II SA/Wa 1802/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 22 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.K. i J.G. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zmiany nazwy ulicy p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - Przedmiotem skargi z dnia 22 sierpnia 2013 r. wniesionej w tym dniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Rady Miejskiej w S., I.K. i J.G. uczynili uchwałę Rady Miejskiej w S. nr [...] z dnia [...] mara 2013 r. w przedmiocie zmiany nazwy ulicy. W odpowiedzi na skargę, Rada Miejska w S. wniosła o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia zarzutu niedopuszczalności – o jej oddalenie. Uzasadniając tak zajęte stanowisko procesowe w zakresie pierwszego ze sformułowanych wniosków procesowych, organ podniósł, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, ponieważ wezwanie do usunięcia naruszenia skierowane przez skarżących do Rady Miejskiej wpłynęło do Biura Rady w dniu 13 maja 2013 r., a na wezwanie to rada nie udzieliła odpowiedzi. W tej zaś sytuacji, skarżący, zgodnie z art. 52 § 3 i § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinni byli wnieść skargę najpóźniej w ostatnim dniu 60 – dniowego terminu liczonego od dnia doręczenia organowi wezwania, czyli w dniu 12 lipca 2013 r. Natomiast skarżący skargę na wskazaną uchwałę wnieśli dopiero w dniu 22 sierpnia 2013 r. Ta z kolei okoliczność czyni skargę niedopuszczalną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Ustawa z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm. ) przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy. Jak stanowi bowiem art. 101 ust. 1 tej ustawy, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Oznacza to zatem, że podmiot domagający się ochrony sądowoadministracyjnej może wnieść skargę również na uchwałę rady gminy (w niniejszej sprawie uchwałę Rady Miejskiej w S.) w przedmiocie przewidzianych prawem uprawnień i obowiązków, przy czym wnoszący skargę musi każdorazowo spełnić warunek formalny określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, tzn. ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia, a dopiero po bezskutecznym wezwaniu może wnieść skargę do sądu administracyjnego. Trzeba przy tym podkreślić, że złożenie przez stronę wezwania do usunięcia naruszenia prawa ma jeszcze inne doniosłe dla strony znaczenie prawne, jego złożenie jest bowiem nie tylko warunkiem dopuszczalności skargi samym w sobie, ale otwiera również bieg terminu do wniesienia skargi, o której mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Na wskazaną doniosłość prawną zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów w dniu 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83, LEX nr 260435). I tak, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że – po pierwsze - przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) - po drugie zaś - że skarga na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 K.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. Tym samym oznacza to, że sąd administracyjny w pierwszej kolejności obowiązany jest każdorazowo ustalić, czy strona złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli tak, to czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu do jej wniesienia. Natomiast w tym ostatnim przypadku sąd ma nadto obowiązek ustalić, czy skarżący wniósł skargę w terminie 30 dni od dnia udzielenie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w sytuacji gdy odpowiedzi na wezwanie udzielono przed upływem 60 dni od dnia jego złożenia albo, jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi w tym terminie, czy skarżący wniósł skargę w terminie 60 dni od dnia złożenia wezwania. Ustalenia takiego, co oczywiste, należy dokonać w oparciu o akta administracyjne przekazane sądowi przez organ. Z przekazanych przez Radę Miejską w S. akt wynika, że skarżący wezwanie Rady Miejskiej w S. do usunięcia naruszenia prawa zamieścili w piśmie z dnia 12 maja 2013 r. skierowanym do Przewodniczącej Rady. Z treści tego pisma wynika bowiem w sposób jednoznaczny, że skarżący wystąpili w nim z żądaniem dokonania zmian w uchwale nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. poprzez skreślenie w załączniku do uchwały pozycji nr [...] – nazwy [...] i wniesienie w odpowiedniej (alfabetycznej) pozycji – nazwy [...]. Pismo to wpłynęło do Urzędu Miejskiego w S. Biura Obsługi Klienta w dniu 13 maja 2013 r. Z kolei Rada na wskazane wezwanie nie udzieliła odpowiedzi. To zatem od dnia 12 maja 2013 r. rozpoczął swój bieg 60 - dniowy termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W rezultacie koniec tego terminu przypadał na dzień 12 lipca 2013 r. Natomiast z akt sądowych w sposób bezsporny wynika, że skargę sporządzoną w dniu 22 sierpnia 2013 r. I.K.i J.G. wnieśli, za pośrednictwem Rady, w tym właśnie dniu (pieczęć UM w S. Biura Obsługi Klienta z datą wpływu na dzień 22 sierpnia 2013 r.). Data wniesienia skargi przypada zatem już po 12 lipca 2013 r., a w konsekwencji oznacza to, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Dodatkowo należy wyjaśnić, że powtórzenie w samej treści skargi żądania zamieszczonego uprzednio w wezwaniu do usunięcia naruszenia, a tak uczynili skarżący w niniejszej sprawie, nie stanowi bezskutecznego wezwania do usunięcia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, ponieważ wolą ustawodawcy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma poprzedzać wniesienie skargi, a dopiero przedział czasowy, którego początek wyznacza złożenie wezwania a koniec wyznacza wniesienie skargi, pozwala na dokonanie oceny, czy wezwanie było bezskuteczne. Toteż jednoczesne złożenie wezwania wraz ze skargą nie czyni zadość wyżej opisanemu obowiązkowi formalnemu nałożonemu na stronę wnoszącą skargę do sądu administracyjnego. W takiej bowiem sytuacji skarga byłaby również niedopuszczalna, tym razem ze względu na jej przedwczesność. W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, należało postanowić jak w sentencji.