II SA/Wa 195/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata K. W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) w tym: tytułem opłaty - kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2015 r., sygn. II SA/Wa 195/15 referendarz sądowy przyznał Skarżącej M. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] na pełnomocnika Skarżącej został wyznaczony adwokat K. W. Na rozprawie w dniu 22 lipca 2015 r. aplikant adwokacki I. P. działająca z upoważnienia adw. K. W. wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. We wniosku tym zawarła oświadczenie, że opłaty za udzieloną pomoc prawną nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013, poz. 461, dalej - "rozporządzenie"). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", wynosi 240 zł Stosownie natomiast do § 19 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 -5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie. W niniejszej sprawie aplikant adwokacki I. P. działająca w imieniu pełnomocnika Skarżącej, adw. K. W. zapoznała się z aktami sprawy w dniu 3 lipca 2015 r., oraz uczestniczyła w rozprawie w dniu 22 lipca 2015 r. Dlatego koszty w sprawie zostały przyznane jak w sentencji. W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.