługującym zainteresowanemu uprawnieniu do lokalu socjalnego. Pismem procesowym z dnia [...] czerwca 2014 r. pełnomocnik z urzędu A.C. zarzucił: I. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. 1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej: "K.p.a.", poprzez niewyjaśnienie dokładnie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, nierozpatrzenie i niezebranie całego materiału dowodowego w sprawie polegające na: - nieustaleniu przez organ, czy skarżący spełnia przesłanki przyznania mu lokalu pomimo tego, że skarżący jest osobą bezdomną, - niedokonaniu oceny materiału dowodowego w sytuacji, gdy w aktach sprawy znajdują się dokumenty potwierdzające, że skarżący jest osobą bezrobotną, - nieuwzględnieniu oświadczeń skarżącego o braku posiadania tytułu prawnego do jakiegokolwiek lokalu, - nieprzesłuchaniu świadków wskazanych przez skarżącego na potwierdzenie, że skarżący jest osobą bezdomną i mieszka u osób trzecich, w tym matki skarżącego celem potwierdzenia jej stosunków ze skarżącym oraz brakiem przysługiwania skarżącemu tytułu prawnego do lokalu, - niezwrócenie się do właściwych organów celem ustalenia sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej skarżącego; 2) art. 8 i 11 K.p.a. poprzez brak należytego wyjaśnienia przesłanek rozstrzygnięcia sprawy polegające na nieodniesieniu się do okoliczności faktycznych podnoszonych wielokrotnie przez skarżącego, nieuwzględnienie okoliczności, że skarżący nie posiada jakiegokolwiek lokalu, jest osobą bezrobotną i bezdomną, pomieszkującą w noclegowniach lub u osób trzecich, a także brak uwzględnienia, że matka skarżącego nie wyraża zgody na jego zamieszkiwanie w lokalu w S., co skutkowało przerzuceniem ciężaru wykazywania okoliczności faktycznych sprawy na skarżącego podczas, gdy organ ma obowiązek z urzędu wyjaśnić stan faktyczny sprawy w celu należytego jej załatwienia; II. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: § 4 uchwały Nr [...] Rady miasta [...] z dnia [...] lipca 2009 r. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprzyznaniu skarżącemu lokalu z zasobu mieszkaniowego, pomimo spełnienia przez skarżącego wszystkich przesłanek wskazanych w tym przepisie, 2) § 22 ww. uchwały poprzez niewłaściwe zastosowanie w stanie faktycznym sprawy polegające na nieuwzględnieniu wniosku skarżącego o zawarcie umowy najmu lokalu, wraz z odpowiednimi oświadczeniami i dokumentami złożonymi przez skarżącego do akt niniejszej sprawy, 3) § 12 ww. uchwały poprzez niezastosowanie w stanie faktycznym sprawy polegające na niezawarciu umowy najmu lokalu socjalnego ze skarżącym, któremu nie przysługuje tytuł prawny do jakiegokolwiek lokalu i spełnia warunki do przyznania lokalu socjalnego zgodnie z § 4 pkt 1 uchwały oraz znajduje się w niedostatku jako osoba bezrobotna i bezdomna. W związku z ww. zarzutami pełnomocnik wniósł na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a. o stwierdzenie, że zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem przepisów prawa oraz o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, bowiem nie zostały one opłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga oceniania w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny podejmując uchwałę w składzie 7 sędziów z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 (publ.: https://orzeczenia.nsa.gov.pl), przesądził, iż uchwała zarządu [...] odmawiająca zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, w tym także lokalu będącego pracownią służącą prowadzeniu działalności w dziedzinie kultury i sztuki, jest aktem z zakresu administracji publicznej i podlega kontroli sądowej na podstawie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Za takim publicznoprawnym charakterem działania zarządu dzielnicy w przedmiotowych sprawach przemawia również okoliczność, że możliwość zaskarżenia takiej uchwały stanowi jedną z prawnych form urzeczywistniania zasady praworządności i spełnia wymagania demokratycznego państwa prawnego, gwarantując ochronę prawną osobom ubiegającym się o najem lokalu. Zaskarżona w przedmiotowej sprawie uchwała została wydana w oparciu o przepisy uchwały Nr [...] Rady [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta [...]. Rozstrzygając o niezakwalifikowaniu i nieumieszczeniu skarżącego na liście osób oczekujących na najem lokalu organ powołał się na przepisy § 22 i § 24 umiejscowione w rozdziale 7 ww. uchwały "Tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o zawarcie umowy najmu lokali oraz sposób poddania tych spraw kontroli społecznej". Zgodnie z § 22 ust. 2 pkt 5 ww. uchwały, przy rozpatrywaniu wniosków osób ubiegających się o zawarcie umowy najmu lokalu na podstawie § 4, § 12 i § 31 należy poddać wnikliwej analizie warunki mieszkaniowe w poprzednich miejscach zamieszkania (lit. a), a także warunki mieszkaniowe wstępnych, zstępnych, współmałżonka wnioskodawcy lub osoby pozostającej we wspólnym pożyciu i uwzględnić możliwość zamieszkania wnioskodawcy w tych lokalach (lit. b). Odmowa złożenia oświadczeń bądź dokumentów umożliwiających przeprowadzenie powyższej analizy, jak również informacje uzyskane w toku tejże analizy, mogą stanowić podstawę do odmowy zakwalifikowania wniosku (ust. 5). Jak już podano w części sprawozdawczej uzasadnienia, organ mając na względzie wskazany powyżej obowiązek przeprowadzenia "wnikliwej analizy" sytuacji mieszkaniowej skarżącego, pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. poinformował go o konieczności uzupełnienia dokumentów poprzez złożenie: - zaświadczenia z miejsca zameldowania i zamieszkania rodziców wnioskodawcy i podanie danych dotyczących osoby, która posiada tytuł prawny, powierzchni użytkowej i mieszkalnej lokalu, wykazu osób zameldowanych na pobyt stały i czasowy oraz wykazu osób zgłoszonych do opłat, - zaświadczenia z miejsca aktualnego zamieszkania i podanie danych dotyczących osoby, która posiada tytuł prawny, powierzchni użytkowej i mieszkalnej lokalu, wykazu osób zameldowanych na pobyt stały i czasowy oraz wykazu osób zgłoszonych do opłat. Skarżący nie złożył wymaganych dokumentów. W piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. poinformował natomiast, że nie posiada zgody matki na udzielanie informacji na temat jej stanu majątkowego, nie posiada również zgody na zamieszkanie z matką w S., ani też po dwudziestu latach pobytu w W. nie ma zamiaru wracać do S. Stwierdził, iż nie posiada aktualnego, stałego miejsca zamieszkania, "pomieszkuje u znajomych", zdarzało mu się również spać pod gołym niebem, ponieważ w schronisku dla bezdomnych nie było miejsca. Stwierdził, iż powyższe okoliczności mogą zostać potwierdzone przez świadków. Świadkowie ci nie złożyli jednak żadnych oświadczeń w przedmiotowej sprawie, zaś sam skarżący nie podał nawet ich danych adresowych, co w istocie czyniło niemożliwym uzyskanie od nich jakichkolwiek dalszych wyjaśnień w sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę zgodzić należy się ze stanowiskiem organu, iż w zaistniałych okolicznościach faktycznych i prawnych brak było podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia o zakwalifikowaniu i umieszczeniu skarżącego na liście osób oczekujących na najem lokalu. Skarżący bowiem, pomimo wezwania, nie złożył wymaganych dokumentów. Co więcej, nie wykazał w sposób wiarygodny i przekonujący, iż znajduje się w trudnej sytuacji mieszkaniowej, ani też, że winien być uznany za osobę bezdomną, a więc że spełnia przesłankę z § 4 pkt 1 ww. uchwały z dnia [...] lipca 2009 r. Już same wyjaśnienia skarżącego odnośnie braku możliwości zamieszkania z matką budzą uzasadnione wątpliwości, czy rzeczywiście stoi temu na przeszkodzie sytuacja rodzinna skarżącego, czy też niechęć skarżącego do opuszczenia W. i zamieszkania w innej miejscowości. Oświadczenie skarżącego "po dwudziestu latach pobytu w W. nie mam zamiaru wracać do S." pozwala wnioskować, iż rzeczywistym powodem, dla którego skarżący nie przedstawił dokumentów odnośnie warunków mieszkaniowych matki, jest chęć uzyskania lokalu z mieszkaniowego zasobu [...], nie zaś poddanie sytuacji mieszkaniowej (swojej oraz członków rodziny) rzetelnej ocenie organu. Skarżący podnosił w toku postępowania, że w istocie jest osobą bezdomną - nie ma stałego miejsca zamieszkania, nocuje "kątem u znajomych", w noclegowniach, a nawet pod gołym niebem. Jednak na potwierdzenie tych okoliczności nie przedstawił żadnych dowodów choćby w postaci oświadczeń osób wskazanych jako świadkowie w ww. piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. Nie przedłożył też żadnych zaświadczeń o korzystaniu z ośrodków pomocy społecznej dla bezdomnych - schronisk czy noclegowni funkcjonujących na terenie W., które pozwoliłyby na uznanie, iż skarżący jest osobą bezdomną w rozumieniu art. 6 pkt 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.). Jak zauważył obecny na rozprawie pełnomocnik organu, w innych sprawach o zawarcie umowy najmu lokalu komunalnego, osoby które powołują się na stan bezdomności, składają na potwierdzenie tego faktu zaświadczenia z ośrodków pomocy bezdomnym lub innych tego typu instytucji, które następnie podlegają stosownej ocenie przez organ podejmujący rozstrzygnięcie na podstawie § 24 ust. 1 ww. uchwały z dnia [...] lipca 2009 r. Niezłożenie przez skarżącego takich dokumentów uniemożliwia organowi dokonanie weryfikacji ww. twierdzeń w kontekście jego aktualnej sytuacji mieszkaniowej, a w konsekwencji pozytywne rozpatrzenie wniosku. W tym miejscu, mając na względzie argumentację skargi, a także zarzuty podniesione przez pełnomocnika skarżącego dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, Sąd zauważa, że w postępowaniu zakończonym podjęciem zaskarżonej uchwały - poprzedzającym ustalenie listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego - nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące wydawania decyzji administracyjnych, chociaż w art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.) ustawodawca określa działania organu gminy jako "rozpatrywanie i załatwianie" wniosków o najem lokali, co wyraźnie nawiązuje do pojęć z zakresu procedury administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 997/09, publ.: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu wszelkie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów K.p.a. przy wydawaniu zaskarżonej uchwały nie mogą odnieść zamierzonego skutku. Organ nie ma bowiem prawnych możliwości prowadzenia szeroko zakrojonego postępowania wyjaśniającego (dowodowego) w sposób unormowany przepisami rozdziału 4 K.p.a. "Dowody". Również strona nie korzysta z uprawnień przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, w tym z prawa do żądania przeprowadzenia przez organ dowodów (np. z zeznań świadków) w rozumieniu art. 78 K.p.a. Jak już wyżej zaznaczono tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o zawarcie umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy został uregulowany w przepisach rozdziału 7 ww. uchwały z dnia [...] lipca 2009 r., gdzie wskazano, jakie dokumenty wnioskodawca powinien załączyć do wniosku o najem lokalu oraz jakie kwestie związane z sytuacją mieszkaniową i materialną wnioskodawcy organ winien przeanalizować podejmując rozstrzygnięcie w sprawie (§ 22 ust. 1 i 2 ww. uchwały). Nie ulega wątpliwości, iż rzeczą organu na gruncie ww. przepisów jest rzetelne i wnikliwe rozpatrzenie sprawy przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu strony. Jednakże, co wymaga podkreślenia - to na osobie wnioskującej o zawarcie umowy najmu spoczywa obowiązek wykazania, że spełnia ona przesłanki określone przepisami ww. uchwały. Zaniechanie, czy też odmowa realizacji tego obowiązku, może - jak w sprawie niniejszej - skutkować podjęciem przez organ negatywnego rozstrzygnięcia w oparciu o § 22 ust. 5 uchwały. W świetle powyższego stwierdzić należy, że zarzuty skargi odnośnie niepodjęcia przez organ działań zmierzających do ustalenia faktycznych warunków mieszkaniowych skarżącego, nie zasługują na uwzględnienie. Organ, jak już wyżej wskazano, wezwał skarżącego do uzupełnienia złożonego wniosku o zawarcie umowy najmu lokalu o stosowne zaświadczenia dotyczące sytuacji mieszkaniowej jego oraz członków jego rodziny. Skarżący wymaganych dokumentów nie złożył, nie przedstawił też wiarygodnych wyjaśnień, na podstawie których można byłoby przyjąć, że spełnia on przesłanki wymienione w § 4 uchwały z dnia [...] lipca 2009 r. W tej sytuacji organ zasadnie przyjął, iż istnieją podstawy do wydania rozstrzygnięcia o odmowie zakwalifikowania i umieszczenia skarżącego na liście osób oczekujących na najem lokalu w świetle dyspozycji § 22 ust. 5 ww. uchwały. Zaznaczyć należy, że podjęcie zaskarżonej w sprawie uchwały poprzedzone zostało zaopiniowaniem wniosku skarżącego przez Komisję Mieszkaniową (protokół z posiedzenia Komisji z dnia [...] września 2012 r.), co oznacza, iż spełniony został warunek formalny dotyczący poddania kontroli społecznej spraw z zakresu zawierania umów najmu lokalu określony w § 21 i § 23 uchwały z dnia [...] lipca 2009 r. Podejmując negatywną opinię w sprawie, Komisja Mieszkaniowa wskazała, iż zachodzi przesłanka do odmowy zakwalifikowania wniosku wynikająca z § 22 ust. 5 ww. uchwały, bowiem wnioskodawca nie przedstawił dokumentów niezbędnych do oceny jego warunków mieszkaniowych. Jednocześnie zwróciła uwagę, iż ostatnim miejscem zamieszkania skarżącego w Dzielnicy [...] był lokal nr [...] przy ul. [...]. Lokal ten skarżący zajmował bez tytułu prawnego od 1989 r. W lokalu tym skarżący został zameldowany w grudniu 2002 r. (do lipca 2002 r. był zameldowany na stałe w lokalu spółdzielczym w S., przy ul. [...] m. [...], przy czym najemcą tego lokalu była matka skarżącego – K.C.). Wyrokiem z dnia [...] stycznia 2008 r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy [...] nakazał A.C. i E.F. opuszczenie i opróżnienie oraz wydanie Miastu [...] lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. oraz ustalił, że wyżej wymienionym nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego. Skarżący opróżnił i opuścił ww. lokal zgodnie z ww. wyrokiem eksmisyjnym we wrześniu 2011 r. Zaznaczyć należy, że w myśl § 22 ust. 2 uchwały z dnia [...] lipca 2009 r. przy rozpatrywaniu wniosków osób ubiegających się o najem lokalu, organ zobowiązany jest poddać wnikliwej analizie dotychczasowy sposób korzystania przez wnioskodawcę z lokalu, w szczególności przestrzeganie przez wnioskodawcę warunków określonych w umowie najmu oraz wywiązywanie się z obowiązków najemcy. Na tę kwestię zwrócił uwagę organ w odpowiedzi na skargę wskazując, iż przy wydawaniu zaskarżonej uchwały Zarząd Dzielnicy kierował się również zasadą racjonalnego gospodarowania mieszkaniowym zasobem [...]. W istocie bowiem, gmina realizując nałożone na nią przez ustawodawcę zadania w postaci tworzenia warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej ma działać jak najbardziej gospodarnie i celowo. Oznacza to, że [...] powinno wynajmować lokale mieszkalne jedynie tym mieszkańcom, którzy w sposób bezsporny spełniają następujące warunki: nie posiadają zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych i nie mogą ich zaspokoić we własnym zakresie przy pomocy własnych środków finansowych. W sytuacji, gdy - jak w sprawie niniejszej - nie można dokonać oceny, czy wnioskodawca spełnia ww. warunki, podjęcie pozytywnego rozstrzygnięcia w sprawie stałoby w sprzeczności z ww. zasadą racjonalnego gospodarowania mieszkaniowym zasobem komunalnym. Końcowo, odnosząc się do zarzutu pełnomocnika skarżącego, iż organ nie ocenił okoliczności sprawy w kontekście § 12 uchwały z dnia [...] lipca 2009 r. Sąd zauważa, że przepis ten określa przesłanki zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Skarżący natomiast nie wnioskował o zawarcie umowy najmu lokalu socjalnego, lecz lokalu komunalnego na czas nieoznaczony (pkt 1.1. formularza wniosku z dnia [...] lutego 2012 r.). Zatem podstawę prawną rozpatrzenia wniosku stanowił § 4 ww. uchwały określający zasady ogólne zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu [...]. Mając na względzie wszystko powyższe Sąd uznał, że zaskarżona uchwała Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] nie narusza prawa i na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Stosując art. 250 P.p.s.a. w związku z § 2 ust. 2 i 3 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie w wysokości 240 zł, powiększone o należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.