II SA/Wa 2012/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 maja 2021 r. sprawy ze skargi P. S. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej oraz zaliczenia do grupy inwalidztwa 1. oddala skargę w zakresie ustalenia zdolności do służby; 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga P. S. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. w przedmiocie ustalenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: Pismem z dnia [...] listopada 2019 r. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w S. (zwany dalej: DJW) w związku z niezdolnością do służby trwającą dłużej niż trzy miesiące, skierował P. S. (zwany dalej: skarżący) na badanie przez komisję wojskową lekarską, w celu ustalenia aktualnej zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Orzeczeniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w S. (zwana dalej: RWKL, organ I instancji), działając na podstawie art. 5 ust 1, 6 i 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2019 poz. 330, zwana dalej: u.s.w.ż.z.) oraz § 11, § 16 pkt 1 i 2 i § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r. poz. 761 ze zm., zwane dalej rozporządzeniem z 2015 r.) oraz § 5 pkt 1 i § 7 pkt 6 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r. poz. 1013 ze zm., zwane dalej: rozporządzeniem z 2012 r.) orzekła, że skarżący jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej - kategoria N (Zał. 1 Grupa II). Skarżący został też zaliczony do trzeciej grupy inwalidztwa. W pkt 8 ww. orzeczenia RWKL rozpoznała u skarżącego: schorzenie powodujące niezdolność do służby: 1) [...] wrodzoną z przebytą zakrzepicą wymagającą leczenia farmakologicznego - § 55 pkt 6 (w zast.), natomiast w grupie schorzeń współistniejących: 2) Przebyte skręcenie stawu skokowego lewego z uszkodzeniem mięśnia brzuchatego łydki lewej z przebytą zakrzepicą kończyny dolnej lewej- 77 pkt 5, § 64 pkt 1 (w zast.), § 39 pkt 5; 3) Przebyte wygojone skręcenie barku lewego- § 77 pkt 5; 4) Skrzywienie przegrody nosa nieupośledzające jego drożności- § 26 pkt 3; 5) Bliznę po przebytej operacji przepukliny pachwinowej prawostronnej- § 3 pkt 1; 6) Przepuklinę pępkową do diagnostyki- bez § bez pkt. W pkt 10 ww. orzeczenia RWKL określiła, że schorzenia wymienione w pkt 2 i 3 rozpoznania pozostają w związku ze służbą wojskową jako następstwo wypadku pozostającego w związku z tą służbą. W zakresie inwalidztwa stwierdziła, że wynika ono z ogólnego stanu zdrowia, nie pozostaje w związku ze służbą i ma charakter trwały. Uzasadniając podjęte orzeczenie organ I instancji wskazał, iż schorzenia powodujące inwalidztwo powstało w trakcie pełnienia zawodowej służby wojskowej. W odwołaniu złożonym na powołane rozstrzygnięcie skarżący określił, iż zaskarża powołane wyżej orzeczenie w części ustalającej istnienie schorzenia powodującego niezdolność do służby wojskowej (tj. [...] wrodzonej z przebytą zakrzepicą wymagającą leczenia farmakologicznego). Wniósł o zmianę orzeczenia w zaskarżonej części (poprzez uchylenie ustalenia istnienia schorzenia powodującego niezdolność do służby wojskowej tj. [...] wrodzonej z przebytą zakrzepicą wymagającą leczenia farmakologicznego) oraz ustalenie, iż jest zdolny do służby wojskowej. Nadto wniósł o przeprowadzenie ponownych badań lekarskich i badań specjalistycznych względnie skierowanie na obserwację szpitalną, a także przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dokumentów. Skarżący zakwestionował, że ustalone schorzenie ([...] pod postacią występującą obecnie w wynikach badań stanowi defekt immunologiczny uniemożliwiający pełnienie zawodowej służby wojskowej. Wyniki badań nie przesądzają o wystąpieniu defektu, który ma charakter stały. Wyniki badań lekarskich wskazują, iż [...] stanowi jedynie czasową przypadłość medyczną i po wdrożeniu czasowego leczenia zostanie wyleczona powodując tym samym brak przeciwwskazań do pełnienia przez niego dalszej służby. W jego przypadku [...] nie może mieć charakteru wrodzonego, gdyż w jego rodzinie nie zdiagnozowano przypadku jej wystąpienia. Nadto schorzenie to stanowi jedynie jednostkę chorobową nie zaś defekt immunologiczny na jaki wskazuje §55 pkt 6 załącznika nr 1 do rozporządzenia z 2015 r. Wskazanym na wstępie i stanowiącym przedmiot kontroli w niniejszej sprawie orzeczeniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska (zwana dalej: CWKL, organ odwoławczy), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, zwana dalej: k.p.a.), art. 5 ust. 1, 6 i 7 u.s.w.ż.z. oraz § 3 i § i 1 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia z 2012 r., a także § 7 pkt 1 i § 23 pkt 1, 2 i 3 rozporządzenia z 2015 r., po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, orzekła o utrzymaniu w mocy zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż jak wynika z analizy dokumentacji orzeczniczo- lekarskiej w lutym 2019 r. skarżący doznał skręcenia stawu skokowego lewego powikłanego w trakcie leczenia zakrzepicą żył głębokich podudzia lewego. Po zastosowanym leczeniu przeciwzakrzepowym w wykonanym badaniu usg- doppler z [...] września 2019 r. nie stwierdzono już zakrzepicy tych żył. W dniu [...] listopada 2019 r. skarżący był konsultowany przez hematologa, który po wykonaniu badań laboratoryjnych stwierdził obniżony poziom antytrombiny III oraz podwyższony homocysteiny, wskazując jednocześnie na możliwość zafałszowania wyniku przez stosowanie niektórych leków. Natomiast w badaniu genetycznym stwierdzono mutację 2210 G-A genu protrombiny i wskazano konieczność konsultacji wyniku przez lekarza specjalistę z zakresu genetyki klinicznej. Podkreślił, że nie wykonano kontrolnych badań poziomu antytrombiny III i homocysteiny ani też konsultacji wyników badań genetycznych przez lekarza genetyki klinicznej. Mimo to konsultujący hematolog rozpoznał u skarżonego [...] wrodzoną w oparciu o obniżony poziom antytrombiny III i podwyższonego poziomu homocysteiny. W opinii Konsultanta Krajowego do Spraw Obronności w dziedzinie Chorób Wnętrzach (wydanej po uprzedniej hospitalizacji skarżącego i w wyniku przeprowadzonych w jej trakcie badań) stwierdzono nieprawidłowości w wykonanych badaniach, tj.: 1) Obniżenie aktywności antyrombiny - 58% (norma 83-128), 2) wykazano obecność heterozygotycznej mutacji c.667C ˃T (C677T) w genie MTHFR (reduktaza 5,10-metyIcnotetrahydrofolianu). Wskazane wyniki badań wskazują na obecność wrodzonej [...]. W ww. opinii zawarto zalecenia – 1) Obniżenie aktywności antytrombiny III+ przebyta zakrzepica żylna wskazują na konieczność bezterminowego stosowania leków przeciwzakrzepowych; 2) Obecność heterozygotycznej mutacji c.677T>T ( C677T) w genie MTHFR powoduje zwiększenie stężenia homocysteiny w surowicy krwi, co stanowi jeden z głównych czynników ryzyka chorób sercowo- naczyniowych; 3) Hiperhomocysteinemia wpływa na ryzyko zakrzepicy żylnej (aktywuje V i VII czynnik krzepnięcia, zwiększa powstawanie trombiny i agregację płytek krwi), miażdżycy, a także ogranicza wzrost i proces odbudowy uszkodzonej ściany naczyń krwionośnych. Ponadto indukuje stres oksydacyjny oraz wywołuje i nasila proces zapalny. Wskazana kontrola stężenia homocysteiny 2-3 razy w roku i w przypadku stwierdzenia jego podwyższenia zaleca się co najmniej przez 3 miesiące suplementację kwasem foliowym (najlepiej już zmetylowanym, tzn. od razu przetworzonym), a dodatkowo witaminami B6 i B12. Skarżący winien prowadzić oszczędzający tryb życia i pracy, ograniczać wysiłek fizyczny i unikać urazów, a także nadmiernego stresu. Winien stosować leki przeciwzakrzepowe oraz wykonywać kontrolne badania stężenia homocysteiny i w przypadku jej podwyższenia stosować kwas foliowy. CKWL wskazała, że służba wojskowa wiąże się z nienormowanym czasem pracy i służby. Żołnierz zawodowy w trakcie służby jest narażony na nadmierny stres, wykonywanie obowiązków służbowych z narażeniem na nadmierny wysiłek i urazy, a także służbę w zmiennych warunkach klimatycznych z narażeniem na niskie i wysokie temperatury, które u skarżącego mogłyby doprowadzić do incydentów zakrzepowych, co miało miejsce po urazie stawu skokowego. W skardze złożonej na powołane orzeczenie do sądu administracyjnego skarżący wskazał, iż zaskarża przedmiotowe orzeczenie w całości i wniósł o jego uchylenie w całości. Wydanemu orzeczeniu skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1. § 55 pkt 6 załącznika nr 1 do rozporządzenia z 2015 r. (błędnie wskazanego jako rozporządzenie z dnia 30 grudnia 2016 r.) poprzez ustalenie istnienia schorzenia powodującego niezdolność do służby wojskowej (tj. [...] wrodzonej z przebytą zakrzepicą wymagającą leczenia faimakologicznego); 2. art. 7, art. 77 i art. 107 k.p.a., polegającego na niewyjaśnieniu wszelkich okoliczności sprawy z pominięciem słusznego interesu obywateli, niewłaściwym nie rozpatrzeniu całego materiału dowodowego. Skarżący stwierdził, iż zaskarżone orzeczenie nie jest prawidłowe. Ustalenie wrodzonej [...] nastąpiło na skutek ustalenia wystąpienia u niego obniżenia aktywności antyrombiny oraz wykazania obecności heterozygotycznej mutacji c.667C>T (C677T) w genie MTHFR. Powyższe ustalenie nie przesądza w sposób jednoznaczny, iż wystąpiła u niego wrodzona [...]. Nie sposób także przyjąć, iż ustalona [...] pod postacią występującą obecnie w jego wynikach badań stanowi defekt immunologiczny uniemożliwiający pełnienie zawodowej służby wojskowej. Uważa, iż wyniki badań nie przesądzają o wystąpieniu defektu, który ma charakter stały. Wyniki badań lekarskich wskazują, iż [...] stanowi jedynie czasową przypadłość medyczną i po wdrożeniu czasowego leczenia zostanie wyleczona powodując tym samym brak przeciwwskazań do pełnienia przeze niego dalszej zawodowej służby wojskowej. Podkreślił, iż w jego przypadku [...] nie może mieć charakteru wrodzonego, gdyż w jego rodzinie nie zdiagnozowano przypadku jej wystąpienia. Nadto [...] stanowi jedynie jednostkę chorobową nie zaś defekt immunologiczny na jaki wskazuje §55 pkt 6 załącznika nr 1 do rozporządzenia z 2015 r. Z uwagi na powyższe nie sposób przyjąć aby wystąpił u niego defekt immunologiczny stanowiący przeszkodę w pełnieniu zawodowej służby wojskowej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podnosząc argumentację tożsamą z tą jaką prezentował w zaskarżonym orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżący zaskarżył w całości orzeczenie CWKL z dnia [...] sierpnia 2020 r. utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL w S. z dnia [...] stycznia 2020 r. w zakresie dotyczącym określenia inwalidztwa, związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową i zdolności do służby. Jednakże skarga w zakresie dotyczącym określenia inwalidztwa i związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową jest niedopuszczalna i w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r., sygn. OSK 1203/04, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej. Drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Podstawę takich orzeczeń stanowią w obecnym stanie prawnym przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (publ. j.w.), ustawa z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 648 ze zm.), ustawa z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. z 2014 r. poz. 213 ze zm.), ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 2017 r. poz. 2225). Te orzeczenia poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Dzieje się tak dlatego, że decyzje administracyjne w tych sprawach wydawane są nie przez wojskowe komisje lekarskie, lecz przez inne organy (wojskowy organ emerytalny lub ZUS). Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych postępowaniach mają natomiast wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W świetle powyższego sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową (por. uchwała Składu Siedmiu Sędziów SN z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99, publik. OSNP 2000/5/167, postanowienie Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100, publ. ONSA 2001/2/47, wyrok NSA z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04, a także w wyroku z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 2227/11). Z tych przyczyn Sąd za niedopuszczalną uznał skargę na zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą wojskową oraz określenia inwalidztwa. Uznając natomiast za dopuszczalną skargę na orzeczenie CWKL w zakresie dotyczącym określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej Sąd stwierdził, że skarga w tej części nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 5 ust. 1 u.s.w.ż.z., zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Zgodnie z art. 5 ust. 7 u.s.w.ż.z., orzeczenie o zaliczeniu danego żołnierza lub innej osoby do jednej z kategorii, o których mowa w ust. 6, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych, rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej. W art. 5 ust. 8 u.s.w.ż.z., zawarte zostało upoważnienie dla Ministra Obrony Narodowej do wydania w porozumieniu z Ministrem Zdrowia, rozporządzenia regulującego orzekanie o zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W § 1 pkt 1 rozporządzenia z 2015 r. (w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach) określono wykaz chorób lub ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa. Natomiast § 2 rozporządzenia stanowi, że wykazy chorób lub ułomności, o których mowa w § 1 i 3, określa Załącznik nr 1 do rozporządzenia. Wykaz chorób lub ułomności, o którym mowa w § 1 pkt 2, określa Załącznik nr 2 do rozporządzenia. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o zdolności do zawodowej służby wojskowej, które obejmują zagadnienia wymagające wiedzy medycznej, sprowadza się do oceny prawidłowości postępowania w zakresie ustalenia stanu zdrowia orzekanego, a w szczególności prawidłowego zastosowania przepisów procesowych i materialnych. W ramach tak pojętej kontroli, sąd administracyjny nie posiada uprawnień do weryfikacji medycznych ustaleń lekarzy orzekających w komisji lekarskiej i nie może dokonywać zmiany w tym zakresie, a tym samym zmiany kategorii zdolności do służby wojskowej. Kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej przez sąd administracyjny w zakresie zdolności do służby wojskowej ma więc charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jej badania pod względem formalnym. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z wymogami określonymi w przepisach aktów wykonawczych regulujących te kwestie, a ponadto, czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby wojskowej. Tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory k.p.a. Sąd nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań lekarskich, czyli weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych badanego. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny (rozpoznania) w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie, ani też zlecać przeprowadzenia dodatkowych badań celem weryfikacji dotychczasowych. Są to wyłączne kompetencje komisji lekarskich. Sąd administracyjny kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego, obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do czynnej służby wojskowej była słuszna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest ustalony stan faktyczny i dowody zgromadzone w postępowaniu przed organem administracji. Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie stwierdził uchybień w postępowaniu zakończonym wydaniem orzeczenia CWKL. Organ I instancji dokonał bowiem prawidłowej kwalifikacji rozpoznania określonego w punktach 8.1-8.8 do odpowiednich paragrafów załącznika nr 1 (grupa II), zaś zaliczenie skarżącego do kategorii N – niezdolny do zawodowej służby wojskowej, znalazło potwierdzenie w okolicznościach faktycznych sprawy. Również CWKL zasadnie uznała, że zaskarżone orzeczenie organu I instancji odpowiada prawu. Podejmując rozstrzygnięcie o utrzymaniu w mocy zaskarżonego orzeczenia, CWKL należycie uzasadniła swe stanowisko. Z akt sprawy wynika, że na podstawie zgromadzonej dokumentacji oraz w wyniku przeprowadzonych badań i konsultacji rozpoznano u skarżącego następujące schorzenia: schorzenie powodujące niezdolność do służby: 1) [...]wrodzoną z przebytą zakrzepicą wymagającą leczenia farmakologicznego - § 55 pkt 6 (w zast.), natomiast w grupie schorzeń współistniejących: 2) Przebyte skręcenie stawu skokowego lewego z uszkodzeniem mięśnia brzuchatego łydki lewej z przebytą zakrzepicą kończyny dolnej lewej- 77 pkt 5, § 64 pkt 1 (w zast.), § 39 pkt 5; 3) Przebyte wygojone skręcenie barku lewego- § 77 pkt 5; 4) Skrzywienie przegrody nosa nieupośledzające jego drożności- § 26 pkt 3; 5) Bliznę po przebytej operacji przepukliny pachwinowej prawostronnej- § 3 pkt 1; 6) Przepuklinę pępkową do diagnostyki- bez § bez pkt. CWKL uznała skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej z uwagi na stwierdzone rozpoznanie – [...] wrodzoną z przebyta zakrzepicą wymagającą leczenia farmakologicznego odpowiadającą (w zastępstwie) schorzeniu określonemu w § 55 pkt 6 załącznika nr 1 rozporządzenia z 2015 r. (zespół nabytego upośledzenia odporności (AIDS) i inne defekty immunologiczne (nabyte i wrodzone)). Zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do § 55 rozpoznanie powinno być potwierdzone dokumentacją leczenia szpitalnego lub w poradni specjalistycznej. Z akt sprawy wynika, że schorzenie skarżącego zostało przez organ I instancji rozpoznane na podstawie konsultacji hematologicznej (przeprowadzonej w dniu [...] listopada 2019 r.), badania usg dopplera żył (z dnia [...] marca 2019 r.), badania usg dopplera żył i konsultacji medycznej (z dnia [...] czerwca 2019 r. i [...] września 2019 r.), karty leczenia szpitalnego (z dnia [...] lutego 2020 r.). Nadto w ramach postępowania odwoławczego CWKL wystąpiła do Konsultanta Krajowego ds. Obronności w dziedzinie Chorób Wewnętrznych o wydanie opinii m.in. w zakresie, czy u skarżącego można rozpoznać trombofilię wrodzoną czy też ją wykluczyć. Z ww. badań, konsultacji i opinii lekarskich wynika, że rozpoznano u skarżącego wrodzoną [...]. Prawidłowo zatem CWKL uznała, że ma zastosowanie kwalifikacja według § 55 pkt 6 (w zastępstwie). Taka kwalifikacja u osoby kandydującej do zawodowej służby wojskowej skutkuje orzeczeniem kategorii N - niezdolność do zawodowej służby wojskowej. Ustaleń tych nie może podważyć przekonanie skarżącego, że skoro w jego rodzinie nie zdiagnozowano ww. schorzenia, to nie może mieć ono charakteru wrodzonego. W tym miejscu zauważyć trzeba, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wojskowe komisje lekarskie zobligowane są do stosowania zapisów rozporządzenia, w tym do ustalania rozpoznań w treści ujętej w załączniku dotyczącym chorób i ułomności. Komisje sporządzając orzeczenia zobligowane są przypisać rozpoznane schorzenie do jednego z paragrafów przewidzianego w wymienionym załączniku. Gdy schorzenie nie zostało ujęte w wykazie, należy zakwalifikować je do paragrafu najbardziej zbliżonego. Specjalista, wydający opinię na potrzeby orzecznicze, nie jest związany wymienioną nomenklaturą, wobec czego tworzy opinię na podstawie swojej najlepszej wiedzy i wskazuje stosowne rozpoznanie. Zadaniem lekarzy orzeczników jest przeanalizowanie uzyskanych wyników konsultacji i dopasowanie schorzenia rozpoznanego w konsultacji do odpowiedniego paragrafu w wykazie chorób i ułomności. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznanie u skarżącego schorzenia "[...]wrodzonej z przebytą zakrzepicą wymagająca leczenia farmakologicznego" zakwalifikowano, w zastępstwie do § 55 pkt 6 załącznika nr 1 do rozporządzenia z 2015 r., co skutkuje uznaniem tego rozpoznania jako choroby powodującej obligatoryjną niezdolność do służby żołnierzy zawodowych. W ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania, że wydając zaskarżone orzeczenie CWKL dopuściła się naruszenia art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stan faktyczny sprawy został prawidłowo ustalony, co odzwierciedla rozpoznanie schorzenia, jego kwalifikacja i określenie kategorii zdolności do służby. WCKL wzięła pod uwagę cały materiał dowodowy istotny dla podjęcia rozstrzygnięcia, w tym dokumentację medyczną, zgromadzoną na etapie postępowania odwoławczego. W sprawie nie doszło też do naruszenia art. 107 § 1 k.p.a., bowiem zaskarżone orzeczenie zostało prawidłowo uzasadnione. Uzasadnienie orzeczenia zawiera wskazanie stanu faktycznego ustalonego w sprawie i przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia i nie pozostawia wątpliwości, z jakiej przyczyny skarżący uznany został za osobę niezdolną do zawodowej służby wojskowej. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 wyroku. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie (w pkt 2 wyroku).