II SA/Wa 1953/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Adam Lipiński, Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi J. T. na niewykonanie przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SAB/Wa 153/16 postanawia: -odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 153/16 (orzeczenie nieprawomocne), po rozpoznaniu skargi J. T. na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa i zasądził na rzecz skarżącego od organu zwrot kosztów postępowania. J. T. pismem z dnia 18 października 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę "na bezczynność i rażącą przewlekłość" Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, która "pozostaje w bezczynności mimo jednoznacznej treści wyroku WSA w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2016 r." Powyższa skarga została zarejestrowana, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), jako skarga na niewykonanie przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 153/16 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 154 P.p.s.a. mamy do czynienia, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd administracyjny prawomocnego wyroku, uwzględniającego na podstawie art. 149 P.p.s.a. skargę na bezczynność, nie podjął stosownych działań w sprawie. W wypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu, termin jego wykonania liczy się od dnia doręczenia organowi odpisu wyroku wraz z aktami administracyjnymi (zob. art. 286 § 2 P.p.s.a.). Z powołanego powyżej przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione, aby sąd uznał skargę wniesioną w trybie art. 154 P.p.s.a. za złożoną skutecznie. Po pierwsze, sprawa musi dotyczyć bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę, wydanym na podstawie art. 149 P.p.s.a. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. Przepis art. 154 P.p.s.a. nie określa terminu, w jakim należy wnieść wezwanie do wykonania wyroku. Należy uznać, że warunek ten jest spełniony, jeżeli wezwanie organu nastąpiło po doręczeniu organowi administracyjnemu odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności. Oznacza to, że jeżeli strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Brak wezwania, ewentualnie jego złożenie przed doręczeniem organowi wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności lub po wniesieniu skargi, skutkuje odrzuceniem skargi na niewykonanie wyroku na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Procesowa przesłanka do wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego nie jest spełniona, jeżeli skarżący wezwał właściwy organ przed doręczeniem mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. Dopiero bowiem od tej daty zaczyna biec termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd (patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, J. P. Tarno, Warszawa 2006, s. 333-334.). Należy wskazać, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 153/16, którego niewykonanie skarżący zarzucił organowi, jest wyrokiem nieprawomocnym, bowiem organ w dniu 22 września 2016 r. wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku, która nie została jeszcze rozpoznana. Nie doszło więc do doręczenia organowi prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. W związku z powyższym pismo skarżącego z dnia 28 września 2016 r., którym wystąpił do organu z wezwaniem do rozpoznania jego wniosku o zmianę odmownej decyzji w sprawie zatwierdzenia uchwały o nadaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego, w związku z treścią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2016 r., jest nieskuteczne, albowiem jego wniesienie nastąpiło przed doręczeniem organowi prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.