II SA/Wa 208/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędzia WSA Adam Lipiński, Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2009 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i wyznaczenie na inne postanawia odrzucić skargę Z. K. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. o zwolnieniu Z. K. z zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczenia na stanowisko służbowe. W uzasadnieniu skarżący zgłosił zarzuty dotyczące wyznaczenia go na stanowisko służbowe, które już wcześniej zostało obsadzone przez innego żołnierza zawodowego. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie ze względu na brak właściwości sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga Z. K. jest niedopuszczalna. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w art. 3 § 2 zawiera zamknięty katalog aktów i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, natomiast w § 3 tego artykułu znajduje się odesłanie do regulacji szczególnych, które przewidują drogę sądowoadministracyjną. Badając dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego należy również brać pod uwagę inne unormowania, które wprost wyłączają kognicję sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 z późn. zm.) skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach: 1. wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji, 2. mianowania na stopień wojskowy, 3. przeniesienia do innego korpusu osobowego lub do innej grupy osobowej, 4. delegowania do wykonywania zadań służbowych poza jednostką wojskową. Przytoczony wyżej przepis jest przykładem, w którym ustawodawca wyraźnie wyłączył właściwość sądu administracyjnego (analogiczny stan prawny obowiązywał w dniu wydania decyzji z dnia [...] stycznia 2002 r. – zgodnie z art. 107 ust. 1a ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 z późn. zm.). Wyłączenie to przesądza o niedopuszczalności skargi wnoszonej na wszystkie decyzje wydawane w zakresie określonym tym przepisem, w tym na decyzję w sprawie zwolnienia i wyznaczenia na stanowisko służbowe. Dotyczy to również decyzji podjętych w postępowaniach nadzwyczajnych przewidzianych w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), jeżeli decyzja będąca przedmiotem takiego postępowania mieści się w katalogu decyzji wymienionych w powyższym przepisie art. 8 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Stanowisko odmienne mogłoby bowiem doprowadzić do sytuacji, w której przepis powyższy mógłby być dowolnie pomijany, a sąd administracyjny zmuszony do kontroli decyzji, w zakresie których ustawodawca wyraźnie wyłączył jego kognicję (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2005 r., sygn. akt I OSK 781/05, niepubl.). Sąd podziela również stanowisko wyrażone w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2006 r. sygn. akt I OPS 3/06 (ONSA i WSA 2006/3/69), zgodnie z którym wyłączenie kognicji sądów administracyjnych w zakresie skarg na decyzje w sprawach wyznaczenia żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe, nie ma zastosowania do skargi na zawarte w decyzji o wyznaczeniu na stanowisko służbowe rozstrzygnięcie o należnym żołnierzowi uposażeniu. W niniejszej sprawie skarżący nie kwestionował jednak zagadnień związanych z uposażeniem, zawartych w decyzji z dnia [...] stycznia 2002 r., natomiast zarzuty skarżącego podnoszone przed organem, jak i w skardze do Sądu dotyczyły wyłącznie błędów procedury związanej z obsadzaniem stanowisk służbowych. Reasumując, skoro skarga Z. K. dotyczy odmowy uchylenia, w trybie art. 155 kpa, decyzji Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczenia na stanowisko służbowe, a zagadnienie to zostało wyłączone spod kognicji sądów administracyjnych na mocy art. 8 ust. 2 cytowanej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, to skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.