II SA/Wa 1898/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1898/11 odrzucające skargę A. O. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lutego 2010 r. [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego postanawia - odrzucić zażalenie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 listopada 2011 r. odrzucił skargę A. O. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Odpis orzeczenia doręczono r. pr. W. S. - pełnomocnikowi skarżącej - w dniu 14 listopada 2011 r. W dniu 21 listopada 2011 r. radca prawny W. S. – pełnomocnik A. O., wniósł zażalenie na opisane wyżej postanowienie odrzucające skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiot został określony w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z art. 173 powołanej ustawy od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2011 r. jest postanowieniem kończącym postępowanie. W związku z tym, od postanowienia tego przysługuje środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej. Tymczasem radca prawny reprezentujący skarżącą wniósł na przedmiotowe postanowienie zażalenie, a nie skargę kasacyjną. Skoro pismo to zostało wniesione przez profesjonalnego pełnomocnika, Sąd obowiązany był potraktować je zgodnie z jego brzmieniem, czyli jako zażalenie. Podkreślić bowiem należy, że w stosunku do strony reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika wymagania w ramach toczącego się postępowania sądowego są bardziej rygorystyczne, z uwagi na posiadanie przez niego w zakresie świadczonej pomocy prawnej stosownego doświadczenia i wiedzy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2008 r. sygn. akt I OZ 96/08). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.