II SA/Wa 1836/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi - Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wobec nie uzupełnienia braków formalnych skargi, odrzucił skargę A. T. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku opróżnienia lokalu mieszkalnego. Przedmiotowe postanowienie skarżąca otrzymała w dniu 15 lutego 2016 r. W dniu 16 lutego 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tym samym dniu w kasie Sądu uiściła należny wpis sądowy oraz przedłożyła odpisy skargi. Uzasadniając wniosek skarżąca podała, że o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego dowiedziała się z doręczonego postanowienia o odrzuceniu skargi. Stwierdziła jednocześnie, że prawdopodobnie kierowane do niej pismo Sądu zawierające odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi – zaginęło po odebraniu z poczty. Nadmieniła, że pisma otrzymane przez męża, córkę i syna nie zawierały wezwania do uiszczenia wpisu. Stwierdziła, że zawsze członkowie rodziny otrzymywali pisma o tej samej treści, dlatego nastąpiło nieumyślne nieopłacenie wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 ppsa stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie. Przesłanką przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej, pojmowanej w sposób obiektywny winy. Od strony postępowania należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych, zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych (por. E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 1970 r., s. 136). W judykaturze przyjmuje się, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I OZ 414/14, LEX nr 1480920). Podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu będzie skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14, LEX nr 1465314). W rozpoznawanej sprawie skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazała na zaginięcie, po odebraniu z poczty korespondencji do niej skierowanej. Strona przyznała, że przedmiotową korespondencję odebrała z poczty, lecz najprawdopodobniej zaginęła ona po powrocie do domu. W ocenie Sądu, podniesione we wniosku okoliczności nie mogą świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu. Przedstawione we wniosku nieprawidłowości są dowodem na brak należytej staranności przez skarżącą i stanowią błąd, za który winę ponosi strona. Skarżący nie może oczekiwać, że brak staranności i nadzoru nad korespondencją sądową, będzie rekompensowany poprzez przywrócenie terminu do dokonania zaniedbanych czynności. Wobec czego zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie można uznać, aby po stronie skarżącej wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.