II SA/Wa 2062/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Iwona Dąbrowska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dostępu do informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego J. K. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782), Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policji w [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Powyższe rozstrzygniecie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: W dniu [...] czerwca 2013 r. (data wpływu wniosku do Wyższej Szkoły Policji w [...] [...] czerwca 2014 r.), J. K. wystąpił do Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policji w [...] z pisemnym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: 1. W jakich projektach badawczych realizowanych w WSPol (także z udziałem WSPol) uczestniczył A. L. w latach 2012 (od [...] stycznia) do daty udzielenia odpowiedzi na niniejsze zapytanie? 2. Jaką rolę pełnił w nich A. L.? (podanie tematu poszczególnych projektów, kierownika projektu, wartości projektu, personaliów oraz miejsc zatrudnienia pozostałych wykonawców, współwykonawców oraz otrzymanych przez nich wynagrodzeń)? 3. Jakie konkretne czynności A. L. wykonywał w tych projektach? 4. Jakie wynagrodzenie w rozbiciu na poszczególne lata i poszczególne projekty otrzymał A. L.? 5. Kto z A. L. zawierał umowy na realizację prac w poszczególnych projektach (proszę podać stanowisko oraz imię i nazwisko osoby)? 6. Czy czynności w tych projektach - jako uczestnik projektu/kierownik lub w innym charakterze wykonywał A. L. w czasie służby czy poza godzinami służby (oczywiście w czasie kiedy był w służbie)? 7. Kto odbierał wykonane prace z poszczególnych projektów? 8. Gdzie jest przechowywana dokumentacja z odbioru tych prac? 9. Jaka to jest dokumentacja? 10. Czym zakończyły się te projekty? 11. Gdzie znajdują wykorzystanie w służbie Policji poszczególne projekty, w których uczestniczył A. L.? 12. Kto nadzorował projekty badawcze realizowane w WSPol z udziałem w nich A. L.? 13. W czym konkretnie przejawiał się nadzór poszczególnych podmiotów (z ramienia WSPol jak również zewnętrznych), nad projektami badawczymi w okresie kiedy uczestniczył w nich A. L. w okresie jak w punkcie 1.? 14. Co realizował w projektach realizowanych przez A. L. tzw. obsługę prawną? Jakie konkretne czynności wykonała osoba wykonująca tzw. obsługę prawną? Gdzie można zapoznać się z efektem tych czynności? Jakie wynagrodzenie otrzymała osoba za obsługę prawną? W jakim czasie osoba ta wykonywała tzw. obsługę prawną? 15. Kto wykonywał tzw. obsługę finansową projektu i ewentualnie jakie otrzymał wynagrodzenie z tego tytułu? 16. W jakim okresie czasu była wykonywana obsługa finansowa? 17. Ile kosztowały poszczególne wyjazdy zagraniczne - jeżeli takowe były - w ramach projektów A. L.? Do jakich krajów miały ewentualnie miejsce, kto wyrażał zgodę? W jakich terminach wyjeżdżał A. L.? Czy jednocześnie z wymienionym wyjeżdżały inne osoby ze środków finansowych z projektu? Ewentualnie kto i kiedy, do jakiego kraju? 18. Jaką kwotę Komendant wydał na opłaty umów zlecenia na wykonywanie zajęć dydaktycznych tzn. prowadzenie wykładów i ćwiczeń w roku akademickim 2011/2012, 2012, 2013 oraz 2013/2014? 19. Jaki jest tryb doboru (zasady doboru) osób którym zlecono zajęcia z punktu 18 poszczególnym wykonawcom? Kto o tym decyduje? 20. Ile w WSPol jest nieobsadzonych etatów tzw. mundurowych oraz podanie jakie to są stanowiska i jak ta sprawa kształtuje się na przestrzeni czasu od roku 2012? 21. Jaka jest kwota należności finansowych wynikających z nieobsadzonych etatów mundurowych? Należy wykazać w stosunku do każdego roku tj. 2012, 2013, 2014 do dnia udzielenia odpowiedzi? 22. W jaki sposób i na jakie cele wykorzystuje się środki finansowe, które są wynikiem nieobsadzonych etatów mundurowych? Chodzi o podanie za lata 2011, 2012, 2013, 2014. Jakie to były kwoty? 23. Czy Komendant otrzymał, jeżeli tak to w jakiej wysokości kwoty środków pieniężnych na podwyżki płac dla zatrudnionych nauczycieli akademickich w WSPol. Kto wg Komendanta ma otrzymać te środki. Jakie kryteria mają tu być zastosowane? Do kiedy te środki mają być podzielone? Ile średnio wynosi wynagrodzenie adiunkta oraz profesora w WSPol (pyt. dot. nauczycieli na etatach cywilnych)? Z uwagi na fakt, że zdaniem organu, odpowiedzi na pytania zawarte w punktach: nr 2 częściowo (personalia, miejsce zatrudnienia pozostałych wykonawców, współwykonawców oraz otrzymanych przez nich wynagrodzeń), nr 18, 20, 21 i częściowo 22 (podanie za lata 2011, 2012, 2013, 2014 i jakie to były kwoty), wymagały szczegółowej analizy i ich przetworzenia, to na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782) zwrócił się on do wnioskodawcy o wykazanie interesu publicznego. Jednocześnie organ wezwał wnioskodawcę o doprecyzowanie pytania w punkcie nr 14 "co realizował w projektach realizowanych przez A. L. tzw. obsługę prawną". W pozostałym zakresie wniosku udzielono wnioskodawcy odpowiedzi pismem z dnia [...] lipca 2014 r., [...]. Następnie pismem z dnia [...] lipca 2014 r. J. K. wniósł o uzupełnienie niektórych odpowiedzi, twierdząc że organ nie uwzględnił w nich czasookresu, który wynika z pytania nr 1 wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. Ponadto zanegował on zasadność żądania wykazania przez niego, interesu publicznego w punkcie 2, wskazując, że "interes publiczny wynika z faktu, że wydatkuje pan środki publiczne i transparentność ich rozdziału wymaga dostępu do nich także opinii publicznej". Wnioskodawca doprecyzował ponadto pytanie nr 14. Dodatkowo wniósł o udzielenie informacji na nowe pytania: - czy prawdą jest, że na ten rok wstępnie oszacował Komendant kwotę na tego typu umowy na sumę ok. [...] zł?; - wskazać nazwiska osób, które wykonywały zajęcia dydaktyczne w ramach umowy zlecenia za rok akademicki 2013/2014. Jakie zajęcia realizowały (z jakich przedmiotów) i w jakim wymiarze?; - (uszczegółowienie pytania nr 22), jakie konkretne kwoty przeznaczono na poszczególne wydatki (kwota i na jaki cel); - (uszczegółowienie pytania nr 23), czy kwota [...] zł została podzielona także na zwiększenie wynagrodzenia pracowników szkoły wyższej tzw. funkcjonariuszy Policji, jakiej grupy pracowników, w jakiej kwocie, czy dotyczyło to wszystkich policjantów? Jakie kryteria Komendant zastosował do podziału? Kto ustalił te kryteria? Czy uczestniczyły związki zawodowe WSPol (cywilne czy policyjne). O ile podwyższono wynagrodzenie dla magistra, dr, dr hab., prof. uczelnianego, prof. zwyczajnego; - podanie, jakie wynagrodzenie za monografię oraz czy jest ona wydaną w projekcie w punkcie 1 otrzymał T. S. oraz A. L.? Ile kosztowało wydanie tej monografii? Kto poniósł koszty wydania tej monografii "Organizacja i zarządzanie. Kompetencje menadżerskie w Policji" [...] 2013?; — czy w wymienionym piśmie [...] projekcie uczestniczyła kwestor M. K.? W jakim charakterze? Jeżeli tak, jakie wykonywała czynności? Ewentualnie jakie otrzymała wynagrodzenie? W jakich godzinach wykonywała czynności? Kto odbierał wykonane prace? W zakresie pytania nr 18 wnioskodawca wskazał, że interes publiczny wynika z faktu, że Komendant wydaje środki publiczne i dysponuje zsumowanymi liczbami za poszczególne lata. W zakresie pytania nr 20 i 21 wnioskodawca wskazał, że "interes publiczny polega na tym, że liczba wakatów może oznaczać niewłaściwą polityką kadrową także wielka liczba umów zlecenia zwłaszcza w roku 2013/2014 wymaga tej informacja, zwłaszcza jeżeli uwzględni się fakt, że w WSPol część osób nie wykonuje pensum a niektórzy nawet nie prowadzą zajęć. Także fakt, że wydaje pana środki publiczne wymaga transparentności w ich wydatkowaniu". W zakresie punktu nr 22 pytanie 2 wnioskodawca nie ustosunkował się do pisma. Wniósł natomiast o jego uszczegółowienie — jakie konkretne kwoty przeznaczono na poszczególne wydatki (kwota i na jaki cel). W toku postępowania organ pierwszej instancji ustalił, że zakres informacji, o jaką zwrócił się J. K., jakkolwiek ma charakter informacji publicznej, to dotyczy szczególnego, kwalifikowanego rodzaju takiej informacji, o której mowa w ustawie tj. informacji przetworzonej, szczególnie odnośnie pytań nr 20, 21 i 22 pkt 2. Komendant wyjaśnił, że Wyższa Szkoła Policji w [...] nie dysponuje takimi informacjami w żądanej przez wnioskodawcę formie i w zakresie. Udzielenie precyzyjnej i wyczerpującej odpowiedzi na pytanie nr 20 wiąże się z odtworzeniem wakatów od 2012 r., w sytuacji gdy ruchy kadrowe następują praktycznie w każdym miesiącu (przeniesienia do WSPol i z WSPol do innych jednostek terenowych, zwolnienia ze służby w Policji, awanse itp.), jak również zmiany organizacyjne dokonywane w Wyższej Szkole Policji w [...] mają wpływ nie tylko na liczbę wakatów w WSPol, ale również umiejscowienie wakatu w etacie WSPol. W pytaniu nr 21 i częściowo 22 (które to pytania są skorelowane z pytaniem nr 20) należałoby dokonać przeglądu bardzo dużej dokumentacji finansowej, również archiwalnej (od 2011 r.), co wiązałoby się z koniecznością pracochłonnej i żmudnej analizy. Dlatego opracowanie takich informacji wymagałoby sięgnięcia do dokumentów źródłowych, dokonania analizy akt i dokumentów, a następnie sporządzenia opracowania tematycznego, w tym za okres niekiedy czterech lat. Informacje przygotowane w ten sposób i zawierające zestawienie wyszczególnionych w niej danych, w razie jej udostępnienia byłyby więc niewątpliwie informacją publiczną przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a więc opracowaną wprawdzie w oparciu o informacje proste, jednak po dokonaniu pracochłonnych czynności technicznych i przy dużym zaangażowaniu osoby ją sporządzającej. Przy zaangażowaniu pracowników z wielu komórek administracji negatywnie wpłynęłoby na realizację bieżących zadań. Wykaz taki byłby specjalnie stworzony na potrzeby wnioskodawcy według jego żądania. Jeśli zaś chodzi o pytanie nr 2 wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r., w części dotyczącej podania personaliów oraz miejsc zatrudnienia pozostałych wykonawców, współwykonawców oraz otrzymanych przez nich wynagrodzeń, organ pismem z dnia [...] lipca 2014 r. zwrócił się do wnioskodawcy o wykazanie interesu publicznego w tym zakresie. Wyjaśnił, że informację dotyczącą wynagrodzenia wykonawców udzielono w piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. [...]. Komendant zaznaczył, że przy rozpatrywaniu pytania nr 2 z wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. w zakresie podania personaliów wykonawców i współwykonawców projektu, oraz pytania z wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. — wskazanie nazwisk osób, które wykonywały zajęcia dydaktyczne, w ramach umowy zlecenia za rok akademicki 2013/2014 oraz jakie zajęcia realizowały (z jakich przedmiotów) i w jakim wymiarze, organ wskazał, że udostępnienie tych informacji nie jest możliwe ze względu na prywatność osoby fizycznej (art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej) i ochronę danych osobowych (art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych). Reasumując Komendant wskazał, że w odniesieniu do punktów 20, 21 i 22 pytanie 2 (podanie za lata 2011, 2012, 2013, 2014, jakie kwoty, na jaki cel) wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. J. K. nie stwierdzono na żadnym etapie prowadzonych czynności, aby istniała "przesłanka szczególnego interesu publicznego" (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). W odniesieniu zaś do punktu nr 2 z wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. w zakresie podania personaliów wykonawców i współwykonawców projektu, oraz pytania z wniosku z [...] lipca 2014 r. - wskazanie nazwisk osób które wykonywały zajęcia dydaktyczne, w ramach umowy zlecenia za rok akademicki 2013/2014 oraz jakie zajęcia realizowały (z jakich przedmiotów) i w jakim wymiarze - organ stwierdził, iż udostępnienie tych informacji nie jest możliwe ze względu na prywatność osoby fizycznej (art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej) i ochronę danych osobowych (art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie danych osobowych). Komendant wskazał również, że w pozostałym zakresie wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r., oraz wniosku z dnia [...] lipca 2014 r., udzielono stronie odpowiedzi w dniu [...] sierpnia 2014 r. Mając na uwadze powyższe Komendant-Rektor Wyższej Szkoły Policji w [...], decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., wydaną na podstawie art. 104 kpa i art. 5 ust. 2 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. pow. ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmówił udostępnienia informacji publicznej, o jaką zwrócił się J. K., we wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. w punktach 2 (personalia, miejsce zatrudnienia wykonawców, współwykonawców), 20, 21 i 22 pytanie 2 (podanie za lata 2011, 2012, 2013, 2014, jakie kwoty, na jaki cel) oraz we wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. (data wpływu do WSPol sierpnia 2014 r.) pytanie dotyczące wskazania nazwisk osób, które wykonywały zajęcia dydaktyczne w ramach umowy zlecenia za rok akademicki 2013/2014. Jakie zajęcia realizowały (z jakich przedmiotów) i w jakim wymiarze. W dniu [...] września 2014 r. wnioskodawca złożył do Komendanta Głównego Policji odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, jednakże Komendant Główny Policji, po zapoznaniu się z całością zgromadzonych w sprawie dokumentów i zbadaniu okoliczności sprawy, utrzymał w mocy decyzję wskazaną na wstępie. W uzasadnieniu wskazał, że bezspornym jest, iż ustawodawca przewidział sytuacje, w których przynależne każdemu podmiotowi prawo do uzyskania informacji na temat spraw publicznych, podlega pewnym ograniczeniom. Przyczyną takich zdarzeń może być kolizja ww. prawa do uzyskania wiedzy dotyczącej sfery publicznej z innym dobrem, którego ochronę, z uwagi na system aksjologiczny, w którym działa ustawodawca, postawiono ponad prawem do informacji publicznej. Przypadki takie opisano w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, będącym doprecyzowaniem, na poziomie ustawowym, normy zawartej w art. 61 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wśród okoliczności mogących wpływać na zasadę powszechnej dostępność do informacji publicznej wymienia się m. in. ochronę prywatności osób fizycznych, w przypadku gdy informacja publiczna zawierałaby w sobie elementy wiedzy z zakresu spraw osobistych osób postronnych, nie pełniących funkcji publicznych. Komendant wskazał, że żądanie udostępnienia danych personalnych osób prowadzących działalność dydaktyczną, w ramach zawartych umów cywilnoprawnych z organem pierwszej instancji, mogłoby rzutować negatywnie na nietykalność sfery przynależnej każdemu człowiekowi prywatności, w której zawrzeć należy także prawo do ochrony wartości, o których mowa ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, czy w art. 23 Kodeksu cywilnego (m. in. prawo do ochrony nazwiska lub pseudonimu, twórczości czy działalności naukowej, tajemnicy korespondencji itp.). W ocenie organu odwoławczego kolejnym aspektem, który ma znaczenie w rozpatrywanej sprawie, jest powołanie się przez Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policji w [...] na zaistnienie okoliczności, w której realizacja wniosków, w zakresie przywołanych powyżej pytań, wiązałaby się z koniecznością wcześniejszego przetwarzania danych na wyłączne potrzeby przygotowania oczekiwanej przez odwołującego się odpowiedzi. Ustawodawca przewidział możliwość zaistnienia konieczności przetwarzania informacji publicznych, jednakże ograniczył to zdarzenie wyłącznie do sytuacji gdy działanie takie miałoby szczególne znaczenie dla ogólnie pojętego interesu publicznego, o czym stanowi przytaczany już art. 3 ust. 1 pkt. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Analiza zakresu czasowego, jak i rzeczowego, interesujących wnioskodawcę zagadnień jednoznacznie wskazuje, że pozytywne odniesienie się do dotkniętej tymi pytaniami problematyki, rodziłoby konieczność dokonania szeregu nadzwyczajnych działań, odbiegających w sposób diametralny od zwykłej procedury związanej z udostępnianiem tzw. informacji publicznej prostej. Czynności te skutkowałyby m. in. koniecznością wyłączenia z udziału w realizacji standardowych działań kilku komórek organizacyjnych Wyższej Szkoły Policji w [...] i ukierunkowania aktywności tych komórek na przygotowanie odpowiedzi w formie oczekiwanej przez wnioskodawcę, w oparciu o liczne działania analityczne z użyciem dostępnych materiałów źródłowych. Komendant Główny Policji podzielił argumentację organu pierwszej instancji, odnoszącą się do pojęć takich jak "informacja przetworzona" oraz "interes publiczny". Ponadto wskazał, że próba wykazania przez wnioskodawcę ziszczenia się okoliczności uprawniającej do dostępu do informacji publicznej przetworzonej ograniczyła się do arbitralnie zaprezentowanego wobec Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policji w [...] stanowiska, iż (cyt.): dysponuje pan danymi w tym zakresie, informacja jest informacją prostą i nie wymaga żadnego przetworzenia (pytanie nr 2), i dalej przytoczenia sformułowania ocennego, takiego jak: (...) interes publiczny polega na tym, że liczba wakatów może oznaczać niewłaściwą politykę kadrową. Wypowiedzi te nie wskazują w jaki sposób uzyskanie żądanych danych mogłoby pozytywnie implikować dalszy bieg spraw publicznych tudzież realnie i pozytywnie wpływać na interes publiczny. Podsumowując organ odwoławczy ocenił, że zarzut J. K., jakoby organ pierwszej instancji działał niezgodnie z prawem, jest nieuzasadniony. Na powyższą decyzję J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia i zobowiązania organu do udzielenia odpowiedzi zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, uznania zachowania organu za rażąco naruszającego normy ustawy i wymierzenie grzywny oraz zasądzenia kosztów postępowania wg norm przypisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że decyzja organu pierwszej instancji jest niezgodna z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Wskazał, że organ bezprawnie wnosił we wcześniejszej korespondencji o wykazanie przez niego szczególnego interesu publicznego, od którego wykazania uzależnił dostęp do informacji publicznej. Skarżący podał, że mimo bezprawnego żądania, pismem z dnia [...] lipca 2014 r. doprecyzował zadane wcześniej pytania, a także wskazał na czym polega szczególny interes publiczny. J. K. stwierdził ponadto, że Komendant-Rektor nie był uprawniony do żądania wykazania szczególnego interesu publicznego w stosunku do pytań dot.: 1. Wykonawców, współwykonawców, miejsca ich zatrudnienia oraz otrzymanych wynagrodzeń uczestników projektów badawczych realizowanych przez Wyższą Szkołę Policji w [...] lub z jej udziałem. Bowiem każdy projekt badawczy czy rozwojowy jest rozliczany na bieżąco, co miesiąc wystawiane są zlecenia oraz rachunki za wykonane prace. W każdym projekcie zatrudnione są osoby odpowiedzialne za jego rozliczanie systematyczne (osoby te otrzymują wysokie dodatkowe wynagrodzenie, mimo że czynności te wykonują w czasie podstawowego czasu służby czy pracy). 2. Podanie jakie kwoty organ przeznaczył w poszczególnych latach na umowy zlecenia i umowy o dzieło na realizację zajęć dydaktycznych w WSPol. Takie zestawienie całościowe wydatków jest wykonane na bieżąco z uwagi na system rozliczeń oraz obwiązki wynikające z rozliczenia wydatków wobec Urzędu Skarbowego, a także wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Jest nieprawdziwe stwierdzenie organu, że informacje te wymagają przetwarzania. Dostęp tych informacji dla opinii publicznej jest zasadny z uwagi na fakt, że Najwyższa Izba Kontroli dokonując kontroli WSPol. stwierdziła poważną nieprawidłowość - tj. że aż 120 nauczycieli (profesorów, doktorów, mgr) tej publicznej szkoły finansowanej ze środków polskiego podatnika nie wykonało podstawowego pensum dydaktycznego a mimo to otrzymało wynagrodzenia na zajmowanych etatach. Zdaniem skarżącego należy identycznie oceniać odmowę udzielenia informacji na temat wakatów utrzymywanych w WSPol. Wakaty tzn. nieobsadzone wolne stanowiska dotyczą etatów mundurowych policjantów, średnio wahają się na poziomie ok. 30 do 45 osób. Na wakujące stanowiska są przekazywane do WSPol środki finansowe, mimo że osoby nie są zatrudnione. Oznacza to, że Komendant-Rektor dysponuje dodatkowymi środkami pieniężnymi, które przeznacza na różne cele, np. nagrody, wydatki rzeczowe, itp. Na bieżąco musi prowadzić dokumentację z uwagi, że musi wiedzieć jaką kwotą dysponuje, żeby przeznaczyć na nagrody (np. obecnie wg. skarżącego sytuacja taka mogła mieć miejsce w związku ze świętem 11 listopada, czy świętami grudniowymi, itp.). Utrzymywanie wakatów od wielu lat może zaświadczać o niewłaściwej polityce kadrowej w polskiej Policji, także w Komendzie Głównej Policji pod warunkiem, że takowe wakaty są latami utrzymywane. Skarżący wykazał, że w takiej sytuacji należałoby doprowadzić do realnej sytuacji zatrudnienia w jednostce Policji, zbędne etaty przekazać do budżetu państwa, albo zatrudnić osoby do realizacji zadań. W obecnej sytuacji wydatkowane są środki z wakatów na różne pomysły przełożonych, nie zawsze jest to zgodne z zasadami celowości i ekonomiki procesowej. Dlatego ukazanie skali tego nieprawidłowego zjawiska jest między innymi szczególnym interesem publicznym. Skarżący podniósł, że nie jest prawdą, iż informacja dotycząca jego wniosku z dnia [...] czerwca 2014 r. w pytaniach 20, 21 i 22 wymaga przetworzenia. Taką informacją Komendant-Rektor dysponuje na bieżąco. Nie udziela jej natomiast rażąco naruszając prawo dostępu do informacji skarżącego. Skarżący uważa jednak, że jego wniosek z dnia [...] czerwca 2014 r. obejmował informacje dostępne bez konieczności ich przetwarzania. Kwestionując rozstrzygniecie organu II instancji skarżący podniósł, że nie jest zgodne z prawem stanowisko, iż żądane informacje miały naruszać prawo osób fizycznych do prywatności. Wynika to z tego, że informacje których żąda dotyczą wydatkowania środków publicznych, przeznaczonych na badania naukowe i projekty rozwojowe. Nie da się zaakceptować twierdzenia, że fundusze publiczne, ich wydatkowanie stanowią informację naruszającą prywatność osób, które je otrzymują. Nie ma tu znaczenia tłumaczenie, że informacje żądane dotyczą osób, które pełnią lub nie pełnią funkcję publiczną. Istotnym jest tu przyjęcie przesłanki wydatkowania środków publicznych. J. K. zaznaczył również, że jego wniosek dotyczył tzw. informacji prostych, nie wymagających przetworzenia. Organ I instancji z uwagi na bieżące rozliczanie środków w ramach prowadzonych badań dysponuje uporządkowaną dokumentacją w zakresie żądania skarżącego. W projektach są zatrudnione osoby do tzw. bieżącej jego obsługi, które prowadzą bieżącą dokumentację. Nadto do każdego projektu odrębnie prowadzona jest dokumentacja w każdej płaszczyźnie realizacji projektu, w tym osób w nim uczestniczących, ich rozliczenia, a także wykonywanych czynności. Organ I instancji jest zobowiązany prowadzić na bieżąco dokumentację dot. osób uczestniczących w projektach, bieżącego rozliczania (co miesiąc) wszelkich kosztów realizacji projektu, w tym tzw. kosztów osobowych. Także w tej płaszczyźnie organ II instancji niezasadnie wywiódł treści w decyzji nr [...], czym naruszył normy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Szczególny interes publiczny wynika m.in. z faktu, że Wyższa Szkoła Policji w [...], w ramach projektów wydaje środki publiczne i musi liczyć się także z prawem obywateli do informacji, jak są te środki wykorzystywane. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że precyzyjne udzielenie odpowiedzi na pytania nr 20, 21 i 22 pkt 2 wiązałoby się z koniecznością pracochłonnej i żmudnej analizy bardzo dużej liczby dokumentów, w tym także takich, które ze względu na przepisy o archiwizacji znajdują się już w zasobach archiwalnych Wyższej Szkoły Policji w [...] Zatem zbiorcza informacja przygotowana na podstawie tego rodzaju danych, w razie jej udostępniania, byłaby informacją publiczną przetworzoną, w myśl art. 3 ust. 1 pkt. 1 ustawy, bowiem treść w wymienionych powyżej pytaniach w sposób jednoznaczny wykracza poza ramy tzw. informacji prostej, której udostępnienie następuje w miarę możliwości niezwłocznie. Organ podkreślił, że ustawodawca przewidział sytuacje, w których przynależne każdemu podmiotowi prawo do uzyskania informacji na temat spraw publicznych, podlega pewnym ograniczeniom. Wśród takich okoliczności wymienia się m. in. ochronę prywatności osób fizycznych, w przypadku, gdy informacja publiczna zawierałaby w sobie elementy wiedzy z zakresu spraw osobistych osób postronnych, nie pełniących funkcji publicznych. Odnosząc się do pkt II skargi z dnia [...] listopada 2014 r., organ wskazał, że wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny organowi, jest bezzasadny i nie sposób określić za co grzywna miałaby być organowi wymierzona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchyla ją lub stwierdza jej nieważność. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Komendanta Głównego Policji o utrzymaniu w mocy decyzji Komendanta - Rektora Wyższej Szkoły Policyjnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., odmawiająca udostępnienia informacji publicznej. Przed dokonaniem oceny czy w przedmiotowej sprawie organ zasadnie czy też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej należy ocenić czy Komendant - Rektor Wyższej Szkoły Policyjnej w [...], jest organem obowiązanym do udzielenia informacji oraz czy żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną. W pierwszej kolejności Sąd postanowił się odnieść do aspektu podmiotowego sprawy tzn. czy Komendant - Rektor Wyższej Szkoły Policyjnej w [...] jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Katalog podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznych określony został w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 4. ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że Komendant - Rektor Wyższej Szkoły Policyjnej w [...] w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, mieści się jako organ w zakresie podmiotowym stosowania tej ustawy, w związku z czym zobowiązany jest do udostępniania posiadanych informacji, mających charakter informacji publicznych (art. 4 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Oceniając natomiast aspekt przedmiotowy tzn., czy żądana informacja stanowi informację publiczną wskazać należy, że pojęcie informacji publicznej określone jest w art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne należy przy ich wykładni kierować się treścią art. 61 Konstytucji RP, przewidującego prawo obywateli do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej i podmiotów wykonujących zadania publiczne. Prawo dostępu do informacji publicznej ma charakter powszechny, bowiem jest przyznane każdemu (art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 września 2007r. sygn. akt IV SAB/Gl 28/07, dostępny w Internecie). Na gruncie niniejszej sprawy należy również mieć na względzie, że zakres pojęcia informacji publicznej interpretować przy tym należy szeroko, uwzględniając okoliczność, iż prawo do dostępu do informacji publicznej jest konstytucyjnym prawem podmiotowym wyrażonym w art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zgodnie, z którym obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zwrócić należy uwagę, iż przepis art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy stanowi, że udostępnianiu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4, w tym o przedmiocie działalności i kompetencjach (lit. c) oraz o majątku, którym dysponują (lit. f). Natomiast art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy stanowi o udostępnieniu informacji publicznej o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania państwowych osób prawnych i osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej (lit. b). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że żądane przez skarżącego informacje mają charakter informacji publicznej, z tej to przede wszystkim przyczyny, że dotyczą niewątpliwie dysponowania przez organ majątkiem publicznym, a konkretnie dysponowania środkami publicznymi. Przystępując do rozpoznania niniejszej sprawy przypomnieć należy, że organ odmawiając udzielenia skarżącemu informacji publicznej stwierdził, że zakres informacji, o jaką zwrócił się skarżący, jakkolwiek ma charakter informacji publicznej, to dotyczy szczególnego, kwalifikowanego rodzaju takiej informacji, o której mowa w ustawie tj. informacji przetworzonej, szczególnie odnośnie pytań nr 20, 21 i 22 pkt 2. Wskazać należy, że organ odmawiając udzielenia informacji wyjaśnił, że Wyższa Szkoła Policji w [...] nie dysponuje takimi informacjami w żądanej przez skarżącego formie i w zakresie. Udzielenie precyzyjnej i wyczerpującej odpowiedzi na pytanie nr 20 wiąże się z odtworzeniem wakatów od 2012 r., w sytuacji gdy ruchy kadrowe następują praktycznie w każdym miesiącu (przeniesienia do WSPol i z WSPol do innych jednostek terenowych, zwolnienia ze służby w Policji, awanse itp.), jak również zmiany organizacyjne dokonywane w Wyższej Szkole Policji w [...] mają wpływ nie tylko na liczbę wakatów w WSPol, ale również umiejscowienie wakatu w etacie WSPol. Organ podał, że w pytaniu nr 21 i częściowo 22 należałoby dokonać przeglądu bardzo dużej dokumentacji finansowej, również archiwalnej (od 2011 r.), co wiązałoby się z koniecznością pracochłonnej i żmudnej analizy. Dlatego opracowanie takich informacji wymagałoby sięgnięcia do dokumentów źródłowych, dokonania analizy akt i dokumentów, a następnie sporządzenia opracowania tematycznego, w tym za okres niekiedy czterech lat. Informacje przygotowane w ten sposób i zawierające zestawienie wyszczególnionych w niej danych, w razie jej udostępnienia byłyby więc niewątpliwie informacją publiczną przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a więc opracowaną wprawdzie w oparciu o informacje proste, jednak po dokonaniu pracochłonnych czynności technicznych i przy dużym zaangażowaniu osoby ją sporządzającej. Przy zaangażowaniu pracowników z wielu komórek administracji negatywnie wpłynęłoby na realizację bieżących zadań. Wykaz taki byłby specjalnie stworzony na potrzeby wnioskodawcy według jego żądania. Jeśli zaś chodzi o pytanie nr 2 wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r., w części dotyczącej podania nazwisk osób, które wykonywały zajęcia dydaktyczne, w ramach umowy zlecenia za rok akademicki 2013/2014 oraz jakie zajęcia realizowały (z jakich przedmiotów) i w jakim wymiarze, organ wskazał, że udostępnienie tych informacji nie jest możliwe ze względu na prywatność osoby fizycznej (art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej) i ochronę danych osobowych (art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych). Wskazać należy, że zarówno w doktrynie, jak też orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05 wyraził pogląd, iż informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma informacji tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu. Z kolei pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym niemającym zwartej zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako prawnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zdaniem Sądu Administracyjnego wniosek skarżącego o udostępnienie przez Komendanta – Rektora informacji publicznej, odnośnie pytań nr 20, 21 i 22 pkt 2 zawierał żądanie wydania właśnie informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Bez wątpienia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji, w żądanej przez wnioskodawcę formie, na dzień złożenia wniosku nie dysponował gotową informacją, a jej wytworzenie wymagało dodatkowych działań o znacznym nakładzie pracy. Stąd też niewłaściwe byłoby stwierdzenie, że informacja ta ma charakter prosty tj. jest informacją dostępną bez konieczności inicjowania jakichkolwiek działań. Organ podał, że w pytaniu nr 21 i częściowo 22 należałoby dokonać przeglądu bardzo dużej dokumentacji finansowej, również archiwalnej (od 2011 r.), co wiązałoby się z koniecznością pracochłonnej i żmudnej analizy. Dlatego opracowanie takich informacji wymagałoby sięgnięcia do dokumentów źródłowych, dokonania analizy akt i dokumentów, a następnie sporządzenia opracowania tematycznego, w tym za okres niekiedy czterech lat. Informacje przygotowane w ten sposób i zawierające zestawienie wyszczególnionych w niej danych, w razie jej udostępnienia byłyby więc niewątpliwie informacją publiczną przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a więc opracowaną wprawdzie w oparciu o informacje proste, jednak po dokonaniu pracochłonnych czynności technicznych i przy dużym zaangażowaniu osoby ją sporządzającej. Przy zaangażowaniu pracowników z wielu komórek administracji negatywnie wpłynęłoby na realizację bieżących zadań. Wykaz taki byłby specjalnie stworzony na potrzeby wnioskodawcy według jego żądania. Biorąc pod uwagę fakt, że organ nie posiada "gotowej informacji", a jej wytworzenie wymaga dodatkowych złożonych działań, uznać należało, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Mając na względzie powyższe oraz okoliczność, że Sąd Administracyjny w rozpoznawanej sprawie przesądził, że żądana przez skarżącego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej należy wskazać, iż ustawodawca w przepisie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wprowadził ograniczenie dostępu do takiej informacji publicznej. W myśl przywołanego przepisu, prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej przysługuje tylko w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W takiej sytuacji koniecznym jest zbadanie występowania przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego". Powyższa przesłanka nie została w ustawie o dostępie do informacji publicznej zdefiniowana, ale uwarunkowanie udostępnienia informacji przetworzonej od jej zaistnienia, niewątpliwie świadczy o nadaniu przez ustawodawcę prymatu interesu publicznego nad interesem prywatnym. Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym, niemającym zwartej, zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, zwłaszcza jeśli jest ono związane z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji w szerokim tego słowa znaczeniu (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska. Ustawa o dostępie do informacji publicznej, komentarz, LexisNexis 2012, s. 53). Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1721/05, (Prok.i Pr. 2006, Nr 5, poz. 53), w zakresie prawa dostępu do informacji interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. w konsekwencji usprawniałoby działanie jego organów. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10, Lex nr 951999) zwrócił z kolei uwagę, że wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. W literaturze i orzecznictwie zasadniczo zgodny jest zatem pogląd, że ocena co do istnienia "szczególnie istotnego interesu publicznego" należy do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Przy tej ocenie podmiot ten powinien brać pod uwagę m.in. takie kryteria jak pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej oraz faktyczną możliwość wykorzystania uzyskanych przez wnioskodawcę informacji w sferze realizacji "szczególnie istotnego interesu publicznego". W stanie faktyczno-prawnym rozpoznawanej sprawy przedwczesnym byłoby dokonywanie przez Sąd tego rodzaju ocen, bowiem zastępowanie organu przez Sąd jest niedopuszczalne. To organ jako podmiot zobowiązany w sprawie do udzielenia informacji publicznej powinien przeprowadzić rozważania w przedmiotowym zakresie i wskazać na konkretne okoliczności (a nie tylko na abstrakcyjne poglądy orzecznictwa) co do rozumienia przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy. W rozpoznawanej sprawie organ jedynie stwierdził, że skarżący nie wykazał ze swojej strony istnienia "szczególnie istotnego interesu publicznego", natomiast sam nie dokonał oceny co do istnienia "szczególnie istotnego interesu publicznego" , będąc do tego zobowiązany (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 stycznia 2015 r. o sygn.. akt VIII SA/Wa 1197/14). Ponownie rozpoznając sprawę organ obowiązany będzie przeanalizować ponownie sprawę z uwzględnieniem dokonania oceny żądania skarżącego pod kątem oceny co do istnienia "szczególnie istotnego interesu publicznego". Niezależnie od tego uchybienia Sąd rozpoznający sprawę nie podzielił również poglądów organu co do braku możliwości udostępnienia odpowiedzi na pytanie nr 2 w zakresie wskazania nazwisk osób, które wykonywały zajęcia dydaktyczne, w ramach umowy zlecenia za rok akademicki 2013/2014 oraz jakie zajęcia realizowały (z jakich przedmiotów) i w jakim wymiarze, z uwagi na fakt, że udostępnienie tych informacji nie jest możliwe ze względu na prywatność osoby fizycznej (art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej) i ochronę danych osobowych (art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych). Wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że informacją publiczną jest min. treść umów cywilnoprawnych dotyczących majątku publicznego (por. wyrok NSA z dnia 11 września 2012 r. sygn. akt I OSK 903/12; opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższego wynika, że po pierwsze wnioskowana przez skarżącego informacja ma charakter informacji publicznej i po drugie organ jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia. Zatem na gruncie niniejszej sprawy rozważenia wymagało natomiast, czy zasadna jest odmowa udzielenia przez organ informacji w zakresie ujawnienia imion i nazwisk podmiotów, z którymi podmiot ten zawarł umowy cywilnoprawne tj. umowy zlecenia. Sąd Administracyjny pragnie zaznaczyć, że w aktualnym i jednolitym orzecznictwie przyjmuje się, że dane "o kontrahentach jednostki samorządu terytorialnego, takie jak ich imiona i nazwiska, podlegają udostępnieniu w trybie informacji publicznej – i nie podlegają wyłączeniu z uwagi na prywatność tych osób wskazaną art. 5 ust. 2 u.d.i.p". (zob. wyrok SN z dnia 8 listopada 2012 r. o sygn. akt I CSK 190/12, OSNC 2013, nr 5, poz. 67; wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2014 r., I OSK 213/14, CBOSA). Pogląd ten jest podzielany także przez skład orzekający w niniejszej sprawie jako odpowiadający funkcji instytucji dostępu do informacji publicznej pozwalającej przeciwdziałać takim patologiom życia publicznego jak np. nepotyzm. W sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania to sąd administracyjny, na podstawie okoliczności sprawy, a zwłaszcza w toku postępowania administracyjnego, ocenia czy w sprawie wystąpiła bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania oraz na podstawie tej oceny, stosownie do okoliczności sprawy, podejmuje rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 149 p.p.s.a., jeżeli nie ma podstaw do odrzucenia albo oddalenia skargi, bądź umorzenia postępowania sądowego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie była bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, a skarga na decyzję. A zatem uregulowania zawarte w art. 149 p.p.s.a. nie mają w sprawie zastosowania, a to oznacza brak możliwości orzekania w tym przedmiocie. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 135 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Zakres, w jakim uchylony akt nie może być wykonany, Sąd określił zgodnie z art. 152 p.p.s.a. (pkt II). O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.