II SA/Wa 188/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. B. z dnia 30 listopada 2010 r. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia: przyznać adwokatowi M. B. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 39,60 zł stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług. Adwokat M. B., pełnomocnik z urzędu A. K., złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2010 r. oddalającego skargę A. K. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...]. W treści wniosku pełnomocnik skarżącego zamieścił oświadczenie, że koszty za sporządzenie ww. opinii nie zostały pokryte w całości lub w części. Jednocześnie adwokat złożył do akt odpis potwierdzenia nadania, na adres skarżącego, w dniu 4 grudnia 2010 r., sporządzonej opinii przesyłką listową poleconą. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Oznacza to uprawnienie i obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. W niniejszej sprawie okoliczność udzielenia pomocy prawnej została potwierdzona poprzez złożenie dowodu przesłania skarżącemu sporządzonej opinii za pośrednictwem poczty. W myśl zaś § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu wynosi 180 zł (§ 19 pkt 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i ust. 1 pkt 2 lit. "b" ww. rozporządzenia), bowiem opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sporządził adwokat, która nie występował w sprawie przed Sądem I instancji. Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z tych względów należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 180 zł, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i ust. 1 pkt 2 lit. "b" podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zw. z § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak sentencji.