II SA/Wa 1889/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy W. reprezentowanej przez Wójta Gminy W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego sprawy ze skargi Gminy W. reprezentowanej przez Wójta Gminy W. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy W. postanawia: - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego – Gmina W. reprezentowana przez Wójta Gminy W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy W. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że wstrzymanie wykonania ww. rozstrzygnięcia pozwoli uniknąć sytuacji by w obrocie prawnym pozostawał zdezaktualizowany Statut Gminy zawierający zapisy nieadekwatne do obecnej sytuacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 cytowanej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie należy wyjaśnić, iż wskazany powyżej przepis art. 61 § 1 cytowanej ustawy nie ma charakteru bezwzględnego. Przepisy szczególne mogą bowiem wprowadzać odmienne uregulowania tej kwestii. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 98 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j. t. Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) rozstrzygnięcia nadzorcze stają się prawomocne z upływem terminu do wniesienia skargi bądź z datą oddalenia lub odrzucenia skargi przez sąd. Zgodnie z przyjętym orzecznictwem sądów administracyjnych prawomocność rozstrzygnięcia nadzorczego należy łączyć z jego wykonalnością. To oznacza, iż rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody staje się wykonalne dopiero z chwilą uzyskania prawomocności, czyli z momentem rozpoznania przez Sąd skargi wniesionej na to rozstrzygnięcie lub z momentem bezskutecznego upływu terminu do wniesienia skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2000 r. sygn. akt II SA 1331/2000, II SA 1332/2000 publ. OSP 2000/9 poz. 136, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 1999 r. sygn. akt I SA 1483/99 publ. ONSA 2000/4 poz. 174, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2006 r. sygn. II SA/Wa 1260/06 LexPolonica nr 1341157). Skoro w niniejszej sprawie strona skarżąca skorzystała z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego, to należy stwierdzić, iż zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy W. nie jest prawomocne, a tym samym nie podlega wykonaniu. Oznacza to, iż wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego jest bezprzedmiotowy. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.