II SA/Wa 1967/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędziowie WSA Adam Lipiński Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie utraty uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oddala skargę Komendant Główny Straży Granicznej decyzją nr [...] z dnia [...] września 2012 r., wydaną na podstawie art 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 6a pkt 3, art. 92 ust. 1, art. 96 ust. 1 i art. 101 ust. 5 ustawy dnia z 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2011 r. nr 116, poz. 675 ze zm.), w związku z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych warunków jego zwrotu, a także sposobu postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania (Dz. U. nr 118, poz. 1014 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] lipca 2012r., orzekającą o utracie przez M. F. uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego od dnia [...] czerwca 2012 r. Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej przyznał [...] M. F. równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego od dnia 1 kwietnia 2003 r. w wysokości 14,00 zł dziennie. Wnioskiem z dnia 6 kwietnia 2012 r. M. F. wystąpił do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w P. o przydział lokalu mieszkalnego. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej przydzielił [...] M. F. lokal mieszkalny nr [...] położony na terenie kompleksu w miejscowości [...]. M. F. wniósł odwołanie od powyższej decyzji do Komendanta Głównego Straży Granicznej. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Komendant Główny Straży Granicznej uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie organu I instancji. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy wskazał, iż M. F. w odwołaniu od decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. odwołał swoje wcześniejsze oświadczenie woli, złożone we wniosku o przydział lokalu mieszkalnego. W sposób jednoznaczny nie wyraził zgody na przydzielenie mu konkretnego lokalu mieszkalnego, znajdującego się w miejscowości pobliskiej jego miejsca pełnienia służby, spełniającego przysługujące mu normy zaludnienia i będącego w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Jednocześnie organ odwoławczy podniósł, iż brak zgody na wskazany przydział nie może pozostać bez wpływu na prawo ww. do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Przyczyny odmowy przyjęcia lokalu mieszkalnego, podniesione w odwołaniu, są bowiem subiektywne i nie mogą przesądzać o zgodności lub niezgodności z obowiązującymi przepisami decyzji administracyjnej, realizującej prawo M. F. do lokalu mieszkalnego. Jednakże, ponieważ lokal mieszkalny można przydzielić funkcjonariuszowi tylko za jego zgodą, a w omawianej sprawie nie zaistniała wymieniona przesłanka, brak jest podstawy do jej merytorycznego rozstrzygnięcia. Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej zawiadomił M. F. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o utracie uprawnień do pobierania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, pouczając jednocześnie ww. o przysługujących mu uprawnieniach w tym postępowaniu z art. 10 § 1 K.p.a. W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie M. F. w piśmie z dnia 10 lipca 2012 r., skierowanym do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej, podniósł, iż w jego ocenie brak jest podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia utraty uprawnień do pobierania przez niego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Swoje stanowisko funkcjonariusz uzasadnił tym, iż nigdy nie miał zamiaru ani nie wyraził oświadczenia woli wskazującego na odmowę przyjęcia przydzielonego mu lokalu mieszkalnego. Ww nie zgodził się z uzasadnieniem decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] czerwca 2012 r., iż odwołując się od decyzji przydziału lokalu mieszkalnego, odwołał swoje oświadczenie woli, wyrażone we wniosku o przydział lokalu mieszkalnego. Podkreślił, iż w odwołaniu wnosił jedynie o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując na istotne przesłanki, które jego zdaniem, nie zostały wzięte pod uwagę przy rozpatrzeniu sprawy przez organ I instancji, a mogły w sposób istotny wpłynąć na poziom realizacji powierzonych mu zadań służbowych w Wydziale [...] oraz w znaczny sposób zdezorganizować jego życie rodzinne. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r., wydaną na podstawie art. 96 i art. 101 ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2011 r. nr 116, poz. 675 ze zm.) oraz w związku z § 1, § 2 pkt 4 i § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych warunków jego zwrotu, a także postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania, stwierdził utratę uprawnień do pobierania przez [...] M. F. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego z dniem [...] czerwca2012 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż podstawową formą realizacji prawa funkcjonariusza do lokalu mieszkalnego jest fizyczny przydział lokalu mieszkalnego, a dopiero w sytuacji, gdy nie ma takiej możliwości zrekompensowanie tego poprzez przyznanie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, stanowiącego zamienną formę realizacji prawa funkcjonariusza do lokalu mieszkalnego. Organ podkreślił, iż zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r., równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się funkcjonariuszowi pod warunkiem, że nie odmówił bezzasadnie przyjęcia lokalu mieszkalnego, który odpowiadał przysługującym mu normom zaludnienia oraz znajdował się w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, iż dzień [...] czerwca 2012 r. jest ostatnim dniem wypłaty przedmiotowego świadczenia, gdyż z tym dniem została wydana decyzja organu odwoławczego. W odwołaniu od powyższej decyzji, skierowanym do Komendanta Głównego Straży Granicznej, M. F. zarzucił zaskarżonej decyzji: 1. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a mianowicie art. 80 K.p.a., poprzez uznanie, że strona odwołała swoje oświadczenie woli, wyrażone we wniosku o przydział lokalu mieszkalnego, 2. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych warunków jego zwrotu, a także sposobu postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania, poprzez uznanie, że strona odmówiła bezzasadnie przyjęcia lokalu mieszkalnego. W związku z postawionymi zarzutami wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o odmowie stwierdzenia utraty uprawnień do pobierania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Dodatkowo skarżący podniósł w odwołaniu, iż w zaskarżonej decyzji niewłaściwie określono jako dzień utraty uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego [...] czerwca 2012 r., gdyż w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że decyzje o utracie prawa do równoważnika pieniężnego mają charakter konstytutywny, a zatem mogą wywoływać skutki wyłącznie na przyszłość, to jest od daty, kiedy stają się ostateczne. Komendant Główny Straży Granicznej, rozpoznając powyższe odwołanie, decyzją nr [...] z dnia [...] września 2012 r., wydaną na podstawie art 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 6a pkt 3, art. 92 ust. 1, art. 96 ust. 1 i art. 101 ust. 5 ustawy dnia z 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, w związku z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych warunków jego zwrotu, a także sposobu postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż wbrew temu, co dowodzi funkcjonariusz, w przesłanym przez siebie odwołaniu nie przedstawił on żadnych obiektywnych powodów odmowy przyjęcia przyznanego mu mocą decyzji administracyjnej lokalu mieszkalnego. Wskazana w załączonym przez funkcjonariusza do akt sprawy piśmie z dnia 10 lipca 2012 r. konieczność reorganizacji życia rodziny (w sytuacji przyjęcia i zasiedlenia lokalu mieszkalnego w [...]), nie stanowi przesłanki mogącej uzasadniać przedmiotową odmowę. Dla organu decydująca jest jedynie bezsporna okoliczność przydzielenia funkcjonariuszowi, mocą decyzji nr [...], lokalu mieszkalnego, który w chwili jego przydziału był w odpowiednim stanie technicznym i sanitarnym oraz spełniał przysługujące stronie nomy zaludnienia. Odnosząc się natomiast do zarzutu strony, że organ I instancji wydając decyzję w sprawie błędnie przyjął, że funkcjonariusz w toku postępowania odwołał wyrażone we wniosku o przydział lokalu mieszkalnego oświadczenie woli, organ odwoławczy stwierdził, iż wbrew temu czego dowodzi funkcjonariusz, złożenie odwołania od decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego pozwala organowi domniemywać, że cofa on uprzednio złożony wniosek. Powyższy pogląd tożsamy jest zaś z orzecznictwem sądów administracyjnych (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1844/11). W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, M. F. zarzucił organowi: 1) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a mianowicie art. 80 K.p.a., poprzez uznanie, że strona odwołała swoje oświadczenie woli, wyrażone we wniosku o przydział lokalu mieszkalnego, 2) naruszenie prawa materialnego, a mianowicie § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych warunków jego zwrotu, a także sposobu postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania, poprzez uznanie, że strona odmówiła bezzasadnie przyjęcia lokalu mieszkalnego. W związku z powyższymi zarzutami wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej i poprzedzającej ją decyzji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej. W uzasadnieniu skargi, przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie, skarżący podkreślił, iż utrata uprawnień do równoważnika możliwa jest w sytuacji, kiedy funkcjonariusz bezzasadnie odmówi przyjęcia lokalu. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie miała jednak miejsca, gdyż skarżący nigdy nie odmawiał przyjęcia lokalu, a tym bardziej nie robił tego w sposób bezzasadny. Z uzasadnienia do złożonego przez niego odwołania z dnia 15 maja 2012 r. w żaden sposób nie wynika bowiem, by odmówił on przyjęcia lokalu. W uzasadnieniu tym skarżący wskazał natomiast, że lokalizacja przydzielonego lokalu utrudni mu wykonywanie czynności służbowych i zwrócił się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zdaniem skarżącego organ, wydając zaskarżoną decyzję, przekroczył granice swobodnej oceny dowodów, czym dopuścił się naruszenia art. 80 K.p.a. Skarżący nigdy nie odmawiał bowiem przyjęcia lokalu mieszkalnego. Nigdy też nie wycofywał wniosku o przydział takiego lokalu. Z samego faktu złożenia odwołania od decyzji o przydziale lokalu nie można natomiast wywodzić, że składający to odwołanie cofa wniosek o przydział lokalu. Jeżeli zaś organ powziąłby wątpliwości co do rzeczywistych intencji strony, powinien dokonać stosownych ustaleń w tym zakresie w ramach prowadzonego przez siebie postępowania m. in. poprzez wezwanie strony do zajęcia jednoznacznego stanowiska w tej sprawie. Samo domniemanie organu o cofnięciu przez stronę złożonego wniosku z pewnością nie spełnia natomiast wymogów, nałożonych przez ustawodawcę w przepisie art. 105 § 2 K.p.a. Skarżący zaznaczył jednocześnie, że przywołany przez organ wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2012r., sygn. akt I OSK 1844/11, został wydany przy zupełnie odmiennym stanie faktycznym. W kontekście powyższego, za zasadny uznał zarzut przekroczenia przez Komendanta Głównego Straży Granicznej granic swobodnej oceny dowodów. Skarżący podniósł ponadto, że w decyzji niewłaściwie określono jako dzień utraty uprawnienia do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego dzień [...] czerwca 2012 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest bowiem pogląd, że decyzje o utracie prawa do równoważnika pieniężnego mają charakter konstytutywny, a zatem mogą wywoływać skutki wyłącznie na przyszłość, to jest od daty, kiedy stają się ostateczne (tak min. in. WSA w Warszawie w wyroku z dnia 20 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 925/08). Komendant Główny Straży Granicznej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi, organ wskazał, iż wbrew twierdzeniu skarżącego odwołanie od decyzji o przydziale lokalu jest równoznaczne z odmową jego przyjęcia i pozwala organowi domniemywać, że skarżący, rezygnując z przydzielonego lokalu, cofa uprzednio złożony wniosek. Natomiast zarzut, że takie rozumienie odwołania od decyzji, jak przyjął to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1844/11, nie ma zastosowania w niniejszej sprawie ze względu na odmienny stan faktyczny, jest chybiony. Odnosząc się natomiast do zarzutu, że utrata przez skarżącego prawa do równoważnika powinna nastąpić z datą wydania decyzji zaskarżonej jako ostatecznej - konstytutywnej, a nie z dniem [...] czerwca 2012 r., organ odwołał się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt OSK 1300/04, w którym Sąd ten stwierdził, że jeżeli funkcjonariusz utracił uprawnienia do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, przyznanego decyzją administracyjną, to orzekanie o utracie czy cofnięciu tego uprawnienia następuje w drodze decyzji konstytutywnej, co, zdaniem Sądu "Nie oznacza wszakże, że przyznanie lub utrata tego równoważnika następuje w dacie, kiedy wydana w sprawie decyzja stanie się ostateczna. Wykładnia systemowa powołanego przepisu ustawy, jak i przepisów rozporządzenia wykonawczego prowadzi do jednoznacznego wniosku, że równoważnik pieniężny przysługuje za okres nieposiadania lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Funkcjonariusz Straży Granicznej traci zatem uprawnienie do równoważnika pieniężnego z momentem, kiedy na skutek zmiany okoliczności faktycznych stanie się posiadaczem lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej". W ocenie organu, powyższą konstatację można odnieść także do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, w której data odmowy przyjęcia przydzielonego lokalu jest datą utraty prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Dokonując oceny zasadności wniesionej przez M. F. skargi na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej, Sąd doszedł do przekonania, że skarga ta nie ma uzasadnionych podstaw. Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie mogła być tylko decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] września 2012 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r., orzekająca o utracie przez M. F. uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego od dnia [...] czerwca 2012 r. Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola działalności administracji publicznej, ale ta kontrola może być sprawowana jedynie w granicach danej sprawy administracyjnej. Sąd w tym postępowaniu nie mógł zatem objąć kontrolą decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Komendanta Głównego Straży Granicznej, którą uchylona została decyzja nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej i umorzone postępowanie organu I instancji, gdyż decyzja ta została wydana w odrębnym postępowaniu administracyjnym, wszczętym na wniosek skarżącego o przydział lokalu mieszkalnego i nie mieściła się w granicach sprawy administracyjnej, której dotyczyła skarga wniesiona do Sądu w niniejszej sprawie. Stąd też zarzuty podniesione w skardze przeciwko decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Komendanta Głównego Straży Granicznej nie mogły być przedmiotem oceny Sądu w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jeżeli skarżący nie zgadzał się z rozstrzygnięciem zawartym w decyzji nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej, to miał możliwość zaskarżenia tej decyzji do sądu administracyjnego, o czym został prawidłowo pouczony. Skoro natomiast skarżący nie skorzystał z możliwości zaskarżenia tej decyzji do sądu administracyjnego, to stała się ona ostateczna w administracyjnym toku instancji, a tym samym Sąd, rozpoznający niniejszą sprawę, musiał uwzględnić fakt jej istnienia w obrocie prawnymi oraz wynikające z tego konsekwencje prawne. Komendant Główny Straży Granicznej ww. decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. umorzył postępowanie administracyjne, wszczęte na wniosek skarżącego o przydział lokalu mieszkalnego, uznając, iż w złożonym odwołaniu od decyzji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2012 r. skarżący odwołał swoje wcześniejsze oświadczenie woli, zawarte we wniosku o przydział lokalu mieszkalnego i w sposób jednoznaczny nie wyraził zgody na przydzielenie mu konkretnego lokalu mieszkalnego, znajdującego się w miejscowości pobliskiej jego miejsca pełnienia służby, spełniającego przysługujące mu normy zaludnienia i będącego w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Organ w uzasadnieniu tej decyzji zaznaczył, iż brak zgody na wskazany przydział nie może pozostać bez wpływu na prawo funkcjonariusza do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Przyczyny odmowy przyjęcia lokalu mieszkalnego, podniesione w odwołaniu, są bowiem subiektywne i nie mogą przesądzać o zgodności lub niezgodności z obowiązującymi przepisami decyzji administracyjnej, realizującej prawo M. F. do lokalu mieszkalnego. Skoro zatem Komendant Główny Straży Granicznej w decyzji z dnia [...] czerwca 2012 r. umorzył postępowanie w sprawie przydziału na rzecz M. F. lokalu mieszkalnego z tej przyczyny, iż skarżący odwołał swoje wcześniejsze oświadczenie woli, zawarte we wniosku o przydział lokalu mieszkalnego i w sposób jednoznaczny nie wyraził zgody na przydzielenie mu konkretnego lokalu mieszkalnego, znajdującego się w miejscowości pobliskiej jego miejsca pełnienia służby, spełniającego przysługujące mu normy zaludnienia i będącego w należytym stanie technicznym i sanitarnym, a skarżący nie zakwestionował tego rozstrzygnięcia organu i stało się ono ostateczne w administracyjnym toku instancji, to tym samym w następstwie wydania tej decyzji zaistniała przesłanka do orzeczenia o utracie przez M. F. uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, gdyż przestał on spełniać warunek określony w przepisie § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych warunków jego zwrotu, a także sposobu postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania (Dz. U. nr 118, poz. 1014 ze zm.), od którego uzależnione było przyznanie tego równoważnika. Odnośnie natomiast daty, od której powinna nastąpić utrata uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, to należy zgodzić się ze skarżącym, że w świetle utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego orzekanie o utracie równoważnika następuje w drodze decyzji konstytutywnej. Nie oznacza to jednak, że utrata tego równoważnika następuje w dacie, kiedy wydana w sprawie decyzja stanie się ostateczna. Wykładnia systemowa przepisu art. 96 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej oraz przepisów rozporządzenia wykonawczego Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. prowadzi bowiem do wniosku, że funkcjonariusz Straży Granicznej traci uprawnienie do równoważnika pieniężnego z momentem, kiedy na skutek zmiany okoliczności faktycznych przestał spełniać warunki, od których zależało przyznanie tego równoważnika. W niniejszej sprawie organ zasadnie zatem przyjął, iż utrata uprawnień do równoważnika nastąpiła od dnia [...] czerwca 2012 r., tj. z dniem wydania ostatecznej decyzji umarzającej postępowanie w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego z tej przyczyny, iż skarżący odwołał swoje wcześniejsze oświadczenie woli, zawarte we wniosku o przydział lokalu mieszkalnego i nie wyraził zgody na przydzielenie mu lokalu mieszkalnego, znajdującego się w miejscowości pobliskiej jego miejsca pełnienia służby, spełniającego przysługujące mu normy zaludnienia i będącego w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji odpowiadają prawu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.