II SAB/Wa 153/16
WyrokWSA w Warszawie2016-08-05
Skład orzekający: Maria Werpachowska, Ewa Kwiecińska, Adam Lipiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o zmianę ostatecznej decyzji, mimo że wnioskodawca wskazał podstawę prawną i wzywał do działania?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ nie rozpatrzył wniosku o zmianę ostatecznej decyzji w nowym trybie, mimo że wnioskodawca wskazał podstawę prawną i wzywał do działania. Prawomocne orzeczenia sądów dotyczące wcześniejszych wniosków nie wykluczają rozpatrzenia wniosku opartego na innej podstawie prawnej.Stan faktyczny
Skarżący J. T. złożył skargę na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w rozpatrzeniu wniosku z dnia 22 lipca 2015 r. o zmianę ostatecznych decyzji. Skarżący dwukrotnie wzywał organ do działania w trybie art. 37 Kpa, jednak wezwania te okazały się bezskuteczne. Organ argumentował, że nie ma obowiązku dalszego rozpatrywania sprawy, powołując się na wcześniejsze prawomocne orzeczenia sądów. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym.Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono, że Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów dopuściła się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. 2. Zasądzono od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz J. T. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska, Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska, Adam Lipiński (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi J. T. na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2015 r. 1. stwierdza, że Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów dopuściła się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa; 2. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz J. T. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
J. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 22 lipca 2015 r. o zmianę ostatecznej decyzji z dnia [...] lutego 2005 r. i z dnia [...] grudnia 2005 r. Zaznaczył,
iż pismami z dnia [...] września 2015 r. oraz z dnia [...] listopada 2015 r. wzywał organ w trybie art. 37 Kpa do działania jednakże wezwania te okazały się bezskuteczne.
W konkluzji skargi wnosił o nakazanie organowi rozpatrzenia jego wniosku oraz
o zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania w sprawie skargi na bezczynność.
W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wniosła o jej oddalenie.
Organ nadmienił, iż pismem z dnia 27 października 2015 r. zwrócił się
o wskazanie podstawy prawnej do zmiany prawomocnych decyzji, wskazanych we wniosku. W odpowiedzi skarżący podał, że nie ma obowiązku określenia podstawy prawnej wniosku, ale jego treść wskazuje, że podstawą zmiany ostatecznej decyzji jest art. 154 - 155 Kpa, a także art.157 § 2 w zw. z art.156 § 1 pkt 2, art. 161, art. 163 Kpa.
Organ nadmienił, iż sprawa prawidłowości decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. była przedmiotem kontroli dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie, który wyrokiem z dnia 11 września 2006 r., sygn. akt: I SA/Wa 520/06 oddalił skargę zainteresowanego a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia
2 sierpnia 2007 r., sygn. akt: I OSK 1187/07 oddalił jego skargę kasacyjną. Skarżący złożył w dniu 13 października 2007 r. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji
z dnia [...] grudnia 2005 r. i wznowienie postępowania. Wniosek ten był przedmiotem kilkukrotnego rozpoznania przez Centralną Komisję oraz objęty kontrolą sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OSK 2774/14 oddalił skargę kasacyjną strony od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 409/14, w przedmiocie odmowy uchylenia prawomocnej decyzji w trybie wznowienia postępowania administracyjnego. Realizując wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 335/09, Centralna Komisja w pierwszej kolejności rozpoznała wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. wydając decyzję z dnia [...] listopada 2009 r., utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 października 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 494/10 oddalił skargę na tę decyzję zaś skarga kasacyjna strony została także oddalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 445/12 oddalił skargę strony na bezczynność organu.
Dlatego w ocenie Centralnej Komisji nie ciąży na niej obowiązek dalszego rozpatrywania tych spraw. Nadto zgodnie z normą art. 170 ustawy Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawomocne orzeczenie sądu wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Niniejsza sprawa może być rozpoznana przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga na bezczynność została także poprzedzona stosownym wezwaniem do zaprzestania naruszenia prawa (pisma skarżącego z dnia [...] września 2015 r.
i z dnia [...] listopada 2015 r.), a zatem został spełniona formalna przesłanka do jej wniesienia.
Rozpatrując sprawę o bezczynność sąd administracyjny orzeka w ramach trzech rozstrzygnięć, wskazanych w art. 147 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy czym rozstrzygnięcia te należy traktować jako alternatywę rozłączną.
Skarga zarzucająca organowi bezczynność jest zasadna.
Ze stanu faktycznego niniejszej sprawy wynika, iż w dniu [...] lipca 2015 r. skarżący wniósł o zmianę ostatecznej decyzji Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] lutego 2005 r. i z dnia [...] grudnia 2005 r., poprzez zatwierdzenie uchwały Rady Wydziału [...] [...] Uniwersytetu w L. z dnia [...] czerwca 2004 r.
o nadaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk prawnych. Wniosek ten skarżący uzasadniał z uwagi na interes społeczny oraz słuszny interes strony. Następnie pismem z dnia [...] września 2015 r. skarżący ponaglił organ w trybie art. 37 Kpa. Pismem z dnia [...] października 2015 r. Centralna Komisja zwróciła się
o wskazanie podstawy prawnej do zmiany prawomocnych decyzji. W odpowiedzi skarżący podał ogólne przepisy to jest art. 154 - 155 Kpa, a także art.157 § 2 w zw.
z art.156 § 1 pkt 2, art. 161, art. 163 Kpa. Następnie kolejnym pismem z dnia [...] listopada 2015 r. skarżący wzywał organ w trybie art. 37 Kpa do działania i po bezskuteczności tego pisma w dniu [...] stycznia 2016 r. sporządził skargę na bezczynność Centralnej Komisji w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] lipca 2015 r.
i nadał ją w dniu 27 stycznia 2016 r. listem poleconym w Urzędzie Pocztowym.
W dniu 4 marca 2016 r. organ sporządził odpowiedź na skargę, a w dniu 7 marca 2016 r. wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie akta niniejszego postępowania wraz z odpowiedzią na skargę. Z nadesłanych przez organ akt niniejszego postępowania wynika, iż w dniu [...] lutego 2016 r. Centralna Komisja wydała w sprawie wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2015 r. postanowienie w trybie art. 61a § 1 Kpa o odmowie wszczęcia postępowania. Na to rozstrzygniecie skarżący złożył zażalenie, po rozpatrzeniu którego organ wydał
w dniu [...] marca 2016 r. postanowienie o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia z dnia [...] lutego 2016 r.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dacie wniesienia skargi na bezczynność wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 2015 r. nie został w żaden sposób rozpatrzony, tym bardziej, iż na skutek odpowiedzi skarżącego na pismo organu z dnia [...] października 2015 r. znana była podstawa prawna przedmiotowego wniosku. Nadto organ zlekceważył kolejne wezwanie skarżącego do działania w tej sprawie z dnia [...] listopada 2015 r.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie obowiązkiem organu było rozpatrzenie wniosku z dnia [...] lipca 2015 r. albowiem wnioskiem tym skarżący zażądał zmiany ostatecznych decyzji organu w nowym, dotąd nierozpatrywanym trybie – art. 154 – 155 Kpa. Nie można w tej materii skutecznie powoływać się na prawomocne i ostateczne rozstrzygnięcia sądów administracyjnych w sprawie kontroli decyzji odmawiającej nadania stopnia doktora habilitowanego zarówno w trybie zwykłym jak i nadzorczym, skoro wniosek z dnia
[...] lipca 2015 r. dotyczy innej (jak dotąd nowej) podstawy wzruszenia negatywnych dla strony decyzji organu. Zatem w chwili wniesienia skargi organ pozostawał
w bezczynności, albowiem w żaden w przewidziany w procedurze administracyjnej sposób do przedmiotowego wniosku nie ustosunkował się i uczynił to dopiero po około miesiącu po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność.
Powyżej stwierdzona bezczynność, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, miała cech rażącego naruszenia prawa, gdyż
w istocie przedmiotowy wniosek pozostał bez stosownego rozpatrzenia od ponad pół roku.
Dlatego, mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 147 oraz art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło