II SA/Wa 1948/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dnia 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi P. K. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. P. K., w skardze na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji w przedmiocie zwolnienia go ze służby w Policji, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. W uzasadnieniu skargi zarzucił naruszenie art. 41 ust. 2 pkt 5, art. 135j ust. 1 oraz art. 133 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r. poz. 355) i wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w {...] z dnia [...] lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznając powyższy wniosek, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., II FZ 452/06). Podkreślenia wymaga, że to strona musi we wniosku w wystarczający sposób wskazać, że wykonanie decyzji pociągnie za sobą określone w ustawie konsekwencje. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Przede wszystkim podnieść należy, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego nie zawiera żadnego uzasadnienia. Nadto trzeba wskazać, iż rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada jego zgodności z prawem, a jedynie ocenia, czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Decyzja o zwolnieniu ze służby w Policji, choć niewątpliwie dotkliwa dla skarżącego, w ocenie Sądu, nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo bowiem zwolnienie ze służby nie jest czynnością nieodwracalną, ponieważ stosownie do art. 42 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 355 ze zm.) uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. Policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc. Przede wszystkim jednak należy stwierdzić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu może mieć zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy akt (decyzja) ma przymiot wykonalności i ma być wykonany w przyszłości. W rozpoznawanej sprawie rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] o zwolnieniu P. K. ze służby w Policji z dniem [...] lipca 2015 r., wobec nadania mu rygoru natychmiastowej wykonalności, wszedł już w życie. Oznacza to, że ten rozkaz personalny przed wniesieniem skargi do Sądu został wykonany, bowiem z uwagi na nadany mu rygor natychmiastowej wykonalności, wniesienie przez stronę odwołania nie wstrzymało jego wykonania. Zatem wniosek o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego, który utrzymał to orzeczenie w mocy jest bezprzedmiotowy, bowiem skutki wynikające z jego wykonania już wystąpiły. Nie sposób zatem na obecnym etapie postępowania orzec o wstrzymaniu wykonania skarżonego orzeczenia. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.