II SA/Wa 176/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. T. na Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niewskazania trybu udostępnienia informacji postanawia -odrzucić skargę- H. T., powołując się na art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 z późn. zm.), wnioskiem z dnia 30 marca 2017 r. zwrócił się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) o udzielenie informacji "jakie jest Państwa stanowisko dot. sprawdzania projektów przez osoby posiadające projektowe uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie, nadane na podstawie rozporządzenia MGTiOŚ z dn. 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 8, poz. 46 z późn. zm.). W piśmie z dnia [...] kwietnia 2017 r. GINB poinformował H. T., że żądaniem udzielenia informacji publicznej nie jest próba dokonania przez organ interpretacji przepisów prawa. GINB wskazał, że wystąpienie do organu o wyrażenie stanowiska w zakresie poruszanej problematyki dotyczącej sprawdzania projektów przez osoby posiadające uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie nie podlega przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie jest załatwiane w trybie udostępnienia informacji publicznej. Jednocześnie organ wskazał, że w piśmie z dnia [...] kwietnia 2017 r. przedstawił swoje stanowisko w zakresie poruszanej przez H. T. problematyki. W piśmie z dnia 11 maja 2017 r. H. T. zwrócił się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wskazanie, w jakim innym trybie, niż tryb dostępu do informacji publicznej, może być mu udzielenia informacji w zakresie: "Czy zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, osoby posiadające projektowe uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie, nadane na podstawie rozporządzenia MGTiOŚ z dn. 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 8, poz. 46 z późn. zm.), są uprawnione do sprawdzania projektów budowlanych, w zakresie posiadanych przez te osoby uprawnień budowlanych projektowych?" W odpowiedzi na powyższe pismo GINB w piśmie z dnia [...] maja 2017 r. poinformował H. T., że podtrzymuje stanowisko wyrażone w pismach z dnia [...] oraz [...] kwietnia 2017 r. Wskazał, że to właściwa izba samorządu zawodowego, a nie GUNB może ustosunkować się do jego wątpliwości dotyczących uprawnień budowlanych. Pismem z dnia 30 maja 2017 r. H. T. wezwał GINB do usunięcia naruszenia prawa i o wskazanie, w jakim innym trybie, niż tryb dostępu do informacji publicznej, może być udzielona mu informacji we wskazanym wyżej zakresie. W piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. GINB poinformował, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w pismach z dnia [...] i [...] kwietnia 2017 r. oraz z dnia [...] maja 2017 r. W skardze z dnia 12 lipca 2017 r. H. T. zarzucił Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, że organ ten nie wskazał mu innego trybu niż tryb dostępu do informacji publicznej do udzielenia informacji w zakresie: "Czy zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, osoby posiadające projektowe uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie, nadane na podstawie rozporządzenia MGTiOŚ z dn. 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 8, poz. 46 z późn. zm.), są uprawnione do sprawdzania projektów budowlanych, w zakresie posiadanych przez te osoby uprawnień budowlanych projektowych?" W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie H. T. przedmiotem skargi uczynił niewskazanie mu przez GINB innego trybu niż tryb dostępu do informacji publicznej do udzielenia informacji w zakresie: "Czy zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, osoby posiadające projektowe uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie, nadane na podstawie rozporządzenia MGTiOŚ z dn. 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 8, poz. 46 z późn. zm.), są uprawnione do sprawdzania projektów budowlanych, w zakresie posiadanych przez te osoby uprawnień budowlanych projektowych?" Tak określony przedmiot skargi nie mieści w granicach określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Niewskazanie trybu udzielenia informacji nie stanowi decyzji administracyjnej, czy też postanowienia. Nie jest to także aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, które mogłyby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Jedną z cech aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., jest to, że musi on dotyczyć uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011, s. 63-65). Niewskazanie przez GINB trybu udostępnienia określonej informacji nie kształtuje zaś uprawnień lub obowiązków skarżącego. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie ma w istocie charakter skargi na sposób działania organu, o której mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a do rozpatrzenia której sąd administracyjny nie jest właściwy. Zgodnie bowiem z art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Art. 229 K.p.a. określa natomiast organy właściwe do rozpatrywania takich skarg. W przypadku GINB, który jest centralnym organem administracji rządowej, właściwym do rozpatrzenia takiej skargi jest, stosownie do treści art. 229 pkt 9 K.p.a., organ, któremu on podlega, czyli Minister Infrastruktury. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu. Dodatkowo należy wyjaśnić, że wyrokiem z dnia 1 grudnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 176/18, Sąd oddalił skargę H. T. na bezczynność GINB w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 marca 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.