II SA/Wa 1801/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.), Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2012 r. sprawy ze skargi B. M. na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku B. M. z dnia [...] listopada 2009 r. o udzielenie informacji publicznej; 2) stwierdza, że określone w pkt 1 postanowienia nie podlegają wykonaniu w całości. B. M. wnioskiem z dnia [...] listopada 2009 r., na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwrócił się do Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] o udostępnienie kopii postępowania przygotowawczego dotyczącego nieprawidłowości w złożonym oświadczeniu majątkowym przez Wójta Gminy K. – R. B. (k-[...] akt administracyjnych). Organ I, a następnie II instancji, wskazując art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmówił udostępnienia żądanych informacji, powołując się na tajemnicę skarbową. Decyzje te stały się przedmiotem skargi do tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1073/10 uchylił zaskarżone decyzje. W motywach uzasadnienia Sąd wskazał, że organ nie ustalił treści żądania skarżącego, to jest zakresu żądania, a zatem nie można jednoznacznie ustalić, czy żądane informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. W wykonaniu powyższego wyroku Sądu organ wezwał B. M., pismem z dnia [...] marca 2011 r., do uzupełnienia wniosku z dnia [...] listopada 2009 r. poprzez wyjaśnienie zakresu żądania objętego wnioskiem. Jako podstawę prawną organ wskazał art. 64 § 2 k.p.a. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organu B. M., pismem z dnia [...] marca 2011 r. (k-[...] akt administracyjnych), udzielił organowi informacji, które organ zakwalifikował jako niejasne i niepełne. Ponownie więc organ wezwał skarżącego pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. o sprecyzowanie, czy domaga się udostępnienia wyniku kontroli, czy informacji wynikających z wyników kontroli. Powyższe wezwanie skarżący otrzymał w dniu 8 kwietnia 2011 r. i jak wynika z akt postępowania, skarżący na to wezwanie nie udzielił żadnej odpowiedzi. Postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...], na podstawie art. 123 § 1 i art. 64 § 2 k.p.a., pozostawił wniosek skarżącego z dnia [...] listopada 2009 r. bez rozpatrzenia, wskazując, że zakres żądania informacyjnego nie został przez skarżącego doprecyzowany. Na powyższe postanowienie (o pozostawieniu sprawy bez rozpatrzenia) skarżący złożył pismem z dnia [...] maja 2011 r. zażalenie. W wyniku jego rozpatrzenia Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Wskazał, że brak było aktu prawnego, od którego skarżący mógł wnieść środek zaskarżenia (nie było bowiem wydanej decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, a jedynie wydane zostało rozstrzygnięcie w trybie art. 64 § 2 k.p.a. o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia). Uzasadniając postanowienie o niedopuszczalności zażalenia, organ wyjaśnił, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia jest czynnością materialno-techniczną i nie wymaga ono rozstrzygnięcia w formie postanowienia. Powyższe postanowienie z dnia [...] czerwca 2011 r., wydane na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, stało się przedmiotem skargi B. M. do tutejszego Sądu. Wnosząc o jego uchylenie, skarżący przedstawił argumenty uzasadniające zgłoszone przez niego żądanie informacyjne. Wskazywał, że akta zakończonego postępowania skarbowego podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powołując się na art. 4, art. 5, art. 10, art. 11, art. 14 uodip i art. 61 Konstytucji RP, podniósł, że organ winien był udzielić mu żądanych informacji. Nadto skarżący kwestionował ustalenia organu, że żądane informacje stanowią tajemnicę skarbową, uzasadniającą odmowę ich udostępnienia w kontekście art. 5 uodip. Podkreślił, że organ w załatwieniu jego wniosku pozostaje w zwłoce i bezczynności od 2009 r. Wyjaśnił, że żądał wyniku kontroli oświadczenia majątkowego R. B. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać należy, iż przedmiotowa sprawa dotyczy udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Przedmiot postępowania (żądanie skarżącego dotyczące, udzielenia informacji publicznej) w rozpoznawanej sprawie ma zasadnicze znaczenie, albowiem materia sprawy determinuje i przesądza, które przepisy (materialne i procesowe) znajdą w sprawie zastosowanie. Z uwagi na to, że przedmiotem sprawy jest dostęp do informacji publicznej, zastosowanie w sprawie znajdują - jako lex specialis - przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej (a nie przepisy k.p.a.). Ustawa o dostępie do informacji publicznej kompleksowo i samodzielnie reguluje tryb rozpoznania wniosków, formy zakończenia postępowania. Wśród katalogu rozstrzygnięć, wymienia decyzje o odmowie udostępnienia informacji publicznej (art. 16) lub umorzenia postępowania (art. 14). Katalog rozstrzygnięć na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej jest katalogiem zamkniętym. Racjonalny ustawodawca nie przewiedział żadnych innych form zakończenia postępowania, a zatem każde inne rozstrzygnięcie będzie rozstrzygnięciem nieprawidłowym, bo niezgodnym z katalogiem rozstrzygnięć przewidzianych ustawą o dostępie do informacji publicznej. W rozpoznawanej sprawie (która ma charakter proceduralny) organ bez żadnej podstawy prawnej (mając niewątpliwie trudności w ustaleniu treści żądania) zastosował posiłkowo przepisy k.p.a., żądając sprecyzowania żądania w trybie art. 64 k.p.a. Podkreślić ponownie należy, iż uzupełnienie jednej regulacji prawnej, to jest ustawy o dostępie do informacji publicznej inną regulacją – k.p.a. zostało przewidziane w ustawie o dostępie do informacji publicznej w ściśle określonym w przypadku, a mianowicie w art. 16 ust. 2 uodip. Przepis ten przewiduje, że do decyzji, o których mowa w ust. 1 (do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej) oraz umorzenia postępowania stosuje się przepisy k.p.a. W rozpoznawanej sprawie nie doszło do wydania decyzji ani postanowienia o umorzeniu postępowania, a zatem zastosowanie przez organ przepisów k.p.a. (art. 64) było niedopuszczalne. Ponownie rozpoznając sprawę, organ dokona kwalifikacji żądania pod kątem, czy żądana informacja (choć nieprecyzyjna) może być zakwalifikowana, jako informacja publiczna w rozumieniu art. 6 uodip. Nie mogąc ustalić treści żądania, organ rozpozna sprawę w trybie art. 14 ustawy. Przepis ten reguluje i wskazuje tryb postępowania, kiedy informacja publiczna nie może być udostępniona. Mając na uwadze, że sprawa ma charakter procesowy, albowiem jej przedmiotem jest postanowienie o niedopuszczalności zażalenia, Sąd nie był władny odnieść się merytorycznie do kwestii kwalifikacji i zasadności żądania opartego na ustawie o dostępie do informacji publicznej. W oparciu o przepis art. 134 § 1 ust. 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c tej ustawy, uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie z dnia [...] maja 2011 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2009 r., bez rozpatrzenia.