II SA/Wa 1914/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Stanisław Marek Pietras, Protokolant specjalista Ewa Kielak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2018 r. sprawy ze skargi T. L. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej 1. oddala skargę w zakresie dotyczącym określenia kategorii zdolności do służby wojskowej, 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem nr [...] z dnia [...] października 2017 r. działając na podstawie przepisów art. 138 § 2 K.p.a. oraz § 3 ust. 1 pkt 4, § 7 pkt 1, § 22 ust. 1, § 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach ( Dz. U. z 2015 r. poz. 761 ze zm.) utrzymała w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r. wydane w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej [...] T. M. Do wydania powyższych orzeczeń doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Dyrektor Departamentu Infrastruktury Ministerstwa Obrony Narodowej w dniu [...] kwietnia 2017 r., na wniosek oficera, wystawił skierowanie dla [...] T. M. do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] w celu określenia stanu jego zdrowia w związku z mającym nastąpić z dniem [...] czerwca 2017 r. zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] w oparciu o zgromadzoną dokumentację oraz przeprowadzone badania w orzeczeniu nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r. działając na podstawie art. 5 ust. 1, 6 i 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ( Dz.U. 2016r. poz. 1726) oraz § 11, § 14, § 16 ust. 1 i 2 i § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. 2015 r. poz. 761 ze zm.) oraz § 3, § 4, § 5, § 7, § 11 rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie niektórych świadczeń zdrowotnych przysługujących żołnierzom zawodowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 8 poz. 36) oraz § 5 ust. 1 i § 7 pkt 2 rozporządzenia MON z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U.2012 r. poz. 1013 ze zm.): - rozpoznała u orzekanego, jako schorzenie powodujące niezdolność do służby wojskowej: 1. Nerwiak nerwu VIII czaszkowego po stronie lewej miąższowo złośliwy po X terapii u osoby z lewostronnym przytępieniem słuchu i zaburzeniami równowagi – § 83 pkt 1, § 63 pkt 2; - ponadto rozpoznała schorzenia współistniejące: Mała niedomykalność zastawki mitralnej I trójdzielnej serca § 38 pkt 9 Nieprawidłowa glikemia na czczo do diagnostyki § 54 pkt 3 Łagodny przerost gruczołu krokowego, § 51 pkt 7 Przepuklina pachwinowa lewostronna. § 46 pkt 1 Blizna po plastyce przepukliny pachwinowej prawostronnej § 3 pkt 1 Nerwiakowłókniakowatość. § 2 pkt 2 Torbiele nerek § 48 pkt 1 Ognisko zwapnienia w wątrobie. bez § bez pkt 29% utraty zdolności żucia § 24 pkt 1 Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa lędźwiowego z dyskopatią L6-L5 § 34pkt 5 Żylaki lewej kończyny dolnej. § 79 pkt 1 W oparciu o powyższe rozpoznania zaliczyła orzekanego do kategorii N - Zał. 1 Grupa II - Trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Ponadto stwierdziła, że rozpoznane schorzenia nie pozostają w związku ze służbą wojskową. Zaliczyła orzekanego do drugiej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia. Nie zaliczyła go do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową. Stwierdziła, że orzekany jest częściowo niezdolny do pracy. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że rozpoznane schorzenia nie pozostają w związku ze służbą wojskową, ponieważ warunki i właściwości służby wojskowej nie miały wpływu na ich powstanie lub ujawnienie się. W ocenie RWKL brak jest danych naukowych wykazujących związek pomiędzy rozpoznanymi schorzeniami, a warunkami w jakich pełniona była służba wojskowa. T. L. wniósł odwołanie od powyższego orzeczenia w części dotyczącej nieuznania schorzenia powodującego niezdolność do służby wojskowej, tj. nerwiaka nerwu VIII czaszkowego, jako nie pozostającego w związku ze służbą wojskową. Do odwołania załączył zaświadczenie specjalisty neurologa, stwierdzające, że nie można wykluczyć wpływu promieniowania mikrofalowego na miąższowe zezłośliwienie nerwiaka nerwu VIII lewego. Załączył też wynik badania elektroencefalograficznego. Jednocześnie zaznaczył, że dokumenty potwierdzające jego pracę w warunkach szkodliwych, jakimi jest promieniowanie mikrofalowe, znajdują się w posiadaniu RWKL w [...]. W związku ze złożonym odwołaniem CWKL zwróciła się do Konsultanta Wojskowej Służby Zdrowia ds. Onkologii Klinicznej [...] L. B. o wydanie opinii, czy rozpoznane schorzenie nerwiak nerwu VIII czaszkowego może być następstwem promieniowania mikrofalowego, na które był narażony badany w trakcie służby wojskowej w latach 1988-1995. W sporządzonej opinii Konsultant Wojskowej Służby Zdrowia ds. Onkologii Klinicznej [...] L. B. stwierdził, że brak jest wiarygodnych danych na temat wpływu promieniowania mikrofalowego o dużym natężeniu na zwiększone ryzyko występowania nerwiaków nerwu słuchowego, co na chwilę obecną stanu wiedzy medycznej uniemożliwia wiązanie powstania schorzenia u [...] T. L. z warunkami szkodliwymi dla zdrowia podczas pełnienia służby wojskowej. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem nr [...] z dnia [...] października 2017 r. działając na podstawie przepisów art. 138 § 2 K.p.a. oraz § 3 ust. 1 pkt 4, § 7 pkt 1, § 22 ust. 1, § 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż z analizy dokumentacji orzeczniczo- lekarskiej wynika, że orzekany pełnił służbę w łatach 1988 r. do 1995 r, przy obsłudze stacji radiolokacyjnej dalekiego zasięgu w warunkach promieniowania mikrofalowego o dużym należeniu. W wydanej na etapie postępowania odwoławczego opinii z dnia [...] września 2017 r. Konsultant Wojskowej Służby Zdrowia ds. Onkologii Klinicznej [...] L. B. wykluczył jednak związek rozpoznanego schorzenia nerwiak nerwu VIII lewego z oddziaływaniem promieniowania mikrofalowego, na które narażony był badany w czasie służby wojskowej. W związku z powyższym brak podstaw do uznania związku ze służbą wojskową schorzenia rozpoznanego w pkt 1 rozpoznań w zaskarżonym orzeczeniu. W skardze na powyższe orzeczenie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący stwierdził, że zaskarża orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] w całości zarzucając mu naruszenie: art. 80 K.p.a. poprzez pominięcie części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz jego nieprawidłową ocenę, a w szczególności całkowicie chybioną ocenę opinii lekarskiej z dnia [...].09.2017 r., skutkującą błędnym uznaniem, że występujące u orzekanego schorzenie uzasadniające uznanie go za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej nie ma związku ze służbą wojskową; art. 7 w zw. z art. 77 K.p.a. poprzez zaniechanie wnikliwej analizy zgromadzonych w sprawie dowodów, która to analiza pozwoliłaby na kompletną i prawidłową ocenę stanu zdrowia orzekanego oraz związku tego stanu zdrowia ze służbą; art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 8 i 11 K.p.a. poprzez niedostateczne wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podstaw faktycznych jej wydania; § 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, poprzez całkowite zaniechanie analizy części dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy oraz zaniechanie przeprowadzenia ewentualnego ponownego badania specjalistycznego, które mogłoby wyjaśnić rozbieżności pomiędzy opinią lekarską z dnia [...].09.2017 r., a pozostałym materiałem dowodowym. Z uwagi na powyższe zarzuty, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto, na podstawie art. 200 P.p.s.a. o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która jest traktowana jako organ administracji publicznej, a więc wydane przez nią orzeczenia są uznawane za decyzje administracyjne, do których stosować należy przepisy K.p.a. Jakkolwiek bowiem rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach nie zawiera norm odsyłających do przepisów K.p.a., to orzeczenia tych komisji załatwiają niewątpliwie indywidualne sprawy administracyjne. W konsekwencji zważywszy, iż zgodnie z treścią art. 1 pkt 1 K.p.a. który wskazuje, że kodeks ten normuje postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej, do postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi powinno się stosować posiłkowo przepisy K.p.a., które w ocenie skarżącego w przedmiotowej sprawie zostały naruszone. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 7 i 77 K.p.a. skarżący wskazał, iż w niniejszej sprawie zaniechano całkowicie analizy zapisów książki zdrowia pracownika zatrudnionego w zasięgu mikrofal, z której to jednoznacznie wynika, iż rozpoczynając służbę w zasięgu mikrofal był w pełni zdrowy, a kończył tę służbę jako niezdolny do niej z uwagi na stan zdrowia. Zbagatelizowano także przedłożone przez niego do akt sprawy zaświadczenie lekarskie specjalisty neurologa z dnia [...].08.2017 r., które wskazywało, iż nie można wykluczyć związku ze służba wojskową występującego schorzenia. Pominięto także całkowicie dokumentację dotyczącą przebiegu służby, która to dokumentacja jednoznacznie wskazuje, że skarżący odbywał służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia. Za całkowicie chybione uznać należy także wnioski jakie wyciągnięto z treści opinii [...] L. B. z dnia [...].09.2017 r. Nie wynika z niej bowiem wniosek, że związek występującego schorzenia ze służbą wojskową należy wykluczyć, a jedynie że nie można go przy obecnym stanie wiedzy ponad wszelką wątpliwość stwierdzić. Skarżący zarzucił ponadto, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji sprowadza się w zasadzie do jednego zdania stwierdzającego, że w wydanej opinii zawartej w piśmie z dnia [...].09.2017 r. [...] L. B. wykluczył związek rozpoznanego u orzekanego schorzenia z oddziaływaniem promieniowania mikrofalowego, na które narażony był w czasie służby wojskowej. Takie uzasadnienie decyzji jest całkowitym zaprzeczeniem art. 107 § 3 K.p.a., gdyż nie sposób mówić o rzetelnym uzasadnieniu decyzji w rozumieniu ww. przepisu w sytuacji, gdy uzasadnienie to jest tak lakoniczne i nie wskazuje dlaczego pominięto szereg istotnych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy i oparto się wyłącznie na jednym dokumencie oraz dlaczego wyciągnięto z niego wnioski sprzeczne z jego treścią. Na skutek zaniechania podania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jakichkolwiek ustaleń oraz jakichkolwiek argumentów, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji, w sposób rażący naruszone zostały także art. 11 K.p.a. i art. 8 K.p.a., do chwili obecnej bowiem nie wiadomo jakie motywy były podstawą zaskarżonej decyzji, a w szczególności dlaczego pomimo szeregu dowodów wskazujących na związek występującego schorzenia z pełnioną służbą wojskową. CWKL dopuściła się ponadto naruszenia § 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, gdyż zaniechano podjęcia dalszych kroków celem wyeliminowania istniejących rozbieżności w zgromadzonym materiale dowodowym. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie w części dotyczącej związku dokonanych rozpoznań ze służbą wojskową oraz jej oddalenie w pozostałym zakresie. Uzasadniając wniosek o częściowe odrzucenie skargi CWKL, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podniosła, że od ostatecznych orzeczeń wojskowych komisji lekarskich, w zakresie dotyczącym oceny stanu żołnierza na potrzeby ustalenia zdolności do służby wojskowej, przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Natomiast od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowych, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi w pozostałym zakresie CWKL zaznaczyła, że kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o uznaniu orzekanego za zdolnego do zawodowej służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie jego stanu zdrowia, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana w taki sposób kwalifikacja zdolności kandydata do zawodowej służby wojskowej była prawidłowa. Sąd administracyjny nie jest natomiast władny, aby rozważać kwestie medyczne i w tej materii jest związany oceną wojskowych lekarskich organów orzeczniczych. Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia przepisów postępowania CWKL powołała się na opinię wydaną na etapie postępowania odwoławczego przez Konsultanta Wojskowej Służby Zdrowia ds. Onkologii Klinicznej [...] L. B. wykluczającą związek rozpoznanego schorzenia nerwiaka nerwu VIII lewego ze służbą wojskową. Skarżący, ustosunkowując się do powyższej odpowiedzi na skargę, w piśmie procesowym z dnia 4 stycznia 2018 r. podniósł, iż wniosek o odrzucenie skargi w części dotyczącej związku dokonanych rozpoznań ze służbą wojskową stoi w sprzeczności z pouczeniem jakim opatrzone zostało zaskarżone orzeczenie. Skarżący podtrzymał jednocześnie zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania podkreślając, iż opinia Konsultanta Wojskowej Służby Zdrowia ds. Onkologii Klinicznej [...] L. B. nie stanowi dostatecznego dowodu, na którym można byłoby oprzeć rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, tym bardziej, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy przeczy ustaleniom, jakie poczyniono na podstawie tej opinii. Zważywszy zatem na fakt, iż ww. opinia była niejasna i nie wyjaśniała odpowiedzi na zadane pytania, koniecznym było kontynuowanie postępowania w niniejszej sprawie chociażby poprzez wystąpienie o doprecyzowanie ww. opinii, czy też zasięgnięcie opinii innego specjalisty. Skarżący zarzucił też ponownie, że organ nie dokonał całościowej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz nie uzasadnił w sposób należyty zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] października 2017 r. utrzymujące w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. w zakresie dotyczącym określenia inwalidztwa oraz związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w tezach wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. OSK 1203/04 (dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy. Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej. Natomiast drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Podstawę takich orzeczeń stanowią w obecnym stanie prawnym przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90 poz. 593 ze zm.), ustawa z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 648 ze zm.), ustawa z 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. z 2014 r. poz. 213 ze zm.), czy wreszcie ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 2013 r. poz. 666 ze zm.). Te orzeczenia poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Dzieje się tak dlatego, że decyzje administracyjne w tych sprawach wydawane są nie przez wojskowe komisje lekarskie, lecz przez inne organy (wojskowy organ emerytalny lub ZUS). Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych postępowaniach mają natomiast wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Biorąc zatem pod uwagę te dwa reżimy prawne wskazać należy, iż od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia schorzeń danej osoby oraz ich związku ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest utrwalony w orzecznictwie administracyjnym pogląd, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową (vide: uchwała Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99, OSNP 2000/5/167). Takie stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100 (ONSA 2001/2/47) w odniesieniu do orzeczenia w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i związku ze służbą wojskową stwierdzonych schorzeń dla m.in. celów zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), stwierdzając, że w tych sprawach skarga nie przysługuje. Na tle przytoczonego stanu prawnego stanowisko to jest nadal aktualne, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04, a także w wyroku z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 2227/11. Skarżący został o powyższym pouczony przez organ w orzeczeniu z dnia [...] października 2017 r. W pouczeniu zawarty w tym orzeczeniu poinformowano go bowiem, że skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje w zakresie ustalenia grupy inwalidztwa i jego związku lub braku związku ze służbą wojskową oraz związku lub braku związku chorób i schorzeń ze służbą wojskową T. L. zaskarżył jednak w całości orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...], a więc także w zakresie dotyczącym określenia grupy inwalidztwa oraz ustalenia związku schorzenia ze służbą wojskową. Na tą kategorię orzeczeń Komisji, jak już wyżej wskazano, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, a zatem Sąd stwierdził niedopuszczalność skargi w tym zakresie. Uznając za dopuszczalną skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w zakresie dotyczącym określenia kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej Sąd stwierdził, że skarga w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie. Szczegółowe warunki orzekania przez wojskowe komisje lekarskie o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz wykaz chorób lub ułomności uwzględnianych przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej określa rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r. poz. 761 ze zm.), które wydane zostało w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 5 ust. 8 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. Nr 21 poz. 1414 ze zm.) Przepisy regulujące postępowanie wojskowych komisji lekarskich zawarte w tym rozporządzeniu stanowią lex specialis w stosunku do ogólnych regulacji zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego i w myśl ogólnie przyjętej zasady lex specialis derogat legi generali mają pierwszeństwo przed tymi, ogólnymi regulacjami K.p.a. Przyczyną przyznania skarżącemu T. L. kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej N – trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej było rozpoznane u niego schorzenie nerwiak nerwu VIII czaszkowego po stronie lewej miąższowo złośliwy po X terapii u osoby z lewostronnym przytępieniem słuchu i zaburzeniami równowagi – zakwalifikowane według § 83 pkt 1oraz § 63 pkt 2 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. Rozpoznanie powyższe zostało oparte na zgromadzonej dokumentacji medycznej oraz wynikach przeprowadzonych badań i nie było kwestionowane przez skarżącego. Skarżący kwestionował orzeczenie jedynie w części stwierdzającej, że powyższe schorzenie nie pozostaje w związku ze służbą wojskową, co nie może być jednak przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Rozpoznane schorzenie, określone w § 83 pkt 1oraz § 63 pkt 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. dawało podstawę do przyznanie skarżącemu kategorii N – trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżone orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] utrzymujące w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w zakresie przyznania skarżącemu kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej - N, odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.