II SA/Wa 1796/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Janusz Walawski, Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi I. T. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do umieszczenia na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu socjalnego z zasobu [...] 1. stwierdza, że zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem prawa, 2. zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu w całości. Zarząd Dzielnicy [...] w dniu [...] lipca 2013 r. podjął uchwałę Nr [...] odmawiającą zakwalifikowania I. T. do umieszczenia na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu [...]. W uzasadnieniu uchwały wskazano, iż I. T. (kawaler – lat 38), przebywający w Areszcie Śledczym [...], złożył wniosek o najem lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu [...]. Termin zakończenia kary przypada na dzień [...] października 2015 r. Ze złożonych przez wnioskodawcę dokumentów wynika, że nie posiada on stałego miejsca zamieszkania, ponieważ w dniu [...] kwietnia 1999 r. wymeldował się z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...]. Ponadto złożył oświadczenie, iż przed zgłoszeniem się do zakładu karnego, zamieszkiwał na terenie Dzielnicy [...] przy ul. C. [...], jednak mimo dodatkowego pisma, nie przedstawił dokumentów potwierdzających fakt pobytu pod wskazanym adresem, a tym samym uniemożliwił przeprowadzenie pełnej analizy wniosku. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, to wnioskodawca powinien udokumentować, że Dzielnica [...] była miejscem jego stałego pobytu. Jednocześnie zaznaczono, że fakt przebywania I. T. w Areszcie Śledczym do dnia [...] października 2015 r., pozwala przyjąć, iż aktualnie ma on zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Wobec powyższego, Komisja Mieszkaniowa Rady Dzielnicy [...] na posiedzeniu w dniu [...] lipca 2014 r., negatywnie zaopiniowała wniosek w oparciu o § 22 pkt 5 uchwały Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu [...], zaś Zarząd Dzielnicy [...] odmówił zakwalifikowania I. T. do umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu [...]. W dniu 26 sierpnia 2013 r. I. T. złożył odwołanie od powyższej uchwały. Komisja Mieszkaniowa na posiedzeniu w dniu [...] listopada 2013 r. podtrzymała wcześniejszą swoją negatywną opinię i Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą Nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. odmówił uchylenia uchwały Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. wobec niestwierdzenia naruszenia prawa. Natomiast dnia 4 sierpnia 2014 r., do Urzędu Dzielnicy [...] wpłynęło od I. T. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wywołane podjęciem uchwały [...]. Pismem Burmistrza Dzielnicy [...] z dnia 13 sierpnia 2014 r. skarżący został poinformowany, że wezwanie nie zostało uwzględnione. Pismem z dnia 11 września 2014 r. I. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. odmawiającą zakwalifikowania do zawarcia najmu lokalu mieszkalnego podnosząc, iż uchwała jest niesprawiedliwa i krzywdząca a jej uzasadnienie oparte jest na argumentacji, która mija się ze stanem faktycznym. Skarżący nie zgodził się z argumentacją organu jakoby mimo wezwania, nie przedstawił dokumentów potwierdzających zamieszkiwanie w [...] przy ul. C. [...]. Wskazał, iż dnia 27 marca 2013 r. wysłał do Urzędu w [...] wymagane dokumenty z oświadczeniem, że zamieszkiwał pod wskazanym adresem, potwierdzone przez osobę, która użyczała lokalu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż w sprawie nie zaistniały warunki, by w oparciu o postanowienia uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu [...], pozytywnie rozpatrzyć wniosek skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt, 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5, 6 stwierdza nieważność tej uchwały w całości lub w części albo stwierdza, że została wydana z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jej nieważności (art. 147 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o zawarcie umowy najmu lokali oraz sposób poddania tych spraw kontroli społecznej określa uchwała Nr LVIII 1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy. Zaskarżona uchwała Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. została podjęta w związku z treścią § 22 ust. 5 uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009r. w myśl której odmowa złożenia oświadczenia i dokumentów, o których mowa w ust. 1, potwierdzenie w nich nieprawdy, odmowa złożenia oświadczeń bądź dokumentów umożliwiających przeprowadzenie analizy, o której mowa w ust. 2, mogą stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania wniosku. Zastosowanie wskazanej regulacji nie znajdowało jednak podstaw w stanie faktycznym sprawy gdyż skarżący w odpowiedzi na pismo Wydziału Zasobów Lokalowych dla [...] z dnia [...] lutego 2013 r. przesłał organowi przy piśmie z dnia 26 marca 2013 r. oświadczenia zawierające informacje potrzebne do rozpatrzenia sprawy. Dodatkowych informacji organ nie żądał. W tych warunkach organ powinien był dokonać oceny znaczenia i wartości nadesłanych materiałów dla rozpatrywanej sprawy. Organ tego nie dokonał, co czyni zasadnym zarzut, iż materiał dowodowy nie został rozpatrzony. Natomiast wadliwie zastosował przepis § 22 ust. 5 uchwały Rady m.st.. Warszawy przyjmując, że skarżący mimo dodatkowego pisma, nie przedstawił dokumentów, a tym samym uniemożliwił przeprowadzenie pełnej analizy wniosku. Wadliwość ta prowadziła do odmowy zakwalifikowania skarżącego do umieszczenia na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu. Nie można zgodzić się z organem, iż skarżący ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, w warunkach gdy zakończenie kary i zwolnienie z zakładu karnego nastąpi [...] października 2015 r. Zgodnie z art. 94 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1 albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego. Jeżeli nie stwierdzono nieważności uchwały lub zarządzenia z powodu upływu terminu określonego w ust. 1, a istnieją przesłanki stwierdzenia nieważności, sąd administracyjny orzeka o ich niezgodności z prawem. Z taką sytuacją wobec upływu jednego roku od podjęcia zaskarżonej uchwały, mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 147 § 1 i art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w wyroku.