II SA/Wa 1758/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania ponaglenia postanawia: odrzucić skargę. K. J. (dalej: "skarżący") pismem z dnia [...] sierpnia 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji (dalej: "organ") z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania ponaglenia z dnia [...] sierpnia 2025 r. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając wniesioną skargę, sąd ma obowiązek przede wszystkim zbadać, czy jest ona dopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym - art. 58 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postawienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W przypadku rozpatrzenia ponaglenia, organ wydaje postanowienie, na podstawie art. 37 § 6 k.p.a., na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 k.p.a.). Postanowienie to ma charakter wpadkowy, a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to rozstrzygnięcie mające na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu bądź przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 52 p.p.s.a.). Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2, bądź w pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Gliwicach z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. IV SAB/Gl 21/09; w Warszawie z dnia 4 grudnia 2017 r., sygn. II SA/Wa 1879/17; w Krakowie z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. II SA/Kr 1425/17 i z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. III SAB/Kr 118/22 oraz wyroki NSA z dnia: 30 stycznia 2020 r. sygn. II OSK 3092/19; 27 listopada 2020 r. sygn. II OSK 244/20 – dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem, w ocenie Sądu, skoro sposób rozpatrzenia ponaglenia nie daje podstaw do wniesienia skargi do Sądu administracyjnego, to należy przyjąć, że skarga wniesiona w tej sprawie jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.