II SA/Wa 2060/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Joanna Kube, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak (spr.), , Protokolant specjalista Marcin Kwiatkowski, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi D. C. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Głównego Geodety Kraju na rzecz D. C. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Główny Geodeta Kraju, zw. dalej "GGK", decyzją z dnia [...] października 2024 r., na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902), zw. dalej "u.d.i.p." oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), zw. dalej "k.p.a.", odmówił udostępnienia informacji publicznej D. C., zw. dalej "wnioskodawcą", o którą zwrócił się wnioskiem z dnia [...] września 2024 r. (uzupełnionym w dniu [...] września 2024 r.), tj. "o udostępnienie informacji o inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych: 1) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2019 r. Głównemu Geodecie Kraju; 2) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2019 r. Zastępcy Głównego Geodety Kraju; 3) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2019 r. Dyrektorowi Generalnemu; 4) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2019 r. wszystkim dyrektorom Departamentów oraz Biura Dyrektora Generalnego w GUGiK; 5) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2019 r. wszystkim zastępcom dyrektorów Departamentów oraz Biura Dyrektora Generalnego w GUGiK; 6) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2019 r, wszystkim pracownikom GUGiK oprócz tych wymienionych w punktach 1-5; 7) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2020 r. Głównemu Geodecie Kraju; 8) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2020 r. Zastępcy Głównego Geodety Kraju; 9) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2020 r. Dyrektorowi Generalnemu; 10) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2020 r. wszystkim dyrektorom Departamentów oraz Biura Dyrektora Generalnego w GUGiK; 11) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2020 r. wszystkim zastępcom dyrektorów Departamentów oraz Biura Dyrektora Generalnego w GUGiK; 12) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2020 r. wszystkim pracownikom GUGiK oprócz tych wymienionych w punktach 1-5; 13) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2021 r. Głównemu Geodecie Kraju; 14) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2021 r. Zastępcy Głównego Geodety Kraju; 15) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2021 r. Dyrektorowi Generalnemu; 16) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2021 r. wszystkim dyrektorom Departamentów oraz Biura Dyrektora Generalnego w GUGiK; 17) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2021 r. wszystkim zastępcom dyrektorów Departamentów oraz Biura Dyrektora Generalnego w GUGiK; 18) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2021 r. wszystkim pracownikom GUGiK oprócz tych wymienionych w punktach 1-5; 19) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2022 r. Głównemu Geodecie Kraju; 20) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2022 r. Zastępcy Głównego Geodety Kraju; 21) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2022 r. Dyrektorowi Generalnemu; 22) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2022 r. wszystkim dyrektorom Departamentów oraz Biura Dyrektora Generalnego w GUGiK; 23) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2022 r. wszystkim zastępcom dyrektorów Departamentów oraz Biura Dyrektora Generalnego w GUGiK; 24) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2022 r. wszystkim pracownikom GUGiK oprócz tych wymienionych w punktach 1-5; 25) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2023 r. Głównemu Geodecie Kraju; 26) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2023 r. Zastępcy Głównego Geodety Kraju; 27) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2023 r. Dyrektorowi Generalnemu; 28) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2023 r. wszystkim dyrektorom Departamentów oraz Biura Dyrektora Generalnego w GUGiK; 29) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2023 r. wszystkim zastępcom dyrektorów Departamentów oraz Biura Dyrektora Generalnego w GUGiK; 30) informacji o łącznej wysokości inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych w 2023 r. wszystkim pracownikom GUGiK oprócz tych wymienionych w punktach 1-5." GGK ustalił, że przedmiot żądania stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, czyli m.in. informacja dotycząca działalności organów władzy publicznej w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, a więc zarówno mieniem komunalnym, jak i Skarbu Państwa. GGK poinformował wnioskodawcę, pismem z dnia [...] września 2024 r., że z uwagi na szeroki zakres wniosku, informacja ta posiada charakter informacji publicznej przetworzonej (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej treści i postaci. Opracowana przez organ przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Z tego też względu informację przetworzoną stanowi także rozbudowany, wyselekcjonowany zbiór, tzw. informacji prostych, których zebranie i skomponowanie zgodnie z wolą wnioskodawcy wymaga szczególnego nakładu pracy ze strony pracowników organu. Wnioskodawca zaś dąży do uzyskania kompleksowego zestawienia informacji o inaczej nazwanych niż premie i nagrody gratyfikacjach finansowych wypłaconych dla pracowników GUGiK w latach 2019, 2020, 2021, 2022 oraz 2023. O obszerności wniosku świadczy to, że w celu udzielenia tej informacji GGK musi dokonać analizy olbrzymiej ilości dokumentów, w celu wyodrębnienia z nich żądanych przez wnioskodawcę informacji. Przygotowanie żądanego zestawienia wymaga od GGK szczególnych działań organizacyjnych oraz dodatkowego zaangażowania pracowników Wydziału Kadr i Płac GUGiK, które zakłóciłyby normalny tok działania urzędu i utrudniłyby realizację jego ustawowych zadań, w przybliżeniu mogłoby to zająć około tygodnia pracy. GGK nadmienił również, że wniosek ten jest jednym z kilkudziesięciu kolejnych kierowanych przez wnioskodawcę do GUGiK wniosków o informację publiczną, spośród których każdy dotyczy rozbudowanego zakresu informacji. Z tych względów zasadnym było, w ocenie GGK, przyjęcie że wnioskowana informacja publiczna stanowi informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Mając zatem na względzie treść art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. GGK, pismem z dnia [...] września 2024 r., wezwał wnioskodawcę do wykazania (w terminie do dnia [...] września 2024 r.), że uzyskanie przez niego żądanych informacji publicznych przetworzonych jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W odpowiedzi na powyższe, wnioskodawca w piśmie z dnia [...] września 2024 r. wskazał, że żądane przez niego informacje są szczególnie "...istotne ze względu na unikatowy charakter. Ich publikacja w najpopularniejszym w Polsce portalu informacyjnym dla [...] [...] skutkować będzie wzmocnieniem transparentności i kontroli społecznej nad działalnością władzy publicznej. Ogólnopolski zasięg serwisu pozwoli także na przeprowadzenie poszerzonej dyskusji w temacie konieczności podniesienia wynagrodzeń pracowników administracji publicznej. Wykorzystanie wnioskowanej informacji poprzez redakcję [...] uczyni z tej informacji użytek dla dobra wspólnego w sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Realizacja interesu publicznego wpisuje się w konstytucyjne zasady równości oraz sprawiedliwości społecznej, a także umożliwia zwiększenie zaufania obywateli do organów państwowych." W świetle tej argumentacji GGK stwierdził, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego w przedmiotowym stanie faktycznym nie zachodzi. Pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym, które odnosi się do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa i innych podmiotów publicznych jako prawnej całości - zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Szczególny interes publiczny należy w tym kontekście utożsamiać z interesem ogółu jako relacji między jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jakie on przynosi lub może przynieść ogółowi. Jeżeli podmiot żądający informacji przetworzonej nie jest w stanie wykorzystać jej dla poprawy funkcjonowania danego organu państwa, to nie występuje interes publiczny uzasadniający udostępnienie tej informacji. Żądając udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, wnioskodawca powinien więc wykazać, w jakim zakresie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, tj. w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla poprawy funkcjonowania organu i lepszej ochrony interesu publicznego. Zdaniem GGK wnioskodawca nie wykazał, że udostępnienie mu we wnioskowanym zakresie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nie mógł uznać, aby wnioskodawca był w stanie wykorzystać żądane informacje dla dobra ogółu, np. poprzez poprawę funkcjonowania GUGiK. Uzasadnienie wnioskodawcy skupia się ogólnikowo na tym, że publikacja w najpopularniejszym w Polsce portalu informacyjnym dla [...] [...] skutkować będzie wzmocnieniem transparentności i kontroli społecznej nad działalnością władzy publicznej. Jak również, że ogólnopolski zasięg serwisu pozwoli także na przeprowadzenie poszerzonej dyskusji w temacie konieczności podniesienia wynagrodzeń pracowników administracji publicznej. Zdaniem GGK wnioskodawca nie podjął jednak próby wyjaśnienia, w jaki sposób dokonana przez niego analiza miałaby się przyczynić do polepszenia zarobków w administracji publicznej. Skargę na powyższą decyzję GGK wniósł D. C., zw. dalej "skarżącym". Zaskarżonej decyzji w całości zarzucił naruszenie: - art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; - art. 61 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji w zakresie, w jakim z przepisów tych wynikają zasady ograniczenia prawa do informacji, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieuzasadnionej odmowie udzielenia informacji, niespełniającej warunków proporcjonalności i konieczności dokonanego ograniczenia, nieznajdującej podstaw w potrzebie ochrony wartości prawnie chronionych art. 61 ust. 3 Konstytucji; - art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepisy te pozwalają odmówić udostępnienia informacji publicznej, poprzez błędne ich zastosowanie, polegające na odmowie udostępnienia informacji publicznej, podczas gdy w realiach niniejszej sprawy nie zachodziła żadna z przesłanek umożliwiających podjęcie takiego rozstrzygnięcia i w konsekwencji informacja powinna była zostać udostępniona. Wobec podniesionych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji GGK w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę GGK, podtrzymując dotychczasową argumentację, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie rozważań wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W zakresie swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Dokonując kontroli Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, powinien jednak rozstrzygać w granicach danej sprawy, co wynika wprost z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd stwierdził naruszenie prawa, które skutkowało koniecznością wyeliminowania z obrotu zaskarżonej decyzji. GGK rozpoznając niniejszą sprawę przyjął, że wnioskowane informacje ze względu na zakres stanowią informację publiczną przetworzoną, której udostepnienie uwarunkowane jest koniecznością wykazania przez wnioskodawcę istnienia szczególnego interesu publicznego. W świetle takiej kwalifikacji spór sprowadza się zatem do tego, czy uzasadnione było potraktowanie przez GGK informacji objętych wnioskiem za informacje przetworzone i wezwanie wnioskodawcy do wykazania szczególnie ważnego interesu publicznego w uzyskaniu tych informacji, a następnie odmówienie dostępu do tych informacji, z uwagi na niewykazanie tego interesu. Podkreślenia wymaga, że stosownie do art. 2 ust. 2 u.d.i.p., od osoby realizującej prawo do informacji publicznej nie jest dopuszczalne żądanie wykazania interesu prawnego. Powyższa zasada doznaje jednak ograniczenia w sytuacji, gdy udostępnienie określonej informacji publicznej wymaga jej uprzedniego przetworzenia - w takim przypadku prawo do informacji publicznej wyczerpuje się w uprawnieniu żądania informacji jedynie w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, o czym stanowi art. 3 ust 1 pkt 1 u.d.i.p.. Niewykazanie przez wnioskodawcę przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego jest w takiej sytuacji przesłanką wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, na podstawie art. 16 ust. 2 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z 30 marca 2011 r. sygn. akt I OSK 3/11). Należy podkreślić, że wydana na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzja odmowna powinna zawierać uzasadnienie, spełniające wymagania określone w art. 107 § 3 k.p.a., co wynika wprost z odesłania do Kodeksu postępowania administracyjnego, zawartego w art. 16 ust. 2 u.d.i.p. Przepis art. 107 § 3 k.p.a. stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, wydając decyzję odmowną, powinien więc w sposób jasny, wszechstronny i umożliwiający kontrolę, przedstawić powody takiego rozstrzygnięcia, odnosząc je do zastosowanej podstawy prawnej i określonych w niej przesłanek. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja GGK nie spełniają tego wymogu. Decyzja odmowna została wydana na podstawie powołanego wyżej art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a więc jej uzasadnienie powinno wyjaśniać, dlaczego organ zakwalifikował żądane informacje jako informacje przetworzone, a tego elementu uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie sposób się doszukać. W orzecznictwie sądów administracyjnych przez "informację przetworzoną" rozumie się informację, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. np. wyrok NSA z 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1746/14). Informacja publiczna przetworzona może być zatem jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (wyroki NSA: z 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 2658/14; z 5 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 33/15), jak też może obejmować dane publiczne, które pozostają w dyspozycji podmiotu zobowiązanego, lecz wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz. W orzecznictwie podkreśla się przy tym, że informacja publiczna przetworzona jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego, wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów, na podstawie pierwotnego zasobu danych (zob. np. wyroki NSA: z 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; z 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2149/12). Powszechnie przy tym podzielany jest pogląd, że takie czynności organu, jak selekcja dokumentów, ich analiza pod względem treści, czy nawet anonimizacja, są zwykłymi czynnościami, które nie dają podstaw do zakwalifikowania żądanych dokumentów, jako informacji przetworzonej. W wyniku takich czynności nie powstaje bowiem żadna nowa informacja. Z przetworzeniem informacji nie można też zrównać samego faktu wyszukania w rejestrach, ewidencjach, czy innego rodzaju zestawieniach, informacji określonych we wniosku. W świetle powyższego, jakkolwiek udostępnienie żądanej informacji może wiązać się z wyodrębnieniem informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów, jednakże nie w każdym wypadku będzie wiązało się z szczególnym nakładem pracy i czasochłonnymi działaniami organizacyjnymi, które przesądzałyby o spełnieniu przesłanki związanej z przetworzeniem informacji. Podkreślenia również wymaga, że w istocie każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej zobowiązuje organ do podjęcia czynności przygotowawczych zmierzających do rozpatrzenia wniosku, tj. dokonania jego analizy w celu ustalenia, czy żądana informacja jest informacją publiczną oraz czy organ w ogóle dysponuje taką informacją. Podjęcie tych czynności polega np. przejrzeniu posiadanych przez organ zasobów, w tym dokumentów, rejestrów, ksiąg, dokonania ich selekcji, analizy, czy też anonimizacji. Tego rodzaju działania są zwykłymi elementami rozpatrywania danego wniosku o udzielenie informacji publicznej i nie decydują o tym, czy żądana informacja publiczna jest informacją prostą czy przetworzoną. Zasadniczo również nakład pracy konieczny do rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej oraz koszty związane z udzieleniem informacji nie przesądzają o tym, czy dana informacja ma charakter prosty czy przetworzony. Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że dokonana przez organy kwalifikacja informacji objętych wnioskiem skarżącego z dnia [...] września 2024 r. (uzupełnionym [...] września 2024 r.) jako informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., nie została należycie uzasadniona, a więc rozstrzygnięcie o odmowie jej udostępnienia jest co najmniej przedwczesne. Podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, kwalifikując objęte żądaniem informacje jako informacje wymagające przetworzenia, musi wykazać w uzasadnieniu decyzji odmownej, że obszerność żądania - wykazana w szczególności co do ilości - poprzez jego szczegółowość, konieczność wyszukania i przeanalizowania, dokonania zestawień, porównań, segregacji informacji, wiąże się z zaangażowaniem wykraczającym poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji i możliwości organizacyjnych podmiotu zobowiązanego. Ratio legis ograniczenia wynikającego z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wyraża się bowiem w zapobieganiu sytuacjom, w których działania organu nie będą skoncentrowane na ich podstawowej i zasadniczej działalności, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej. Z całą stanowczością należy podkreślić, że w zaskarżonej decyzji GGK nie podjął próby wyjaśnienia, jak znaczący jest zakres żądanych informacji – chociażby co do ilości. Ograniczenie się jedynie do ogólnego stwierdzenia, co do "analizy olbrzymiej ilości dokumentów", jak również "szczególnych działań organizacyjnych oraz dodatkowego zaangażowania pracowników Wydziału Kadr i Płac GUGiK", nie pozwala na ocenę kwalifikacji tej informacji, nawet w odniesieniu do absorpcji w jej udostepnieniu. W ocenie Sądu odnośnie do wykazania "analizy olbrzymiej ilości dokumentów", organ winien wskazać jakiej ilości dokumentów, czy też jakiej ilości wówczas zatrudnionych pracowników analiza dokumentacji dotyczyła. Natomiast co do "szczególnych działań organizacyjnych oraz dodatkowego zaangażowania pracowników Wydziału Kadr i Płac GUGiK", organ winien wykazać jakie działania organizacyjne miał podjąć, jak również przez jaką ilość pracowników i w jakim okresie. W związku z powyższym, zakwalifikowanie informacji objętej wnioskiem jako przetworzonej, w okolicznościach niniejszej sprawy, Sąd ocenia jako nieuzasadnione. W konsekwencji, wezwanie wnioskodawcy do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego było przedwczesne, a tym bardziej wydanie decyzji odmownej z powodu niewykazania takiego interesu. Powyższe uchybienia świadczą o wydaniu rozstrzygnięcia z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. W świetle przedstawionych argumentów zbędnym jest odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi, albowiem wydanie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji jej poprzedzającej, z naruszeniem przywołanych powyżej przepisów prawa stanowi dostateczną podstawę ich uchylenia, jako niezgodnych z prawem. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a i lit. c, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postanawiano zgodnie z art. 200 p.p.s.a.