II SA/Wa 2041/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dnia 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R. J. w skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając powyższy wniosek skarżący wskazał, że zobowiązanie, wynikające z art. 22 ustawy o broni i amunicji, do zbycia posiadanej broni, lub pozbawienia jej cech użytkowych, spowoduje ujemne konsekwencje, ponieważ nie będzie miał możliwości odzyskania tej samej broni w przypadku uwzględnienia jego skargi. Skarżący dodał, że posiadana broń jest dostosowana do jego potrzeb oraz związana jest z rodzinna tradycją, ma więc dla niego wartość sentymentalną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że ochrona tymczasowa możliwa jest wyłącznie wtedy, gdy wykonanie aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowoduje skutki, których – w razie uwzględnienia skargi – nie będzie można cofnąć. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek, przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r., sygn. akt FZ 569/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 452/06). Wyjaśnić należy, że pojęcie szkody w świetle art. 61 § 3 cytowanej ustawy, rozumieć należy jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei przesłanka "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" winna być rozumiana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie, czy wskazana przez stronę szkoda ma rzeczywiście znaczny rozmiar. Ponadto, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi grozić skarżącemu. W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił możliwości zaistnienia w niniejszej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie musi bowiem zbywać broni lub pozbawiać jej cech użytkowych, gdyż ma możliwość oddania jej do depozytu właściwego organu Policji. Nadto koszty deponowania broni przez pierwszy rok ponosi Policja (art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 576 ze zm.). Możliwe jest też odkupienie sprzedanych egzemplarzy broni, ponieważ treść umowy sprzedaży zależy wyłącznie od woli stron ją zawierających. Nadto podnieść należy, iż rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada jego zgodności z prawem, a jedynie ocenia czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.