II SA/Wa 1787/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na pismo Biura [...] z dnia [...] października 2008 r. znak [...] w sprawie skargi R. S. z dnia 8 października 2008 r. dotyczącej załatwienia jego wniosku w zakresie pouczenia o prawach i obowiązkach kontrolowanego podmiotu przez [...] postanawia -odrzucić skargę- R. S. przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił pismo Biura [...] z dnia [...] października 2008 r. znak [...]. Podał, że pismo to stanowi odpowiedź na jego skargę z dnia 8 października 2008 r. skierowaną do [...]. W skardze tej, wniesionej na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 228 i art. 229 pkt 9 Kodeksu postępowania administracyjnego, R. S. podał, że dotyczy ona odmowy dokonania przez [...] sprostowania pouczenia o prawach i obowiązkach kontrolowanego podmiotu zamieszczonego na odwrocie upoważnienia do kontroli stosowanego przez [...]. Wniósł o polecenie temu organowi dokonania sprostowania zgodnie z wnioskiem. W piśmie z dnia 20 października 2008 r. stanowiącym odpowiedź na skargę z dnia 8 października 2008 r. Biuro [...] wyjaśniło, że uprawnienia [...] w stosunku do [...] nie obejmują kompetencji do merytorycznego rozpatrywania skarg na działalność Inspekcji w trybie nadzoru administracyjnego. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżone pismo z dnia [...] października 2008 r. nie stanowi żadnego z aktów wymienionych w powołanym wyżej przepisie, podlegających kontroli sądu administracyjnego. Pismo to stanowi odpowiedź na skargę wniesioną w trybie art. 228 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa. Skarżący niezadowolony ze sposobu załatwienia wniosku skierowanego do [...] w trybie art. 241 kpa wystąpił ze skargą, o której mowa w przepisach rozdziału 2 działu VIII tej ustawy. Postępowanie dotyczące skargi określonej w art. 227 kpa nie jest postępowaniem zmierzającym do wydania aktu lub podjęcia czynności, które podlegałyby kontroli sądowoadministracyjnej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że działalność organów państwowych realizowana na zasadach określonych przepisami działu VIII powołanej ustawy odnosząca się do skarg i wniosków obywateli nie podlega kognicji sądu administracyjnego (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 3121/01, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.