II SA/Wa 1885/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. rozstrzygnął o niezakwalifikowaniu i nieumieszczeniu M. S. na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu [...]. Strona w ustawowym terminie, pismem z dnia [...] lipca 2012 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Zarząd Dzielnicy uchwałą z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], doręczoną dorosłemu domownikowi skarżącej w dniu [...] sierpnia 2012 r. (k-146 akt adm.), negatywnie ustosunkował się do wezwania. M. S. w dniu [...] września 2012 r. (data prezentaty organu na skardze) wniosła skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] w przedmiocie nie zakwalifikowania jej do umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. W piśmie z dnia 27 grudnia 2012 r. skarżąca na wezwanie Sądu uzupełniła skargę, wskazując, że skarży uchwałę z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności ocenia, czy skarga jest dopuszczalna, tj., czy nie zachodzi którakolwiek z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w przepisie art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Stosownie do treści art. 52 § 1 tej ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie natomiast z § 2 art. 53 cytowanej ustawy, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Kontrowersje w orzecznictwie, dotyczące terminu wnoszenia takiej skargi, zostały wyjaśnione w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/2007, publ. ONSAiWSA 2007/3 poz. 60. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że z powyższego przepisu wynikają dwa terminy wniesienia skargi, związane z wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Po pierwsze, jest to termin trzydziestu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Doręczenie odpowiedzi na wezwanie jest zdarzeniem, które jest początkiem terminu oznaczonego w dniach, co oznacza, że przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego w związku z art. 83 § 2 p.p.s.a.). Należy przy tym zwrócić uwagę, że przedmiotem zaskarżenia jest akt, a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Po drugie, jest to termin sześćdziesięciu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Z relacji obu terminów wskazanych w art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu zostaje przerwany, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi stronie. Wskazać jednocześnie należy, że podstawę do zaskarżenia uchwały rady gminy stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przy czym zaznaczyć trzeba, że do oceny zachowania terminu do złożenia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07). W przedmiotowej sprawie wniosek M. S. o usunięcie naruszenia prawa został rozpatrzony negatywnie uchwałą Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], doręczoną domownikowi skarżącej w dniu [...] sierpnia 2012 r. Od tego dnia zaczął zatem biec trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, który upłynął w dniu [...] września 2012 r. Skarżąca pismem Sądu z dnia została wezwana do przedstawienia dokumentu, wskazującego na datę wniesienia skargi na uchwałę Zarządu Dzielnicy w przedmiocie niezakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego. Jednak strona w tym zakresie pozostawiła wezwanie bez odpowiedzi. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż skarga opatrzona datą 13 września 2012 r., a złożona w Urzędzie [...] w Wydziale Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy [...] w dniu [...] września 2012 r. (data prezentaty organu na skardze), została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu. Z uwagi na powyższe Sąd odrzucił skargę na podstawie 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia oraz § 3 tej ustawy, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.