II SA/Wa 1909/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. z dnia 02 października 2006 r. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2005 r. sygn. akt I SAB/Wa 147/05 w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji administracyjnej postanawia - odrzucić skargę – W skardze z dnia 02 października 2006 r. J.K. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 147/05 zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2005 r. oddalającym skargę J. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji administracyjnej. W uzasadnieniu skarżący podał, iż rozstrzygając sprawę I SAB/Wa 147/05 Sąd dopuścił się obrazy art. 2, art. 7, art. 32 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP z powodu wykazania braku bezstronności oraz art. 78 Konstytucji RP, poprzez pozbawienie go prawa do skutecznego środka odwoławczego. Dodatkowo wskazał, iż Sąd nie zbadał wszystkich okoliczności sprawy, tj. nie sprawdził kto dopuścił się bezczynności w sprawie I SAB/Wa 147/05. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać - oprócz oznaczenia zaskarżonego orzeczenia – także podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podstawę wznowienia określają przepisy art. 271, 272 i 273 ww. ustawy. Zgodnie z art. 279 cytowanej ustawy można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli: 1) w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, 2) strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Ponadto, zgodnie z art. 272 cytowanej ustawy, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, jak również na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ustawa wskazuje także, że podstawą wznowienia postępowania jest późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Stosownie zaś do art. 280 powoływanej wyżej ustawy Sąd na posiedzeniu niejawnym bada kwestie terminowego wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz oparcia jej na ustawowych podstawach wznowienia. W przypadku uchybienia jednemu z tych wymagań sąd skargę odrzuca, w przeciwnym razie wyznacza rozprawę. Należy mieć na uwadze, iż Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu wyrokowi. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie z powodów ściśle określonych w ustawie. Skarga powinna zawierać wyraźne wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie. W niniejszej sprawie wskazywane przez J. K. okoliczności nie stanowią podstaw wznowienia postępowania określonych w art. 271-273 powołanej ustawy. W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić i z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.