II SA/Wa 2051/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. O. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ponownego naliczenia odprawy postanawia - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 2051/14 oddalił skargę S. O. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ponownego naliczenia odprawy. Odpis wyroku nieprawomocnego wraz z uzasadnieniem został przesłany na adres pełnomocnika skarżącego: [...]. Przesyłka zawierająca odpis wyroku została zwrócona przez pocztę z adnotacją o jej dwukrotnym awizowaniu i zwrocie z uwagi na jej niepodjęcie w terminie. Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 22 czerwca 2015 r. odpis wyroku nieprawomocnego został uznany za doręczony z dniem 29 maja 2015 r. W dniu 9 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącego adwokat A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, że bezpośrednio po ogłoszeniu wyroku złożyła wniosek o sporządzenie jego uzasadnienia. W dniu 2 lipca w rozmowie telefonicznej z pracownikiem informacji sądowej ustaliła, że uzasadnienie wyroku zostało sporządzone w dniu 12 maja 2015 r. i przesłane na jej adres w dniu 15 maja 2014 r. W tej sytuacji niezwłocznie zapoznała się z aktami sprawy i ustaliła, że wyrok został uznany za doręczony z dniem 29 maja 2015 r. Pełnomocnik skarżącego podniosła, że nie otrzymała awiza przesyłki. Podjęła próbę postępowania reklamacyjnego, jednakże nie dysponując numerem przesyłki nie udało się jej dokonać żadnych ustaleń. W jej ocenie istnieje przypuszczenie, że przesyłka była błędnie awizowana pod adresem [...]. Wskazała, że nie jest to odosobniony przypadek. Do podobnej sytuacji doszło w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 475/15. Podała również, że jej starania doprowadziły do ustalenia, że wyrok został uznany za doręczony. Działania te podjęła w czasie, w którym nabrała wątpliwości, czy uzasadnienie wyroku zostało sporządzone, czy też nie. Niezwłocznie po uzyskanie informacji w tym zakresie podjęła starania mające na celu przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 powołanej ustawy). Z wyjaśnień pełnomocnika skarżącego wynika, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała w niniejszej sprawie w dniu, w którym zapoznała się z aktami sprawy i dowiedziała się, że skierowana do niej przesyłka zawierająca odpis wyroku nieprawomocnego wraz z uzasadnieniem została uznana za doręczoną z dniem 29 maja 2015 r., tj. w dniu 3 lipca 2015 r. W tej sytuacji należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony w dniu 9 lipca 2015 r., został wniesiony z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Dokonując natomiast oceny przedstawionych przez pełnomocnika skarżącego argumentów wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu należy stwierdzić, że nie zasługują one na uwzględnienie. Wyjaśnić należy, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przez stronę przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Przedstawione przez pełnomocnika skarżącego okoliczności nie uprawdopodobniają, iż nie ponosi on winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Argumentacja pełnomocnika skarżącego opiera się wyłącznie na jego przypuszczeniu, że na skutek omyłki w skrzynce pocztowej nie zostało umieszczone awizo przesyłki Sądu zawierającej odpis wyroku nieprawomocnego. Z wyjaśnień pełnomocnika nie wynika natomiast aby podjął on jakiekolwiek kroki w celu wyjaśnienia tej sytuacji. Możliwe było przecież zwrócenie się do właściwego urzędu pocztowego z prośbą o zajęcie stanowiska w tej sprawie, a następnie przedstawienie dokonanych ustaleń Sądowi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Brak numeru przesyłki nie powinien być przeszkodą, albowiem numer ten znajduje się w aktach sprawy na zwróconej przez pocztę przesyłce (kart nr 55). Biorąc również pod uwagę to, że, jak twierdzi pełnomocnik skarżącego, skierowana do niego przesyłka na adres [...] mogła być awizowana pod adresem [...], możliwe było również zwrócenie się do osoby zajmującej ten lokal z zapytaniem, czy otrzymała awizo, które nie było do niej skierowane. Pełnomocnik skarżącego nie podjął tego typu działań opierając swój wniosek o przywrócenie terminu wyłącznie na przypuszczeniu, co do powyższych okoliczności. Choć wymóg "uprawdopodobnienia" braku winy w uchybieniu terminu, w rozumieniu art. 87 § 2 P.p.s.a. nie jest tożsamy z wymogiem udowodnienia wszystkich okoliczności faktycznych przemawiających za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu, to jednak, w ocenie Sądu, argumentacja pełnomocnika skarżącego jako niepoparta żadnymi działaniami mającymi na celu uprawdopodobnienie przyczyn uchybienia terminu jest niewystarczająca. Możliwe było bowiem podjęcie działań, które mogły potwierdzić przywołane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności. Jest to o tyle istotne albowiem znajdująca się w aktach sprawy przedmiotowa przesyłka jest prawidłowo zaadresowana na adres pełnomocnika skarżącego. Znajdują się na niej też adnotacje o jej dwukrotnym awizowaniu. Brak jest zatem podstaw do kwestionowania prawidłowości czynności pracowników poczty podejmowanych w związku z próbą doręczenia tej przesyłki. Należy również zauważyć, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony przez pełnomocnika skarżącego w dniu 23 kwietnia 2015 r. Natomiast dopiero w dniu 2 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącego zatelefonował do Sądu w celu ustalenia tego, czy uzasadnienie wyroku zostało już sporządzone i wysłane. Nastąpiło to zatem po upływie 2 miesięcy i 8 dni od dnia złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego zachowując należytą staranność w prowadzeniu sprawy winien wcześniej powziąć wątpliwość co do losów złożonego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i zwrócić się z zapytaniem do Sądu w tej sprawie. Pełnomocnik skarżącego jednak tego nie uczynił, co nie pozwala przyjąć, iż uchybienie terminu nastąpiło w niniejszej sprawie na skutek przeszkód, których nie dało się przezwyciężyć. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.