II SA/Wa 1877/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Iwona Maciejuk Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Protokolant – referent stażysta Małgorzata Ciach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości premii – oddala skargę – Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], działając na podstawie m.in. art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 621 ze zm.) i § 4 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 września 2006 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego (Dz. U. Nr 117, poz. 1311 ze zm.), z dniem [...] czerwca 2014 r. powierzył agentowi specjalnemu w Wydziale [...] w G. skarżącemu M. W. pełnienie na okres 6 miesięcy obowiązków służbowych na stanowisku agenta specjalnego w [...] w G., z premią w wysokości 17% uposażenia zasadniczego, tj. kwota [...] zł. Następnie Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...], działając na podstawie art. 89 ust. 4 – 4d ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustalił skarżącemu M. W. w okresie od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. premię w wysokości 2% uposażenia zasadniczego tj. kwotę [...] zł i na podstawie art. 108 k.p.a. nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 89 ust. 4 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, funkcjonariusz CBA otrzymuje premię, której wysokość kształtuje się do 30% uposażenia zasadniczego, jednak nie mniej niż 1% i wynika z tego, że premia jest stałym składnikiem uposażenia, którego wysokość jest zmienna i może wynosić od 1% do 30% uposażenia zasadniczego. Natomiast przepis art. 89 ust. 4b ustawy stanowi, że Szef CBA ustala wysokość premii na okres 6 miesięcy w terminach od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca oraz od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku. Z regulacji zawartej we wskazanych powyżej przepisach jednoznacznie wynika, że wysokość premii powinna być odrębnie ustalana na każdy z sześciomiesięcznych okresów premiowych. Z kolei w myśl art. 89 ust. 4a ustawy, wysokość premii funkcjonariusza jest ustalana przez Szefa CBA na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej CBA, w której funkcjonariusz pełni służbę, a ustalenie wysokości premii, zgodnie z dyspozycją art. 89 ust. 4a ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, następuje w drodze decyzji. Natomiast zgodnie z treścią art. 89 ust. 4d ustawy, wysokość premii funkcjonariusza CBA jest uzależniona od: 1. stopnia trudności, złożoności i sposobu realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza; 2. kwalifikacji zawodowych funkcjonariusza; 3. efektów pracy funkcjonariusza; 4. opinii służbowej poprzedzającej ustalenie wysokości premii. W rozpoznawanej sprawie skarżący M. W. legitymuje się wykształceniem wyższym, tj. w dniu [...] listopada 1999 r. ukończył studia na Uniwersytecie [...] w T. na kierunku [...], uzyskując tytuł magistra. W trakcie służby w CBA ukończył m.in. szkolenie podstawowe uzupełniające (wrzesień 2007 r.). Natomiast przed przyjęciem do służby w CBA był funkcjonariuszem Policji z ponad sześcioletnim stażem służby. Tym samym posiada odpowiednie kwalifikacje zawodowe do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku. Z ostatniej opinii służbowej sporządzonej za okres od dnia 31 maja 2011 r. do dnia 31 maja 2013 r. wynika, że jest ona pozytywna, a średnia uzyskanych ocen wynosi 4,8 w pięciostopniowej skali. Tym samym funkcjonariusz posiada dobrą, ostatnią opinię służbową. Jednakże opinia ta nie wartościuje ostatniego sześciomiesięcznego okresu służby funkcjonariusza, a zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy, funkcjonariusz podlega opiniowaniu nie rzadziej niż raz na dwa lata. Jednakże z powołanych powyżej przepisów ustawy nie wynika obowiązek wydania opinii służbowej przed określeniem stawki procentowej premii na nowy okres premiowy. W dalszej części wskazano, że z wniosku kierownika jednostki organizacyjnej przesłanego do Biura Kadr i Szkolenia CBA faksem w dniu 10 czerwca 2014 r. wynika m.in., iż wymieniony funkcjonariusz z nałożonych obowiązków wywiązuje się w sposób niedostateczny. W opiniowanym okresie w wykonywaniu zadań służbowych przez skarżącego stwierdzono liczne nieprawidłowości związane z realizacją zadań służbowych polegające m.in. na podejmowaniu czynności bez wiedzy i zgody przełożonych, które zostały udokumentowane w niejawnych notatkach służbowych z dnia [...] i [...]maja 2014 r. oznaczonych klauzulą poufne. W opinii kierownika jednostki organizacyjnej, pomimo posiadanych przez funkcjonariusza kompetencji i doświadczenia, realizowane przez niego czynności wymagają stałego nadzoru i monitorowania, co uzasadnia ustalenie premii w wysokości 2% uposażenia zasadniczego. Powyższa sytuacja miała przełożenie na kolejną przesłankę, którą należy mieć na uwadze przy ustaleniu wysokości premii, a mianowicie efektywność służby funkcjonariuszy. Brak odpowiedniego zaangażowania przy prowadzonych sprawach miał wpływ na obniżenie efektywności służby, a także na uzyskiwane wyniki. Uwzględniając mniejsze obciążenie obowiązkami służbowymi, związane z czasowym wykonywaniem obowiązków służbowych w innej komórce organizacyjnej Delegatury CBA w G. z jednoczesnym spadkiem efektywności służby, kierownik jednostki organizacyjnej uznał wniosek o przyznanie premii w wysokości 2% uposażenia zasadniczego za zasadny. Wobec powyższych faktów i uwzględniając kryteria mające wpływ na wysokość premii w nowym okresie premiowym organ uznał, że powyższy wniosek jest zasadny, a ustalona wysokość premii jest adekwatna do zaangażowania funkcjonariusza oraz stopnia złożoności i sposobu realizacji powierzonych obowiązków służbowych, a także efektywności służby. Ponadto decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny, tożsamy z interesem służby, przejawiający się potrzebą niezwłocznego wywołania skutku prawnego określonego w decyzji z dniem [...] lipca 2014 r., tj. z początkiem nowego okresu premiowego. We wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. do Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżący powołując się na fakt opisanego już wyżej powierzenia mu pełnienia obowiązków na innym stanowisku służbowym stwierdził, że w treści art. 60 ust. 1 ustawy zawarto bezwzględny zakaz obniżania "uposażenia" funkcjonariuszowi, któremu powierzono pełnienie obowiązków służbowych na innym stanowisku. Zgodnie z art. 89 ust. 3 ustawy, "uposażenie" składa się zaś z uposażenia zasadniczego i premii, oraz dodatku specjalnego w przypadku jego przyznania. Zatem – zdaniem skarżącego – zakaz obniżania uposażenia wyrażony w art. 60 ust. 1 ustawy dotyczy w szczególności premii będącej jego składową. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję personalną w części dotyczącej daty ustalenia premii i określił nową datę ustalenia premii na dzień [...] lipca 2014 r., zaś w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu – powołując się na argumentację w niej zawartą – podał, że zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy, funkcjonariuszowi można powierzyć, na okres do 6 miesięcy, pełnienie obowiązków służbowych na innym stanowisku. W takim przypadku uposażenie funkcjonariusza nie może być obniżone. Przepis ten pełni funkcję gwarancyjną w tym znaczeniu, że zabezpiecza funkcjonariusza przed zmianą uposażenia tylko z tego powodu, że zostało mu powierzone pełnienie obowiązków na określonym, innym stanowisku. Wskazując inne stanowisko służbowe ustawodawca nie wyklucza bowiem także powierzenia pełnienia obowiązków na niższym stanowisku niż dotychczas zajmowane i zabezpieczeniem interesu funkcjonariusza w takiej sytuacji jest właśnie gwarancja wyrażona w art. 60 ustawy. Zatem błędna jest interpretacja skarżącego, zgodnie z którą przepis ten wyłącza jakiekolwiek zmiany wysokości uposażenia już w trakcie pełnienia obowiązków na tym innym stanowisku. Wykonywanie zadań służbowych podlega bowiem takim samym zasadom jak w przypadku innych funkcjonariuszy. Przyjęcie odmiennej interpretacji prowadziłoby do wniosku, że niezależnie od jakości służby funkcjonariusza, nie ma możliwości dyscyplinowania go zgodnie z przepisami ustawy. Premia stanowi składnik uposażenia o charakterze ocennym: motywacyjnym lub dyscyplinującym, w zależności od wykonywanych zadań, efektów pracy i opinii służbowej. Aż trzy kryteria spośród czterech, które Szef winien wziąć pod uwagę ustalając wysokość premii to przesłanki odnoszące się do rezultatów pełnionej służby. O specyfice premii jako składnika uposażenia świadczy ponadto regulacja odnosząca się do zmian wysokości premii jako składnika uposażenia. I tak, zgodnie z art. 89 ust. 4f ustawy, Szef CBA może ustalić wyższą wysokość premii, przed upływem sześciomiesięcznego okresu, na który została ustalona, jeżeli jest to uzasadnione charakterem i efektami bieżąco realizowanych zadań lub wykonywaniem przez funkcjonariusza czynności wykraczających poza zakres jego obowiązków służbowych albo, zgodnie z art. 89 ust. 4e ustawy o CBA, w uzasadnionych przypadkach, a w szczególności w przypadku: 1) popełnienia przez funkcjonariusza przestępstwa, przestępstwa skarbowego lub przewinienia dyscyplinarnego, 2) niewywiązywania się przez funkcjonariusza z realizacji zadań służbowych, 3) znacznego obniżenia efektywności pracy funkcjonariusza – obniżyć wysokość premii przed upływem sześciomiesięcznego okresu, na który została ustalona. Natomiast zaprezentowana przez skarżącego interpretacja prowadziłaby do konkluzji, że w trakcie powierzenia pełnienia obowiązków służbowych na innym niż dotychczasowe stanowisku, niemożliwym jest dokonanie przez Szefa CBA oceny pełnionej służby. Tak więc premii nie należy traktować jako stałego dodatku za dotychczasową nienaganną służbę, lecz jako ruchomy składnik uposażenia za aktualnie należyte realizowanie wyznaczonych zadań i czynności. Co do zasady istnieje ścisły związek pomiędzy przyznaniem funkcjonariuszowi premii w określonej wysokości a sposobem wykonywania przez niego obowiązków oraz zadań i takiego charakteru premii nie zmienia norma wyrażona w art. 60 ust. 1 ustawy. Ponadto istnieje zasadnicza różnica w podnoszonym przez stronę "obniżeniu premii", a jej "ustaleniu". W przedmiotowej sprawie Szef CBA, realizując przyznane mu przepisami prawa uprawnienie, dokonał ustalenia wysokości premii na nowy okres premiowy. Wskazano również, że wykonanie decyzji nieostatecznej ma charakter wyjątkowy, dlatego też przesłanki nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności poddawane są wykładni ścisłej. Jedną z tych przesłanek jest "niezbędność" niezwłocznego wprowadzenia rozstrzygnięcia decyzji w życie. Odwołując się do wskazanego pojęcia podkreślono, że może to nastąpić wówczas, gdy w danym czasie i w danej sytuacji nie można się obejść bez wykonania praw lub obowiązków, o których rozstrzyga się w decyzji, ponieważ zwłoka w ich wykonaniu zagraża dobrom chronionym, określonym w art. 108 § 1 k.p.a. (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 1998 r. sygn. akt VSA 686/97). Zaskarżona decyzja spełnia wymagania określone w art. 108 § 1 k.p.a., gdyż w jej motywach przytoczono okoliczności i przesłanki, które uzasadniają przedłożenie interesu społecznego nad indywidualnym interesem strony. Nadanie zaskarżonej decyzji personalnej rygoru natychmiastowej wykonalności spowodowane ochroną interesu służby mieści się w pojęciu – inny interes społeczny i dlatego nie znaleziono podstaw do uchylenia nadanego zaskarżonej decyzji personalnej rygoru natychmiastowej wykonalności. Na koniec stwierdzono, że stosownie do treści art. 110 k.p.a., organ który wydał decyzję jest nią związany od dnia jej doręczenia. Decyzja zatem wywołuje określone w niej skutki prawne dopiero od dnia doręczenia lub ogłoszenia stronie. Z uwagi więc na fakt, iż decyzja personalna Szefa CBA z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie ustalenia wysokości premii, w okresie od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r. w wysokości 2% została doręczona skarżącemu w dniu [...] lipca 2014 r., a przedmiotowemu rozstrzygnięciu nadano rygor natychmiastowej wykonalności, należało na nowo określić datę przyznania premii od dnia [...] lipca 2014 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] września 2014 r. uzupełnionej pismem z dnia [...] listopada 2014 r., w którym skarżący wskazał, iż przedmiotem skargi jest decyzja z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] M. W. zarzucił naruszenie art. 60 ust. 1 i art. 89 ust. 4 d ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym oraz błędne ustalenie stanu faktycznego, wnosząc o jej uchylenie oraz o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny – podał, że norma art. 60 ust. 1 ustawy jest przepisem dającym Szefowi CBA szczególne uprawnienia względem podległych funkcjonariuszy i powierzenie pełnienia obowiązków jest uniezależnione od zgody funkcjonariusza. Zrozumiałe przeto jest, że formułując taką szczególną prerogatywę Szefa CBA, ustawodawca zapewnić musiał także szczególną ochronę prawa funkcjonariusza do uposażenia, tak aby omawiane uprawnienie Szefa CBA nie stało się w rzeczywistości furtką umożliwiającą faktyczne czasowe przeniesienie na niższe stanowisko służbowe z pominięciem warunków sformułowanych w art. 61 ustawy, w tych wszystkich przypadkach, w których powierzane obowiązki cechowałyby się mniejszą złożonością i mniejszym stopniem trudności. Ochronę praw funkcjonariuszy prawodawca zapewnił zawierając w art. 60 ust. 1 zastrzeżenie, że w przypadku powierzenia pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku służbowym, uposażenie funkcjonariusza nie może zostać obniżone. Oczywistym jest przy tym, że zapis ten dotyczy także i ustalonej premii funkcjonariusza, która jest, zgodnie z treścią art. 89 ust. 3 ustawy, składnikiem uposażenia, zaś interpretacja organu, jakoby zapis art. 60 ust. 1 dotyczył tylko i wyłącznie uposażenia zasadniczego jest błędna. Zapis art. 60 ust. 1 ustawy należy traktować jako normę szczególną w stosunku do przepisów art. 89 ustawy normujących ogólne zasady ustalania premii funkcjonariusza CBA. Odmienna interpretacja byłaby nie tylko sprzeczna z brzmieniem ustawy i celem normy, ale także z podstawowymi zasadami współżycia społecznego, obciążając funkcjonariuszy CBA negatywnymi konsekwencjami finansowymi realizacji bieżących potrzeb służby, przejawiających się czasowym i autorytarnym powierzeniem im pełnienia obowiązków wymagających mniejszego zaangażowania, mimo posiadania kwalifikacji i deklarowanej chęci do wykonywania zadań o większej złożoności. Zatem jego premia nie mogła zostać ustalona w wysokości niższej od dotychczasowej, wynoszącej 17% uposażenia zasadniczego. Zaskarżona decyzja narusza także normę art. 89 ust. 4d ustawy, zgodnie z którym wysokość premii jest uzależniona od tworzących zamknięty katalog okoliczności. Premia jest uznaniowym składnikiem uposażenia, jednak uznanie to nie może być dowolne, a winno opierać się o analizę wskazanych w ustawie kryteriów. W omawianym przypadku bezsporne są jego wysokie kwalifikacje zawodowe, a w związku z powierzeniem pełnienia obowiązków służbowych na stanowisku agenta specjalnego w [...] w G., znacznie spadł stopień trudności i złożoności zadań wykonywanych przez funkcjonariusza, przy czym okoliczność ta jednak z przyczyn wskazanych powyżej nie może mieć znaczenia dla ustalenia wysokości premii. Ponadto w uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że "w opiniowanym okresie w wykonywaniu zadań służbowych ww. funkcjonariusza stwierdzono liczne nieprawidłowości związane z realizacją zadań służbowych polegające między innymi na podejmowaniu czynności bez wiedzy i zgody przełożonych", co zdaje się wskazywać na to, że Dyrektor Delegatury CBA w G. sporządził i przesłał do Biura Kadr i Szkolenia CBA jego opinię służbową. Jeżeli tak, to złamał zapis art. 57 ust. 3 ustawy nie zapoznając się z ostatnio sporządzoną opinią. Jeżeli zaś omawiany dokument nie był opinią służbową sensu stricto, a stanowił jedynie uwagi Dyrektora Delegatury, to ich uwzględnienie przez organ przy ustalaniu wysokości premii w miejscu opinii służbowej stanowi z kolei złamanie normy art. 89 ust. 4d ustawy. Nie ma przy tym w rozpatrywanym przypadku jakiegokolwiek znaczenia podnoszony przez organ zapis art. 89 ust. 4e ustawy, zgodnie z którym Szef CBA może obniżyć wysokość premii przed upływem sześciomiesięcznego okresu, na który została ustalona. Przepis ten nie pozwala bowiem na uwzględnienie przy jej określaniu innych kryteriów poza wskazanymi expressis verbis w ust. 4d. Bez względu na naturę wskazanej nieprawidłowości i miejsce jej zaistnienia, działania Szefa CBA oraz Dyrektora Delegatury CBA w G. doprowadziły do pozbawienia go prawa już nie tylko do wypowiedzenia się co do oceny swej pracy i jej efektów, wziętej pod uwagę przy ustalaniu wysokości premii, lecz nawet do wglądu w nią. Tymczasem z fragmentarycznych informacji zawartych w uzasadnieniach kwestionowanych decyzji z dnia [...] czerwca 2014r. oraz [...] sierpnia 2014r. wynika, że ocena taka jest całkowicie niezasadna i oparta na nieprawdziwych danych/nieudowodnionych okolicznościach. We wskazanym wyżej dokumencie przesłanym do Biura Kadr i Szkolenia CBA, Kierownik Jednostki Organizacyjnej CBA, Dyrektor Delegatury CBA w G. miał wskazać na: 1. liczne nieprawidłowości związane z realizacją zadań służbowych polegające na podejmowaniu czynności bez wiedzy i zgody przełożonych, 2. konieczność stałego nadzoru i monitorowania jego czynności służbowych, 3. brak odpowiedniego zaangażowania przy prowadzonych sprawach, który miał wpływ na obniżenie efektywności służby, a także na uzyskiwane wyniki. Tymczasem twierdzenie zawarte w punkcie 3 jest nieprawdziwe. W prowadzonych sprawach zawsze niezmiennie wykazywał się wysokim zaangażowaniem, co przynosiło szereg wymiernych efektów dla służby, o czym świadczą liczne nagrody oraz wyróżnienia funkcjonariusza i prowadzenie skomplikowanych oraz wielowątkowych spraw operacyjnych. Jednakże całość prowadzonych spraw została mu odebrana w dniu [...] maja 2014r., kiedy to wszczęto przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne. W dniu [...] maja 2014r. Dyrektor Delegatury CBA w G. wszczął przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne. W jego toku zarzucono przeprowadzenie 3 rozmów operacyjnych bez uprzedniej wiedzy i zgody przełożonych, co w opinii przełożonego dyscyplinarnego stanowić miało "niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach prawa". Postępowanie dyscyplinarne trwa nadal. Okres prowadzenia czynności dowodowych był trzykrotnie przedłużany, ostatnio do [...] września 2014 r. W sprawie nie zapadło dotąd jakiekolwiek, choćby nieprawomocne rozstrzygnięcie. Okoliczności ewentualnych przewinień dyscyplinarnych są zatem nadal badane, a ewentualne nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków służbowych nadal pozostają nieudowodnione. Zatem uwzględnianie tych okoliczności przy ustalaniu wysokości premii wydaje się być zatem niedopuszczalne. W odpowiedzi na skargę Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne wskazał, że za odrzuceniem przemawia okoliczność, iż skarżący złożył skargę na decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...]. W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2014 r. skarżący przeprowadził polemikę z argumentacją organu zawartą w odpowiedzi na skargę i podtrzymał zarzuty ze skargi, zaś w drugim piśmie z tego samego dnia sprecyzował, że przedmiotem skargi jest decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem została ona wydana zgodnie z prawem. Stosownie do treści art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (tekst jedn. z 2012 r., poz. 521 ze zm.), prawo do uposażenia powstaje z dniem powołania, powierzenia obowiązków albo mianowania funkcjonariusza na stanowisko służbowe, zaś w myśl ust. 3 tegoż przepisu, uposażenie składa się z uposażenia zasadniczego i premii oraz z dodatku specjalnego, w przypadku jego przyznania. Wysokość natomiast premii, określona jest w ust. 4 i kształtuje się ona do 30% uposażenia zasadniczego, jednak nie mniej niż 1%. Z kolei na podstawie ust. 4a cytowanego przepisu, to Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego ustala wysokość premii funkcjonariusza na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej Centralnego Biura Antykorupcyjnego w której funkcjonariusz pełni służbę i ustala się ją na okres 6 miesięcy, w terminach od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku, a dalej od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku (ust. 4b), a jej wysokość – w myśl ust. 4c – uzależniona jest od: 1) stopnia trudności, złożoności i sposobu realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza, 2) kwalifikacji zawodowych funkcjonariusza, 3) efektów pracy funkcjonariusza i 4) opinii służbowej poprzedzającej ustalenie wysokości premii. Reasumując, premia przyznawana funkcjonariuszowi CBA ma charakter obligatoryjnego dodatku do uposażenia, którego wysokość jest uzależniona od przesłanek wymienionych w art. 89 ust. 4d ustawy. W judykaturze przyjmuje się, że nie ma ona charakteru premii znanej przepisom prawa pracy, wedle których premia jest swego rodzaju dodatkiem do wynagrodzenia przyznawanym za wykonaną pracę i efekty jakie ona przyniosła dla pracodawcy (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 597/10 – publik. LEX nr 755362). Konstrukcja premii z art. 89 ust. 4 ustawy wskazuje, iż ustawodawca pozostawił Szefowi CBA prawo do kreowania wysokości przyznanej premii, w granicach od 1% do 30% uposażenia zasadniczego. Celem takiego rozwiązania jest umożliwienie kształtowania elastycznej polityki kadrowej przez organ odpowiedzialny za prawidłowe funkcjonowanie służby specjalnej, jaką jest CBA, ale prawo do niej jest ograniczone. Szef CBA, ustalając wysokość premii dla funkcjonariusza, ma bowiem obowiązek kierować się przesłankami określonymi w ust. 4d ustawy. Decyzja administracyjna ustalająca wysokość premii powinna zatem odnosić się do tych przesłanek, z podaniem, jakie elementy organ wziął pod uwagę przyznając funkcjonariuszowi premię w danej wysokości. Inaczej mówiąc, decyzja ta powinna odpowiadać warunkom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Zaznaczyć przede wszystkim należy, iż przedmiotowa premia jest obligatoryjnym składnikiem uposażenia należnego funkcjonariuszowi i ta cecha sprawia, iż jest to stały składnik uposażenia, ale tylko w znaczeniu przysługującego świadczenia. Wskazuje na to cytowany już wyżej art. 89 ust. 3 powołanej ustawy stanowiąc, iż uposażenie składa się z uposażenia i premii (...) oraz kształtowanie jej wysokości w przedziale określonym przepisem art. 89 ust. 4. Nie oznacza to jednak, iż określenie wysokości premii, przyznawanej w kolejnych po sobie następujących 6 miesięcznych okresach, jest wolne od oceny złożoności wykonywanych przez funkcjonariusza zadań służbowych i efektywności jego pracy. Skoro wysokość premii nie została przez ustawodawcę powiązana w sposób sztywny z wykonywaniem zadań na określonym stanowisku, to ma ona spełniać rolę motywacyjną, polegającą na ocenie kwalifikacji funkcjonariusza, jego postrzeganiu przez przełożonych oraz dokonań zawodowych w danym przedziale czasowym. Stąd też wysokość premii jest zmienna w czasie, co do zasady ustalana na okresy 6 miesięczne, z wyjątkami przewidzianymi ust. 4e – f i ten element nie ma charakteru stałości. Zgodnie bowiem z tymi przepisami, Szef CBA, w uzasadnionych przypadkach, a w szczególności w przypadku: 1) popełnienia przez funkcjonariusza przestępstwa, przestępstwa skarbowego lub przewinienia dyscyplinarnego, 2) niewywiązywania się przez funkcjonariusza z realizacji zadań służbowych, 3) znacznego obniżenia efektywności pracy funkcjonariusza – może obniżyć wysokość premii przed upływem sześciomiesięcznego okresu, na który została ustalona (ust. 4e). Ponadto Szef CBA może ustalić wyższą wysokość premii, przed upływem sześciomiesięcznego okresu, na który została ustalona, jeżeli jest to uzasadnione charakterem i efektami bieżąco realizowanych zadań lub wykonywaniem przez funkcjonariusza czynności wykraczających poza zakres jego obowiązków służbowych (ust. 4f). Raz jeszcze zaznaczyć należy, że premia z art. 89 ust. 4 ustawy pragmatycznej ma charakter stały jedynie, co do otrzymywania świadczenia, nie zaś co do wysokości premii, jako czynnika zmiennego. W rozpoznawanej sprawie natomiast, skarżący M. W. otrzymywał w okresie pełnienia obowiązków agenta specjalnego w Wydziale [...], premię w wysokości 17% uposażenia zasadniczego. Z kolei według art. 60 ust. 1 ustawy, funkcjonariuszowi można powierzyć, na okres 6 miesięcy, pełnienie obowiązków służbowych na innym stanowisku i w takim przypadku uposażenie funkcjonariusza nie może być obniżone. W niniejszej sprawie zaś, jak zostało to już wykazane w stanie faktycznym, Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], z dniem [...] czerwca 2014 r. powierzył skarżącemu pełnienie na okres 6 miesięcy obowiązków służbowych na stanowisku agenta specjalnego w Wydziale Wsparcia Delegatury CBA w G., z premią w wysokości 17% uposażenia zasadniczego. Następnie, na wniosek Szefa Delegatury Centralnego Biura Antykorupcyjnego w G. przesłanym w dniu [...] czerwca 2014 r. do organu, o ustalenie skarżącemu premii w wysokości 2% z uwagi na "liczne nieprawidłowości związane z realizacją zadań służbowych (...) realizowane przez w/w czynności wymagają stałego nadzoru i monitorowania", Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., ustalił skarżącemu w okresie od dnia 3 lipca do dnia 31 grudnia 2014 r. premię w wysokości 2% uposażenia zasadniczego. Istota sporu sprowadza się natomiast, i co skarżący zarzuca w skardze, że skoro na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy zostały mu powierzone obowiązki na innym stanowisku, to w takim razie premia nie mogła mu zostać (nawet późniejszą decyzją) obniżona, bowiem zgodnie z treścią art. 89 ust. 3 ustawy, stanowi ona składowy element uposażenia. Z takim stanowiskiem nie sposób – w ocenie Sądu – zgodzić się, zaś argumentacja organu zasługuje na pełną aprobatę, co w konsekwencji powoduje, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Z tego mianowicie powodu, że literalna wykładnia przepisu 60 ust. 1 ustawy prowadzi do wniosku, iż to w momencie wydania decyzji o powierzeniu funkcjonariuszowi pełnienia obowiązków na innym stanowisku, uposażenie, w tym i premia, nie może mu zostać obniżone, a w rozpoznawanej sprawie, jak już wyżej wykazano, skarżący zachował premię w wysokości 17% uposażenia zasadniczego. Przepis bowiem ten spełnia funkcję gwarancyjną dla funkcjonariusza, że nawet w momencie powierzenia obowiązków na np. niższym stanowisku służbowym, zostanie mu zachowane dotychczasowe uposażenie i ten warunek w rozpoznawanej sprawie został spełniony. Natomiast nie oznacza to w żadnym wypadku, że w późniejszym okresie premia może zostać obniżona funkcjonariuszowi przed upływem sześciomiesięcznego okresu, na który została ustalona. Skoro nastąpiło u skarżącego niewywiązywanie się przez niego z realizacji zadań służbowych i znacznego obniżenia efektywności jego pracy, to na wniosek Szefa Delegatury Centralnego Biura Antykorupcyjnego w G., Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego miał prawo do obniżenia premii na podstawie art. 89 ust. 4e ustawy. Wprawdzie organ nie wskazał na ten przepis w podstawie decyzji, to skonwalidował to poprzez przytoczenie go w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodać w tym miejscu należy, że premia, co już wyżej zaakcentowano, spełnia funkcje motywacyjne, a zatem nie do przyjęcia byłoby przy spełnieniu przesłanek z art. 89 ust. 4e, pozostawienie wysokości premii na niezmienionej wysokości, co ponadto – same w sobie – stanowiłoby zaprzeczenie instrumentu "premiowania". Natomiast sformułowanie w zaskarżonej decyzji "w opiniowanym okresie" absolutnie nie oznacza, że został naruszony przepis art. 57 ust. 4 ustawy, bowiem wyraźnie wskazano, że premia została obniżona na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej i to z powodów zacytowanych już wyżej. Dodać na koniec należy, że zawarte we wniosku w przedmiocie obniżenia premii sformułowanie o braku odpowiedniego zaangażowania jest po pierwsze kwestią ocenną, a po drugie – i to przede wszystkim – mieści się w uprawnieniach władczych przełożonego z uwagi na administracyjnoprawny stosunek służby skarżącego. Zresztą – co wynika z notatki z dnia [...] maja 2015 r. – skarżący nie kwestionuje błędów, których się dopuścił prosząc o "doszkolenie" go w tej kwestii. Organowi zaś wskazać należy, że wniosek o odrzucenie skargi nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2014 r. sprecyzował na żądanie Sądu, iż przedmiotem jego skargi jest decyzja z dnia [...] sierpnia 2014 r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), należało orzec jak w sentencji wyroku.